δυσύποιστος
δυσύποιστος, hard to endure
δῠσύποιστος, ον,
- hard to endure, AP 5.162 (Mel.), J. AJ 15.7.1; hard to carry, βάρος Archig. ap. Aët. 13.120.
1 difícil de sobrellevar, insoportable
ὁ μετ' αὐτοῦ βίος
• del dolor inaguantable Gal.19.429, cf. Sud.s.u.
2 adv. -ως de forma insoportable
δ. ἔχειν πρὸς τὸ καῦμα
no soportar el calor
δυσ·ύποιστος, ος, ον [ῠῠ] difficile à supporter, intolérable, Anth. 5, 163 ; Jos. A.J. 15, 7, 1.
Étym. δ. ὑποίσομαι, fut. de ὑποφέρω.
δυσύποιστος, schwer zu ertragen, Jos.; κέντρον Ἔρωτος Mal. 108 (V.163).