καταναγκάζω
καταναγκάζω, to overpower by force, confine
Could not find καταναγκάσαντος in Logeion dictionaries.
καταναγκάσαντος aorist active participle masculine genitive singular, aorist active participle neuter genitive singular of καταναγκάζω
κατᾰναγκ-άζω,
- force back, esp. of dislocated or fractured limbs, force them into their place, Hp. Fract. 8, al.
- II overpower by force, constrain, δεσμοῖς ἦν κατηναγκασμένος E. Ba. 643; κ. τὸ σῶμα torture, Luc. Nec. 4.
- 2 coerce, τινὰ ἐς ξυμμαχίαν Th. 4.77; τινά τι Luc. Laps. 8; τινὰ ποιεῖν τι Is. 7.38, cf. PGen. 49.24 (iv A.D.):—Pass., ὅσα -άζεται πρὸς μικρότητα καὶ μέγεθος Thphr. CP 1.16.11; κινήσεις τινὲς ὑπὸ φαρμάκων -άζονται Gal. 6.150; κατηναγκασμένος necessary, inevitable, ὁμολογούμενον καὶ κ. ἅπασι Plb. 3.4.3, cf. A.D. Synt. 43.1, al.; αἱ -ασμέναι ὑπηρεσίαι τοῦ βίου Ph. Fr. 101 H.
κατ·αναγκάζω [ᾰν] contraindre, d’où :
I propr. contraindre, forcer : τινὰ πρός τι, Th. C.P. 1, 16, 11, qqn à qqe ch. ; τινά avec un inf. Is. 67, 22, qqn à faire, etc. ||
II violenter, d’où :
1 maintenir de force : δεσμοῖς, Eur. Bacch. 643, avec des liens ||
2 torturer, acc. Luc. Nec. 4 ||
3 remboîter un membre luxé, Hpc. 758f, etc.
1. dwingen:
2. bedwingen, met geweld vasthouden:
3. geneesk. (terug)zetten (van gebroken botten).
καταναγκάζω
fut. σω
- 1to overpower by force, confine, Eur.
- 2to coerce, τινὰ ἐς ξυμμαχίαν Thuc.