Χαρικλῆς
Χαρικλῆς, Charicles
Χαρι·κλῆς, έους (ὁ) [ᾰ] Khariklès :
1 amiral athénien, qui devint un des trente tyrans, Thc. 7, 20, 26 ; Xén. Hell. 2, 3, 2, etc. ||
2 autres, Plut. Frat. am. 11 ; Luc. Am. 9, etc. ; Anth. 6, 32, etc. ||
➳ Voc. Χαρίκλεις, Plut. Phoc. 22, etc.
Étym. χάρις, κλέος.