παραβάτης
παραβάτης, one who stands beside
παρα-βάτης [βᾰ], poet. and early Att. παραιβάτης (IG 1(2).5, etc.), ου, ὁ, (παραβαίνω I)
- one who stands beside: prop. the warrior or combatant who stands beside the charioteer, ἂν δʼ ἔβαν ἐν δίφροισι παραιβάται ἡνίοχοί τε Il. 23.132, cf. D.S. 5.29; παραιβάτας ἔστησαν ἐς τάξιν δορός E. Supp. 677; ἀναλαβεῖν τοὺς παραβάτας X. Cyr. 7.1.29, etc.; δύο δʼ εἰσὶν ἐπὶ τῷ ἅρματι π. πρὸς ἡνιόχῳ Str. 15.1.52: = Att. ἀποβάται, acc. to D.H. 7.73; fem. παραιβάτις, A.R. 1.754.
- 2 light troops (velites) who ran beside the cavalry, Plu. Aem. 12.
- II (παραβαίνω II. 1) transgressor, A. Eu. 553 (lyr., in poet. form παρβάτης), cf. Sm. Ps. 16(17).4; π. θεῶν Polem. ap. Macr. Sat. 5.19.29; π. νόμου Ep.Rom. 2.25.
παραβάτης, ου (ὁ) [βᾰ]
I qui s’avance à côté, particul. :
1 guerrier qui se tient à côté du conducteur sur le char de combat pour combattre du haut de ce char, Il. 23, 132 ; Xén. Cyr. 7, 1, 29 ; Str. 709 ; DS. 5, 29, etc. ||
2 soldat d’infanterie légère mêlé à la cavalerie, Plut. Æmil. 12 ||
II violateur, contempteur, Eschl. Eum. 553 ; Polém. (Macr. Sat. 5, 19) ; NT. Rom. 2, 25, etc. ||
➳ Poét. παραιβάτης, Il. l.c. ; Eur. Suppl. 677 ; dor. poét. παρβάτας [βᾰᾱ] Eschl. l.c.
Étym. παραβαίνω.
1. wagenstrijder (die naast de wagenmenner staat); lichtbewapende soldaat (ter ondersteuning van de cavalerie).
2. overtreder:
παραβάτης, ὁ, poet. παραιβάτης, der neben einen hintritt, neben ihm steht, bes.
a) der neben dem Wagenlenker Stehende, der eigentliche Kämpfer, ἂν δʼ ἔβαν ἐν δίφροισι παραιβάται ἡνίοχοί τε, Il. 23.132 ; Eur. Suppl. 677 ; u. in Prosa, Xen. Cyr. 7.1.29 ; Sp., δύο δʼ εἰσὶν ἐπὶ τῷ ἅρματι παραβάται πρὸς τῷ ἡνιόχῳ, Strab. XV.709 ; ἔχοντος τοῦ ἅρματος ἡνίοχον καὶ παραβάτην, DS. 5.29 ; vgl. noch Dion.Hal. 7 zu E.
b) Bei Plut. Aem. 12 werden παραβάται neben Reitern genannt, wahrscheinlich eine leichte Art Fußtruppen, die unter der Reiterei mitkämpften.
c) Bei Aesch. Eum. 553 ist παρβάτης (Em. für παραιβάδης) der Uebertreter, Frevler, vgl. παραβάτης θεῶν Polem. bei Macrob. Saturn. 5.19.
a) der neben dem Wagenlenker Stehende, der eigentliche Kämpfer, ἂν δʼ ἔβαν ἐν δίφροισι παραιβάται ἡνίοχοί τε, Il. 23.132 ; Eur. Suppl. 677 ; u. in Prosa, Xen. Cyr. 7.1.29 ; Sp., δύο δʼ εἰσὶν ἐπὶ τῷ ἅρματι παραβάται πρὸς τῷ ἡνιόχῳ, Strab. XV.709 ; ἔχοντος τοῦ ἅρματος ἡνίοχον καὶ παραβάτην, DS. 5.29 ; vgl. noch Dion.Hal. 7 zu E.
b) Bei Plut. Aem. 12 werden παραβάται neben Reitern genannt, wahrscheinlich eine leichte Art Fußtruppen, die unter der Reiterei mitkämpften.
c) Bei Aesch. Eum. 553 ist παρβάτης (Em. für παραιβάδης) der Uebertreter, Frevler, vgl. παραβάτης θεῶν Polem. bei Macrob. Saturn. 5.19.
Strong 3848
**
1. one who stands beside, the warrior who stands by the charioteer (cf. παραβαίνω, 1).
2. a transgressor (Æsch., παρβάτης): Ga 2:18, Ja 2:9; π. νόμου, Ro 2:25, 27, Ja 2:11.†
παραβάτης, poet. παραιβάτης, and παρβάτης, ου, ὁ,
παραβαίνω I
- Ione who stands beside: properly the warrior who stood beside the charioteer, Il., Eur., Xen.
- 2in pl. light troops (velites) who ran beside the horsemen, Plut.
- II (παραβαίνω II. 1) a transgressor, Aesch.