δύσυπνος
δύσυπνος, sleeping badly
δῠσυπν-ος, ον,
- sleeping badly, Orib. 10.7.10.
que duerme mal
(τὰ παιδία)
δύσ·υπνος, ος, ον [δῠ] qui a de la peine à dormir, Agathin. (Orib. 2, 396 B.-Dar.).
Étym. δ. ὕπνος.
δύσυπνος, schlecht schlafend, Sp.