About
Menu

δυστυχής

δυστυχής, δυστυχής, unlucky, unfortunate

δυστῠχ-ής, ές,
  • unlucky, unfortunate, of persons and things, Th. 7.87, Pl. Lg. 832a, etc.; freq. in Trag., δυστυχῆ πράσσειν A. Th. 339 (lyr.); δ. βίος S. El. 602; δ. εἴς τι E. Ph. 1642; τά τʼ ἔνδον τά τε θύραζε δ. Id. Or. 604; τὸ δυστυχές A. Ch. 913. Adv. -χῶς Id. Ag. 1660, Pl. Lg. 687e, etc.
      • 2 of the Erinyes, δ. κόραι ill-starred, harbingers of ill, A. Eu. 791 (lyr.).

Saved

Recent