παραβατός
παραβατός, to be overcome
Could not find παραβατὸν in Logeion dictionaries.
παραβατὸν masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of παραβατός
παρα-βᾰτός, poet. παρβᾰτός, όν,
- to be overcome or overreached, Διὸς οὐ παρβατός ἐστιν φρήν A. Supp. 1048 (lyr.); κράτος παραβατὸν οὐδαμᾷ πέλει S. Ant. 874 (lyr.).
παραβατός, ή, όν [βᾰ] que l’on peut transgresser, Soph. Ant. 874 ||
➳ Poét. παρβατός, Eschl. Suppl. 1049.
Étym. vb. de παραβαίνω.
παραβατός, Bei Soph. Ant. 866, κράτος παραβατὸν οὐδαμῇ πέλει, als adj. verb. zu παραβαίνω oxytonon.
παραβατός
παρα-βᾰτός, poet. παρ-βατός, όν
- to be overcome or overreached, Aesch., Soph.