κρίνω

κρίνω [ῑ], Ep. 3 sg. ind. κρίνησι (δια-) f.l. in Theoc. 25.46: fut. κρῐνῶ, Ep., Ion. κρῐνέω (δια-) Il. 2.387: aor. ἔκρῑνα Od. 18.264, etc.: pf. κέκρῐκα Pl. Lg. 734c, etc.:—Med., fut. κρῐνοῦμαι E. Med. 609, but in pass. sense, Pl. Grg. 521e: aor. ἐκρῑνάμην Il. 9.521, etc.:—Pass., fut. κρῐθήσομαι A. Eu. 677, Antipho 6.37, etc.: aor. ἐκρίθην [ῐ] Pi. N. 7.7, etc.; 3 pl. κρίθεν Id. P. 4.168, ἔκριθεν A.R. 4.1462; Ep. opt. κρινθεῖτε (δια-) Il. 3.102, part. κρινθείς 13.129, Od. 8.48, inf. κρινθήμεναι A.R. 2.148: pf. κέκρῐμαι Pi. O. 2.30, And. 4.35, etc.; inf. κεκρίσθαι (ἀπο-) Pl. Men. 75c:—Aeol. κρίννω dub. in IG 12(2).278 (Mytil.): aor. ἔκριννε ib. 6.28 (Mytil., ἐπ-); inf. κρίνναι ib. 526b15:—Thess. pres. inf. κρεννέμεν ib. 9(2).517.14 (Larissa):—

• separate, put asunder, distinguish, ὅτε τε ξανθὴ Δημήτηρ κρίνῃ . . καρπόν τε καὶ ἄχνας Il. 5.501, etc.; κρῖνʼ ἄνδρας κατὰ φῦλα 2.362. cf. 446; ἥλιος ἠὼ καὶ δύσιν ἔκρινεν Emp. 154.1; κ. τὸ ἀληθές τε καὶ μή Pl. Tht. 150b; τούς τε ἀγαθοὺς καὶ τοὺς κακούς X. Mem. 3.1.9, etc.:—also Med., ἀντία δʼ ἐκρίναντο δέμας καὶ σήματʼ ἔθεντο χωρὶς ἀπʼ ἀλλήλων Parm. 8.55:—Pass., κρινόμενον πῦρ Emp. 62.2.
• • II pick out, choose, ἐν δʼ ἐρέτας ἔκρινεν ἐείκοσιν Il. 1.309; ἐκ Λυκίης . . φῶτας ἀρίστους 6.188, cf. Od. 4.666, 9.90, 195, 14.217, etc.; κ. τινὰ ἐκ πάντων Hdt. 6.129; κρίνασα δʼ ἀστῶν . . τὰ βέλτατα A. Eu. 487; δίδωμί σοι κρίναντι χρῆσθαι S. OC 641, etc.:—Med., κρίνασθαι ἀρίστους to choose the best, Il. 9.521, cf. 19.193, Od. 4.408, 530, etc.:—Pass., to be chosen out, distinguished, ἵνα τε κρίνονται ἄριστοι 24.507; esp. in partt., κεκριμένος picked out, chosen, Il. 10.417, Od. 13.182, al., Hdt. 3.31; κρινθείς Il. 13.129, Od. 8.48; ἀρετᾷ κριθείς distinguished for . ., Pi. N. 7.7; κριθέντων ἐν τοῖς ἱερέοις approved . ., GDI 2049.15 (Delph.); ἀσπίδα . . κεκριμένην ὕδατι καὶ πολέμῳ proved by sea and land, AP 9.42 (Leon.); ἐν ζῶσι κεκριμένα numbered among . ., cj. in E. Supp. 969 (lyr.); εἰς τοὺς ἐφήβους κριθείς Luc. Am. 2.
  • • 2 decide disputes, κρίνων νείκεα πολλά Od. 12.440; ἔκριναν μέγα νεῖκος . . πολέμοιο 18.264: c. acc. cogn., οἳ . . σκολιὰς κρίνωσι θέμιστας judge crooked judgements, Il. 16.387; κ. δίκας Hdt. 2.129; κρῖνε δʼ εὐθεῖαν δίκην A. Eu. 433, etc.; πρώτας δίκας κρίνοντες αἵματος ib. 682; κρινεῖ δὲ δὴ τίς ταῦτα; Ar. Ra. 805; κ. κρίσιν Pl. R. 360e; ἄριστα κ. Th. 6.39; κρίνουσι βοῇ καὶ οὐ ψήφῳ they decide the question . ., Id. 1.87; μίσει πλέον ἢ δίκῃ κ. Id. 3.67; τὸ δίκαιον κ. Isoc. 14.10; τῷ τοῦτο κρίνεις; by what do you form this judgement? Ar. Pl. 48; κ. περί τινος Pi. N. 5.40, Pl. Ap. 35d, Arist. Rh. 1391b9, etc.:— Pass., ἀγὼν κριθήσεται A. Eu. 677; κἂν ἰσόψηφος κριθῇ (sc. ἡ δίκη) ib. 741: impers., κριθησόμενον a decision being about to be taken, Arr. An. 3.9.6.
    • • b decide a contest, e.g. for a prize, ἀγῶνα κ. Ar. Ra. 873; ἔργον ἐν κύβοις Ἄρης κρινεῖ A. Th. 414: c. acc. pers., κ. τὰς θεάς decide their contest, i.e. judge them, E. IA 72:—Pass., Id. Supp. 601 (lyr.); αἱ μάχαι κρίνονται ταῖς ψυχαῖς X. Cyr. 3.3.19:—Med. and Pass., of persons, have a contest decided, come to issue, κρινώμεθʼ Ἄρηϊ Il. 2.385, cf. 18.209; ὁπότε μνηστῆρσι καὶ ἡμῖν . . μένος κρίνηται Ἄρηος Od. 16.269; βίηφι κ. Hes. Th. 882; dispute, contend, Ar. Nu. 66; περὶ ἀρετῆς Hdt. 3.120; οὐ κρινοῦμαι . . σοι τὰ πλείονα E. Med. 609; δίκῃ περί τινος κρίνεσθαι Th. 4.122; κρίνεσθαι μετά τινος v.l. in LXX Jd. 8.1, Jb. 9.3; πολλαῖς μάχαις κριθείς Nic.Dam. 20 J.; compete in games, c. acc. cogn., κριθέντα Πύθια JRS 3.295 (Antioch. Pisid.): pf. part., decided, clear, strong, κεκριμένος οὖρος Il. 14.19; πόνοι κεκρ. decided, ended, Pi. N. 4.1.
      • c win a battle, τὴν μάχην Ἀννίβας ἔκρινε Plb. 3.117.11.
    • 3 adjudge, κράτος τινί S. Aj. 443:—Pass., τοῖς οὔτε νόστος . . κρίθη Pi. P. 8.84; τὰ κριθησόμενα the sum adjudged to be paid, PLips. 38.13 (iv A. D.).
    • • b abs., judge, give judgement, ἄκουσον . . καὶ κρῖνον Ar. Fr. 473; ἀδίκως κ. Pherecr. 96, cf. Men. Mon. 287, 576.
      • c Medic., bring to a crisis, τὸ θερμὸν φίλιόν [ἐστι] καὶ κρῖνον Hp. Aph. 5.22; κ. τὰ νοσήματα Gal. Nat. Fac. 1.13, al.:—Pass., of a sick person, come to a crisis, ἐκρίθη εἰκοσταῖος Hp. Epid. 1.15 (also impers. in Act., ἔκρινε τούτοισιν ἑνδεκαταίοισιν the crisis came . ., ib. 18); τοῦ πάθους κριθέντος D.S. 19.24.
    • 4 judge of, estimate, πρὸς ἐμαυτὸν κρίνων [αὐτόν] judging of him by myself, D. 21.154; πρὸς ἀργύριον τὴν εὐδαιμονίαν κ. Isoc. 4.76:—Pass., ἴσον παρʼ ἐμοὶ κέκριται Hdt. 7.16.αʹ; εὔνοια καιρῷ κρίνεται Men. 691.
    • 5 expound, interpret in a particular way, τὸ ἐνύπνιον ταύτῃ ἔκριναν Hdt. 1.120, cf. 7.19, A. Pr. 485, etc.:—in Med., ὁ γέρων ἐκρίνατʼ ὀνείρους Il. 5.150.
    • 6 c. acc. et inf., decide or judge that . ., Hdt. 1.30, 214, Pl. Tht. 170d, etc.; κρίνω σὲ νικᾶν A. Ch. 903; so, with the inf. omitted, ἀνδρῶν πρῶτον κ. τινά S. OT 34; Ἔρωτα δʼ ὅστις μὴ θεὸν κρίνει μέγαν E. Fr. 269; τὴν πόλιν ἀθλιωτάτην ἔκρινας Pl. R. 578b; ἐκ τῶν λόγων μὴ κρῖνε . . σοφόν Philem. 228:—Pass., Ἑλλήνων ἕνα κριθέντʼ ἄριστον S. Ph. 1345, cf. Th. 2.40, etc.
    • 7 decide in favour of, prefer, choose, κρίνω δʼ ἄφθονον ὄλβον A. Ag. 471, cf. Supp. 396 (both lyr.); τὴν ἐλπίδα τῆς τύχης πάρος S. Tr. 724; τινὰ πρό τινος Pl. R. 399e, cf. Phlb. 57e; τι πρός τι Id. Phd. 110a (Pass.); εἴ σφε κρίνειεν Πάρις E. Tr. 928, cf. Ar. Av. 1103, Ec. 1155; choose between, δύʼ ἔσθʼ ἃ κρῖναι τὸν γαμεῖν μέλλοντα δεῖ, ἤτοι προσηνῆ γʼ ὄψιν ἢ χρηστὸν τρόπον Men. 584.
    • 8 c. inf.only, determine to do a thing, UPZ 42.37 (ii B. C.), Ep.Tit. 3.12, 1 Ep.Cor. 2.2, etc.; ζῆν μεθʼ ὧν κρίνῃ τις ἄν (sc. ζῆν) with whom he chooses to live, Men. 506; but τὸ βιάζεσθαι οὐκ ἔκρινε D.S. 15.32.
    • 9 form a judgement of a thing, μὴ κρῖνʼ ὁρῶν τὸ κάλλος Men. Mon. 333.
  • III in Trag., question, αὐτὸν . . ἅπας λεὼς κρίνει παραστάς S. Tr. 195; εἴ νιν πρὸς βίαν κρίνειν θέλοις ib. 388; καὶ κρῖνε κἀξέλεγχʼ Id. Ant. 399; μὴ κρῖνε, μὴ ʼξέταζε Id. Aj. 586; σέ τοι, σὲ κρίνω Id. El. 1445.
  • • 2 bring to trial, accuse, D. 2.29, 18.15, 19.233; κ. θανάτου judge (in matters) of life and death, X. Cyr. 1.2.14; κ. τινὰ προδοσίας Lycurg. 113; περὶ προδοσίας Isoc. 15.129; κ. τινὰ κακώσεως ἐπαρχίας, Lat. repetundarum, Plu. Caes. 4:—Pass., to be brought to trial, Th. 6.29; θανάτου (δίκῃ add. cod. B) Id. 3.57; Λεωκράτους τοῦ κρινομένου Lycurg. 1; κρίνομαι πρὸς Σωφρόνην; Men. Epit. 529; τρὶς κρίνεται παρʼ ὑμῖν περὶ θανάτου D. 4.47; ἐκρίνετο τὴν περὶ Ὠρωποῦ κρίσιν θανάτου Id. 21.64: c. gen. criminis, κρίνεσθαι δώρων Lys. 27.3: κ. ἐπʼ ἀδικήματι Plu. Apophth. Lac. 2.241e: abs., ὁ κεκριμένος Aeschin. 2.159.
    • 3 pass sentence upon, condemn, D. 19.232:— Pass., to be judged, condemned, κακούργου . . ἐστι κριθέντʼ ἀποθανεῖν Id. 4.47; μὴ κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε Ev.Matt. 7.1; τὰ κεκριμένα the judgement of a court, PRyl. 76.8 (ii A. D.). (κρῐ-ν-yω ἐ-κρῐ-ν-σα, cf. Lat. cerno (from *crǐ-n-), crībrum (from *crei-dhrom).)

κρίνω, fut. κρινῶ, perf. κέκρικα, z.B. Plat. Legg. V.734c, pass. κέκριμαι, aor. pass. ἐκρίθην, poetisch κρινθείς, Il. 13.129, Od. 8.48 (vgl. cerno);
1) scheiden, trennen, sondern, sichten ; ἀνδρῶν λικμώντων, ὅτε τε ξανθὴ Δημήτηρ κρίνει καρπόν τε καὶ ἄχνας Il. 5.500 ; vgl. κρῖνʼ ἄνδρας κατὰ φῦλα 2.363 ; ordnen, βασιλῆες θῦνον κρίνοντες 2.446. – Daher auswählen, die Besten aussondern ; ἐς δʼ ἐρέτας ἔκρινεν ἐείκοσιν Il. 1.309 ; ὁπότε κρίνοιμι λόχονδε ἄνδρας ἀριστῆας Od. 14.217 ; auch im med., κρίνασθαι ἀρίστους, sich die Besten auslesen, Il. 9.521 ; so öfter κεκριμένος, κρινθείς ; κρίνασα δʼ ἀστῶν τὰ βέλτατα Aesch. Eum. 465 ; τούτων σοι δίδωμι κρίναντι χρῆσθαι Soph. O.C. 647 ; κρίνειν τινὰ ἐκ πάντων Her. 6.129 ; κατʼ ἀνδραγαθίην ἐκρίνετο ib. 128 ; τούς τε ἀγαθοὺς καὶ τοὺς κακούς Xen. Mem. 3.1.9 ; τὸ ἀληθές τε καὶ μή, das Wahre vom Falschen unterscheiden, Plat. Theaet. 150b. – Daher
2) Streitigkeiten entscheiden, schlichten, den Ausschlag geben ; νείκεα κρίνειν, Händel schlichten, Od. 12.440 ; νεῖκος πολέμου κρίνειν 18.264 ; σκολιὰς θέμιστας κρίνειν, krumme, ungerechte Richtersprüche fallen, Il. 16.387, wie κρῖνε δʼ εὐθεῖαν δίκην Aesch. Eum. 411 ; ἔργον δʼ ἐν κύβοις Ἄρης κρινεῖ Spt. 396 ; öfter δίκην κρίνειν, einen Prozeß aburteilen, entscheiden ; πῶς ἀγὼν κριθήσεται Eum. 647, wie κρίνειν ἀγῶνα Ar. Ran. 873 ; τοῦτο γὰρ τύχη κρινεῖ Soph. Ant. 328 ; auch in Prosa von Prozessen, τὸ δικαστήριον ὅπερ ἂν τὴν δίκην κρίνῃ Plat. Legg. IX.877b ; auch τὴν κρίσιν αὐτοῖν τοῦ βίου κρῖναι ὀρθῶς, Rep. II.360d. wie κρίσεις κρίνειν Dem. 24.151 ; – beurteilen, τὰς θεάς, d.i. zwischen ihnen entscheiden, Eur. I.A. 72 ; προς ἀργύριον τὴν εὐδαιμονίαν, nach dem Gelde, Isocr. 4.76 ; – urteilen, κρίνεις σὺ μέγιστον ἀνθρώποις ἀγαθὸν εἰναν πλοῦτον Plat. Gorg. 452c ; ὃν ἂν κρίνω ἐρρωμενέστατον εἶναι, nach meinem Urteil jedesmal den stärksten, Phaed. 100a, wie τὴν πόλιν τῶν πόλεων ἀθλιωτάτην ἔκρινας, den Staat für den unglücklichsten erklären, Rep. IX.578b, öfter ; vgl. Soph. ἀνδρῶν σε πρῶτον κρίνοντες, O.R. 34 ; pass., Ἑλλήνων ἕνα κριθέντʼ ἄριστον Phil. 1329 ; – κρίνω σε νικᾶν, ich erkläre dich für den Sieger, Aesch. Ch. 890 ; so besonders in den Wettkämpfen, entscheiden, wer Sieger ist, κρίνειν ἐμέ, κρίνειν τοὺς χοροὺς ὀρθῶς ἀεί Ar. Eccl. 1155 ff. – Daher auch vorziehen, κρίνω δʼ ἄφθονον ὄλβον Aesch. Ag. 458, eigtl. ich entscheide mich für ein solches Glück ; vgl. κρῖνε σέβας τὸ πρὸς θεῶν Suppl. 39 ; mit πρό, κρίνοντες τὸν Ἀπόλλω πρὸ μαρσύου Plat. Rep. III.399e, wie Soph. Phil. 57 ; τὰ ὑφʼ ὑμῶν κριθέντα, das von euch Gebilligte, wofür ihr euch entscheidet, Isocr. 4.46 ; κεκριμένος, probatus, Leon.Alex. (IX.42); vgl. Her. 3.31.
Pass. u. med. 1) von den streitenden Parteien (vgl. Luc. Anach. 19 ἀποδίδοται λόγος ἑκατέρῳ τῶν κρινομένων), mit einander rechten, streiten, einen Streit unter sich ausmachen ; ὥς κε πανημέριοι στυγερῷ κρινώμεθʼ Ἄρηϊ Il. 2.385 ; ὁπότε μνηστῆρσι καὶ ἡμῖν μένος κρίνηται Ἄρηος Od. 16.269 ; Τιτήνεσσι κρίναντο, sie kämpften mit den Titanen, Hes. Th. 882 ; οὐ κρινοῦμαι τῶνδέ σοι τὰ πλείονα, ich werde nicht mit dir mehr rechten, Eur. Med. 596 ; τέως μὲν οὖν ἐκρινόμεθʼ, εἶτα τῷ χρόνῳ συνέβημεν Ar. Nub. 66 ; δίκῃ κρίνεσθαι Thuc. 4.122 ; περὶ τῆς ἀρετῆς Her. 3.120.
   2) ὀνείρους κρίνασθαι, Träume auslegen, deuten, Il. 5.150.
   3) bei den Attikern geradezu = zur Verantwortung ziehen, anklagen ; κατηγορεῖ μὲν ἐμοῦ, κρίνει δὲ τουτονί Dem. 18.15, u. öfter, wie bei den andern Rednern ; so heißen die Richter περὶ προδοσίας κρίνοντες Lycurg. 137, aber der Ankläger ὁ τὸν προδόντα κρίνων, ib. 1, wie ὁ κρινόμενος der Angeklagte, 13.20, oft ; so Plut. αὐτὸν ἔκρινε κακώσεως ἐπαρχίας, repetundarum accusavit, Caes. 4 ; pass., ἀπʼ εἰς ἀγγελίας κρίνεσθαι Aesch. 3.52 ; κρίνεσθαι τὴν ἐπὶ θανάτῳ, auf Tod u. Leben angeklagt werden, Ath. XIII.590d ; κρίνεσθαι θανάτου Thuc. 3.57, wie Pol. θανάτου δὲ κρίνει μόνος ὁ δῆμος, 6.4.7 ; auch ὅτʼ ἐκρίνετο τὴν περὶ Ὠρωποῦ κρίσιν θανάτου, Dem. 21.64, als ihm der CapitalProzeß gemacht wurde ; ὁ κρινόμενος, der Angeklagte. – Auch = Strafe zuerkennen, verurteilen, bes. Sp. – Allgem. = untersuchen, fragen ; neben ἐξετάζω, Soph. Aj. 586, Ant. 349. – Das adj. verb. s. κριτός.

κρίνω

[cf. L. cerno.]

3 sing. aor. ἔκρινε Il. 1.309.

3 pl. ἔκριναν Od. 18.264.

Pple. κρίνας Il. 6.188, Il. 16.199 : Od. 4.666, Od. 9.90, 195, Od. 10.102, Od. 14.108.

3 sing. aor. mid. ἐκρίνατο Il. 5.150 : Od. 4.778.

3 pl. imp. κρινάσθων Od. 8.36.

Pple. κρινάμενος Il. 9.521, Il. 11.697, Il. 19.193 : Od. 4.530, Od. 24.108.

Infin. κρίνασθαι Od. 4.408.

Nom. dual masc. aor. pple. pass. κρινθέντε Od. 8.48.

Nom. pl. κρινθέντες Il. 13.129.

Pf. pple. mid. and pass. κεκριμένος, -η Il. 10.417, Il. 14.19 : Od. 13.182, Od. 16.248, Od. 24.107. (ἀπο-, δια-, ὑποκρίνομαι).

• • 1

    To sift, separate : καρπόν τε καὶ ἄχνας Il. 5.501.

  • 2

    To pick out, select, choose : συῶν τὸν ἄριστον Od. 14.108.

    In mid. Il. 11.697.

    Absol. in mid. Od. 24.108.

    In pf. pple. pass., the best, choicest, noblest : κοῦροι κεκριμένοι Od. 16.248. Cf. Od. 13.182, Od. 24.107.

  • 3

    To pick out, select, detail, for some service or mission : ἐρέτας ἐείκοσιν Il. 1.309, οὔ τις κεκριμένη [φυλακὴ] ῥύεται στρατόν (having the special duty assigned to them) Il. 10.417. Cf. Il. 6.188: ἀνὰ δῆμον ἀρίστους Od. 4.666, κούρω κρινθέντε δύω καὶ πεντήκοντα βήτην (forming the body detailed for the service) Od. 8.48. Cf. Od. 9.90 = Od. 10.102, Od. 9.195, Od. 14.217.

    Sim. in reference to a wind : πρίν τινα κεκριμένον καταβήμεναι ἐκ Διὸς οὖρον (blowing steadily in one direction, decided, as if dispatched by Zeus on a mission) Il. 14.19.

    In mid. Il. 9.521, Il. 19.193 : Od. 4.408, 530, 778.

    In mid., to present oneself, get oneself ready for some service : κούρω δύω καὶ πεντήκοντα κρινάσθων Od. 8.36.

  • 4

    To divide, class, arrange : κρῖνʼ ἄνδρας κατὰ φῦλα (by . . . ) Il. 2.362.

  • 5

    To marshal or arrange (troops) : ἐπεὶ πάντας στῆσεν ἐῢ κρίνας Il. 16.199, οἳ ἄριστοι κρινθέντες Τρῶας ἔμιμνον (having got themselves together) Il. 13.129.

    Absol., to marshal one’s troops Il. 2.446.

  • 6

    In mid. (from the notion of two parties standing in opposition), to measure oneself, pit oneself, against the foe : ὥς κε πανημέριοι κρινώμεθʼ Ἄρηϊ (in . . . ) Il. 2.385. Cf. Il. 18.209 : Od. 24.507.

  • 7

    To decide (a combat), bring (it) an issue : οἵ κʼ ἔκριναν μέγα νεῖκος πολέμοιο Od. 18.264 (would have decided it (in a case which has not happened), app. implying that they would therefore always do so).

    Sim.: ὁπότε μνηστῆρσι καὶ ἡμῖν μένος κρίνηται Ἄρηος (is brought to an issue) Od. 16.269.

    To settle (a dispute) : κρίνων νείκεα πολλά Od. 12.440.

    To give (a judgment or doom) : οἳ σκολιὰς κρίνωσι θέμιστας Il. 16.387.

  • 8

    In mid., to interpret, expound (cf. ὑποκρίνομαι 1) : τοῖς οὐχ ὁ γέρων ἐκρίνατʼ ὀνείρους Il. 5.150.

κρῑνω (κρίνει: aor. ἔκρῖνας: pass. κρίνεται: aor. κρῐθη, κρῐθεν; κρῐθείς: pf. κέκρῐται: κεκρῐμένων, κεκρῐμένα, -μέναι.)

• • a decide, judge πότμος δὲ κρίνει συγγενὴς ἔργων πέρι πάντων N. 5.40 Χρομίῳ κεν ὑπασπίζων ἔκρινας, ἂν κίνδυνον ὀξείας ἀυτᾶς, οὕνεκεν ἐν πολέμῳ κείνα θεὸς ἔντυεν αὐτοῦ θυμὸν αἰχματὰν ἀμύνειν λοιγὸν Ἐνυαλίου N. 9.35 pass., be brought to a decision, ἄριστος εὐφροσύνα πόνων κεκριμένων ἰατρός (having passed the crisis, a medical met., cf. van Brock, Le Vocabulaire Médical, Paris, 1961, 214) N. 4.1
  • b allot pass. ἤτοι βροτῶν γε κέκριται πεῖρας οὔ τι θανάτου O. 2.31 τοῖς οὔτε νόστος ὁμῶς ἔπαλπνος ἐν Πυθιάδι κρίθη P. 8.84 κρίνεται δʼ ἀλκὰ διὰ δαίμονας ἀνδρῶν I. 5.11 pf. part. διείργει δὲ (sc. ἄνδρας καὶ θεοὺς) πᾶσα κεκριμένα δύναμις N. 6.2 τιμαὶ δὲ βροτοῖσι κεκριμέναι Παρθ. 1. 7.
  • c pass., part σύνθεσιν ταύταν ἐπαινήσαντες οἱ μὲν κρίθεν sc. Jason and Pelias P. 4.168
  • d pass., be distinguished παῖς ὁ Θεαρίωνος ἀρετᾷ κριθεὶς εὔδοξος ἀείδεται Σωγένης N. 7.7

κρίνω , imp. κρῖνε, pass. perf. part. κεκριμένος, aor. κρινθέντες, mid. aor. ἐκρίνατο, subj. κρίνωνται, inf. κρίνασθαι, part. κρῑνάμενος: I. act., separate, καρπόν τε καὶ ἄχνᾱς, Il. 5.501; hence of arranging troops, Il. 2.446; then select, Il. 6.188; freq. the pass., Il. 13.129, Od. 13.182; decide (cernere), νεῖκος, θέμιστας, Od. 18.264, Il. 16.387; οὖρος κεκρι-μένος, a ‘decided’ wind, Il. 14.19.—II. mid., select or choose for oneself; Od. 4.408, Od. 8.36; get a contest decided, ‘measure oneself’ in battle, κρίνεσθαι Ἄρηι (decernere proelio), Il. 2.385; abs. Od. 24.507, cf. Od. 16.269; of ‘interpreting’ dreams, Il. 5.150.

κρίνω

• • ILat. cerno, to separate, part, put asunder, distinguish, Il., Xen.
  • IIto pick out, choose, Hom., Hdt., Attic:—Mid. to pick out for oneself, choose, Hom., etc.: —Pass. to be chosen, Il.; perf. and aor1 part. κεκριμένος, κρινθείς picked out, chosen, Hom.
  • IIIto decide disputes, Hom., Hdt., etc.; σκολιὰς κρίνειν θέμιστας to judge crooked judgments, i. e. to judge unjustly, Il.; κρίνουσι βόηι καὶ οὐ ψήφωι they decide the question by shouting, not by voting, Thuc.; to decide a contest for a prize, Soph., etc.; κρ. τὰς θεάς to decide their contest, i. e. judge them, Eur.:—Pass. and Mid., of persons, to have a contest decided, come to issue, Hom., etc.
  • • 2to adjudge, κράτος τινί Soph.
    • 3to judge of, estimate, πρὸς ἐμαυτὸν κρίνων αὐτόν judging of him by myself, Dem.:—Pass., ἴσον παρʼ ἐμοὶ κέκριται Hdt.
    • 4to expound, interpret dreams, Hdt., Aesch., etc.: so in Mid., Il.
    • 5c. acc. et inf. to decide or judge that, Hdt., Attic
    • 6c. inf. only, to determine to do a thing, NTest.
  • IVto question, Soph.
  • • 2to bring to trial, accuse, Xen., etc.:—Pass. to be brought to trial, Thuc., etc.
    • 3to pass sentence upon, to condemn, Soph., Dem.