παραβατός
παραβατός, to be overcome
παρα-βᾰτός, poet. παρβᾰτός, όν,
- to be overcome or overreached, Διὸς οὐ παρβατός ἐστιν φρήν A. Supp. 1048 (lyr.); κράτος παραβατὸν οὐδαμᾷ πέλει S. Ant. 874 (lyr.).
παραβατός, ή, όν [βᾰ] que l’on peut transgresser, Soph. Ant. 874 ||
➳ Poét. παρβατός, Eschl. Suppl. 1049.
Étym. vb. de παραβαίνω.
παραβατός, Bei Soph. Ant. 866, κράτος παραβατὸν οὐδαμῇ πέλει, als adj. verb. zu παραβαίνω oxytonon.
παραβατός
παρα-βᾰτός, poet. παρ-βατός, όν
- to be overcome or overreached, Aesch., Soph.