πτωχός
πτωχός, beggar, begging, poor
Could not find πτωχιστέρου in Logeion dictionaries.
πτωχιστέρου masculine genitive singular comparative, neuter genitive singular comparative of πτωχός
- beggar, Od. 14.400, 18.1, Hdt. 3.14, etc.; πρὸς γὰρ Διός εἰσιν ἅπαντες ξεῖνοί τε πτωχοί τε Od. 6.208, cf. 17.475; πτωχὸς πτωχῷ φθονέει Hes. Op. 26; π. ἀνὴρ ἀλαλήμενος ἐλθών Od. 21.327; π. καὶ ἀλήμονες ἄνδρες 19.74; πτωχοὺς ἀλᾶσθαι E. Med. 515; πτωχοῦ βίος ζῆν ἐστιν μηδὲν ἔχοντα, τοῦ δὲ πένητος ζῆν φειδόμενον Ar. Pl. 552: prov., πτωχοῦ πήρη οὐ πίμπλαται Call. Fr. 360: πτωχή beggar-woman, Ath. 10.453a (so πτωχός (fem.), S. OC 444); χήρα πτωχή Ev.Marc. 12.42.
- 2 metaph., οἱ π. τῷ πνεύματι Ev.Matt. 5.3, cf. Ev.Luc. 6.20.
- II as Adj., beggarly, πτωχῷ διαίτῃ S. OC 751; π. στοιχεῖα Ep.Gal. 4.9: c. gen., beggared of, poor in, [πηγὴ] π. νυμφῶν AP 9.258 (Antiphan.).
- 2 Comp. πτωχότερος Timocl. 6.10; prov., π. κίγκλου ‘as poor as a church mouse’, Men. 221; irreg. πτωχίστερος Ar. Ach. 425: Sup. πτωχότατος AP 10.50 (Pall.).
- 3 Adv. -χῶς poorly, scantily, ἠροτρία π. μέν, ἀλλʼ ἀναγκαίως Babr. 55.2.
1. bedelend, bedelaars-:
2. arm:
• Adv ., Babr. 55.2. – neben dem regelmäßigen Kompar. u. superl., den erst Spätere haben, πτωχότατος, Pallad. 113 (X.50), auch πτωχίστερος, Ar. Ach. 400.
-οῦ, ὁ
[πτώσσω 2.]
A beggar Od. 6.208, Od. 14.400, Od. 16.209, Od. 18.1, etc.
With ἀνήρ: ἄλλος τις π. ἀνήρ Od. 21.327.
Strong 4434
of one who crouches and cowers, hence,
1. as subst., a beggar: Lk 14:13, 21 16:20, 22.
2. As adj.,
(a) prop., beggarly: metaph., στοιχεῖα, Ga 4:9 (v. Lft., in l.);
(b) in broader sense (opp. to πλούσιος), poor: Mt 11:5 19:21 26:9, 11, Mk 10:21 12:42, 43 14:5, 7, Lk 4:18 7:22 18:22 19:8 21:3, Jo 12:5, 6, 8 13:29, Ro 15:26, II Co 6:10, Ga 2:10, Ja 2:2, 3, 6, Re 13:16; π. τ. κόσμῳ, Ja 2:5; metaph., Lk 6:20, Re 3:17; π. τ. πνεύματι, Mt 5:3.†
- Ione who crouches or cringes, a beggar (v. πτώσσω 1. 2), Od., Hes., etc.; πτωχὸς ἀνήρ a beggar-man, Od., etc.; πτωχή a beggar-woman, Soph., NTest.
- IIas adj. beggarly, like πτωχικός, Soph., NTest.: c. gen., poor in a thing, Anth.
- 2comp. πτωχότερος, irreg. πτωχίστερος, Ar.: Sup. πτωχότατος, Anth.
- 3adv. -χῶς, poorly, scantily, Babr.
-
…ὥς τινʼ ἔμελλʼ ἀπαλεξήσειν κακότητος. βῆ δʼ ἴμεν αἰτήσων ἐνδέξια φῶτα ἕκαστον, πάντοσε χεῖρʼ ὀρέγων, ὡς εἰ πτωχὸς πάλαι εἴη. οἱ δʼ ἐλεαίροντες δίδοσαν, καὶ ἐθάμβεον αὐτόν, ἀλλήλους τʼ εἴροντο τίς εἴη καὶ πόθεν ἔλθοι…
Homer, Odyssey
-
…ξένος λόγῳ μέτοικος, εἶτα δʼ ἐγγενὴς φανήσεται Θηβαῖος, οὐδʼ ἡσθήσεται τῇ ξυμφορᾷ · τυφλὸς γὰρ ἐκ δεδορκότος καὶ πτωχὸς ἀντὶ πλουσίου ξένην ἔπι σκήπτρῳ προδεικνὺς γαῖαν ἐμπορεύσεται. φανήσεται δὲ παισὶ τοῖς αὑτοῦ ξυνὼν ἀδελφὸς αὑτὸς καὶ πατήρ ,…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…φίλʼ ἀληθέα μυθήσασθαι. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς · ὦ φίλος, οὐδέ τοι αὐτὸς ἐρύκεσθαι μενεαίνω · πτωχῷ βέλτερόν ἐστι κατὰ πτόλιν ἠὲ κατʼ ἀγροὺς δαῖτα πτωχεύειν · δώσει δέ μοι ὅς κʼ ἐθέλῃσιν. οὐ γὰρ ἐπὶ…
Homer, Odyssey
-
…εἰ δέ κε μὴ ἔλθῃσιν ἄναξ τεὸς ὡς ἀγορεύω, δμῶας ἐπισσεύας βαλέειν μεγάλης κατὰ πέτρης, ὄφρα καὶ ἄλλος πτωχὸς ἀλεύεται ἠπεροπεύειν. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε δῖος ὑφορβός · ξεῖνʼ, οὕτω γάρ κέν μοι ἐϋκλείη τʼ ἀρετή τε…
Homer, Odyssey
-
…τοι τόδε ἔργον Ἀθηναίης ἀγελείης, ἥ τέ με τοῖον ἔθηκεν, ὅπως ἐθέλει, δύναται γὰρ, ἄλλοτε μὲν πτωχῷ ἐναλίγκιον, ἄλλοτε δʼ αὖτε ἀνδρὶ νέῳ καὶ καλὰ περὶ χροῒ εἵματʼ ἔχοντι. ῥηΐδιον δὲ θεοῖσι, τοὶ οὐρανὸν…
Homer, Odyssey
-
…, οὐδέ τι δαιτὸς ἀμέρδεαι, αὐτὰρ ἀκούεις μύθων ἡμετέρων καὶ ῥήσιος ; οὐδέ τις ἄλλος ἡμετέρων μύθων ξεῖνος καὶ πτωχὸς ἀκούει. οἶνός σε τρώει μελιηδής, ὅς τε καὶ ἄλλους βλάπτει, ὃς ἄν μιν χανδὸν ἕλῃ μηδʼ αἴσιμα…
Homer, Odyssey
-
…χερσὶ μαχέσσασθαι · ἀλλὰ ξυνελάσσομεν ὦκα. ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἀνήϊξαν γελόωντες, ἀμφὶ δʼ ἄρα πτωχοὺς κακοείμονας ἠγερέθοντο. τοῖσιν δʼ Ἀντίνοος μετέφη, Εὐπείθεος υἱός · κέκλυτέ μευ, μνηστῆρες ἀγήνορες, ὄφρα τι εἴπω…
Homer, Odyssey
-
…ἐποπτεύσας δέ με κἀν τοῖσδε κόσμοις καταγελωμένην μέγα φίλων ὑπʼ ἐχθρῶν οὐ διχορρόπως, μάτην καλουμένη δὲ φοιτὰς ὡς ἀγύρτρια πτωχὸς τάλαινα λιμοθνὴς ἠνεσχόμην καὶ νῦν ὁ μάντις μάντιν ἐκπράξας ἐμὲ ἀπήγαγʼ ἐς τοιάσδε θανασίμους τύχας. βωμοῦ πατρῴου δʼ ἀντʼ…
Aeschylus, Agamemnon
-
…, ὡς αἰεὶ τὸν ὁμοῖον ἄγει θεὸς ὡς τὸν ὁμοῖον. πῇ δὴ τόνδε μολοβρὸν ἄγεις, ἀμέγαρτε συβῶτα, πτωχὸν ἀνιηρόν δαιτῶν ἀπολυμαντῆρα ; ὃς πολλῇς φλιῇσι παραστὰς θλίψεται ὤμους, αἰτίζων ἀκόλους, οὐκ ἄορας οὐδὲ λέβητας · τόν…
Homer, Odyssey
-
…ὅτι δὴ ῥυπόω, κακὰ δὲ χροῒ εἵματα εἷμαι, πτωχεύω δʼ ἀνὰ δῆμον ; ἀναγκαίη γὰρ ἐπείγει. τοιοῦτοι πτωχοὶ καὶ ἀλήμονες ἄνδρες ἔασι καὶ γὰρ ἐγώ ποτε οἶκον ἐν ἀνθρώποισιν ἔναιον ὄλβιος ἀφνειὸν καὶ πολλάκι δόσκον ἀλήτῃ, τοίῳ…
Homer, Odyssey