παραβατικός
παραβατικός, disposed to transgress
Could not find παραβατικώτερον in Logeion dictionaries.
παραβατικώτερον masculine accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter accusative singular comparative of παραβατικός
παρα-βᾰτικός, ή, όν, in Adv. -κῶς, ἔχειν τινός to be
- disposed to transgress . ., Arr. Epict. 2.20.14, cf. Asp. in EN 82.26.
- II belonging to the παράβασις III, μελύδρια Sch. Ar. V. 1257.
παραβατικός, ή, όν [βᾰ] opposé à, contraire à, gén. Orig. c. Cels. 582d.
Étym. παραβαίνω.
παραβατικός, ή, όν, zur Parabase gehörig, μελύδρια, Schol. Ar. Vesp. 1257. – Zur Uebertretung gehörig, Sp.