About Report a problem

Menu

κατακαίω

κατακαίω, to burn down, burn completely

Could not find κατακαύσειεν in Logeion dictionaries.

κατακαύσειεν aorist active optative 3rd singular of κατακαίω

See κατακαύσειεν in Morpho

κατακαίω, Att. κατακάω [ᾱ], Ep. inf. κατακαιέμεν Il. 7.408: fut. -καύσω Ar. Lys. 1218: aor. κατέκαυσα Th. 7.25; Ep. 3 sg. κατέκηε Il. 6.418; 1 pl. subj. κατακήομεν (v.l. -κείομεν) Il. 7.333; inf. κατακῆαι Od. 11.46, κακκῆαι ib. 74 (v.l. -κεῖαι): pf. -κέκαυκα X. HG 6.5.37, Phld. Acad.Ind. p.69 M.:—Pass., fut. -καυθήσομαι Ar. Nu. 1505, -καήσομαι 1 Ep.Cor. 3.15: aor. κατεκαύθην (the Att. form) Hdt. 4.69, 6.101, κατεκάην Id. 1.51, 2.107; Lacon. inf. -καῆμεν Plu. Lyc. 20; -εκαύσθην Chron.Lind. D. 41: pf. -κέκαυμαι And. 1.108:—
  • burn completely, in Hom. of sacrifices and dead bodies, κατακήομεν αὐτούς Il. 7.333; μιν κατέκηε σὺν ἔντεσι 6.418; κ. τοὺς μάντιας burn them alive, Hdt. 4.69; ζῶντα κατακαυθῆναι Id. 1.86, cf. 2.107; of cities and houses, etc., κατὰ μὲν ἔκαυσαν . . πόλιν Id. 8.33; κατεκαίετο ὁ ἐν Δελφοῖσι νηός Id. 1.50; [οἰκίη] κατεκάη Id. 4.79; κατακαυθέντων ἱρῶν Id. 6.101; τείχη -κεκαυμένα And. l.c.; γῆ κατακεκαυμένη burnt earth, Arist. Mete. 358a14; Κατακεκαυμένη, name of the upper valley of the Hermus, in Lydia, Str. 13.4.11, cf. κατακεκαυμενίτης; of the fingers, to be burnt with hot food, Porph. Abst. 4.15; also κ. τὴν κοιλίαν PMagd. 33.4 (iii B.C.).
      • 2 of hot winds, parch, τὰ ἐκ τῆς γῆς PHib. 1.27.73 (iii B.C.), al.
      • 3 metaph., ὁ ἔρως ἐμέ . . κατακέκαυκεν Lyr.Alex.Adesp. 8 (c):—Pass., τὰ στόματα -κάεται ἐπὶ τέχνην Anaxandr. 33.6; -καίομαι καταλελειμμένη Lyr.Alex.Adesp. 1.24.
    • II Pass., of fire, κατὰ πῦρ ἐκάη had burnt down, burnt out, Il. 9.212.

Saved

Recent