πράσσω

πράσσω, Ep. and Ion. πρήσσω, Att. πράττω (first in IG 1(2).7.11, al., Ar. and X.), Cret. πράδδω Leg.Gort. 1.35: fut. πράξω, Ion. πρήξω: aor. ἔπραξα, Ion. ἔπρηξα: pf. πέπραχα, Ion. πέπρηχα, (trans.) Hdt. 5.106, X. HG 5.2.32, Cyr. 3.1.15, Din. 3.21, Men. 619, IG 9(2).517.36 (Larissa, iii B. C.), PHib. 1.80.11 (iii B. C.), (intr.) Pl.Com. 187 codd., Arist. Rh.Al. 1440a36: plpf. ἐπεπράχει(ν) (trans.) X. l.c., (intr.) App. BC 5.83: pf. 2 πέπρᾱγα, Ion. πέπρηγα, (intr.) Pi. P. 2.73, Hdt. 2.172, Ar. Pl. 629, Ra. 302, X. HG 1.4.2, (trans.) Arist. EN 1168b35, al., SIG 364.70 (Ephesus, iii B. C.): plpf. ἐπεπράγεσαν (intr.) Th. 2.4, 7.24:— pf. πέπραγα Att., πέπραχα Hellenistic, acc. to Moer. p.293 P., Phryn. PS p.103 B., but see above:—Med., fut. πράξομαι Antipho Fr. 67, X. HG 6.2.36 (also in pass. sense, Pi. P. 4.243 (prob.), Pl. R. 452a): aor. ἐπραξάμην S. OT 287, Th. 4.65, etc.:—Pass., fut. (v.supr.), also πραχθήσομαι Aeschin. 3.98, Arist. Rh. 1359a11, etc.; fut. 3 πεπράξομαι S. OC 861, Ar. Av. 847, Eup. 9.3 D.: aor. ἐπράχθην S. Tr. 679, Th. 4.54, etc.: pf. πέπραγμαι A. Pr. 75, etc. (sts. in med. sense, v. infr. vi). [ᾱ by nature, as is shown by the Ion. form πρήσσω, and by the accent in πρᾶγμα, πρᾶξις, etc.]

• • I in Ep. only, pass through, pass over, δὶς τόσσον ἅλα πρήσσοντες ἀπῆμεν Od. 9.491; ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον Il. 14.282, 23.501; ῥίμφα πρήσσουσι κέλευθον Od. 13.83; ὁδὸν πρήσσουσιν ὁδῖται h.Merc. 203: c. gen., ἵνα πρήσσωμεν ὁδοῖο Il. 24.264, Od. 15.219; ὄφρα πρ. ὁδοῖο ib. 47; ἵνα πρήσσῃσιν ὁδοῖο 3.476: Gramm. note that this sense is found only in pres., An.Ox. 1.355, EM 688.1.
  • II experience certain fortunes, fare well or ill, ὁ στόλος οὕτως ἔπρηξε Hdt. 3.26, cf. 4.77, Th. 7.24; so ὡς ἔπρηξε Hdt. 7.18; κατὰ νόον π. Id. 4.97, cf. Ar. Eq. 549; πράξασαν ὡς ἔπραξεν A. Ag. 1288; εὖ πέπραγεν, ὅτι . . Pi. P. 2.73, cf. Hdt. 1.24, 42, etc.; φλαύρως π. τῷ στόλῳ Id. 6.94; π. καλῶς A. Pr. 979; χαλεπώτατα π. Th. 8.95; ταπεινῶς π. Isoc. 5.64; ὅστις καλῶς πράττει, οὐχὶ καὶ εὖ πράττει; Pl. Alc. 1.116b; π. εὐτυχῶς S. Ant. 701; κάλλιστα E. Heracl. 794; μακαρίως, εὐδαιμόνως, Ar. Pl. 629, 802: freq. with neut. Pron. or Adj., εὖ π. τι S. OT 1006, cf. OC 391; μηδὲν εὖ π. X. Mem. 1.6.8; χρηστόν τι π. Ar. Pl. 341; καλά Th. 6.16; χείρω Id. 7.71; μεγάλα E. IA 346; πάντʼ ἀγαθά Ar. Ra. 302, cf. Eq. 683 (lyr.); εὐδαίμονα E. El. 1359 (anap.); πολλὰ καὶ ἀγαθά X. An. 6.4.8; οἷον ἥθελεν S. OC 1704 (lyr.); πράξας ἅπερ ηὔχου E. Or. 355 (anap.), cf. X. Mem. 3.9.14.
  • III achieve, effect, accomplish, οὔ τι Il. 1.562, 11.552, Od. 2.191, etc.; οὐδέ τι ἔργον ἐνθάδʼ ἔτι πρήξει 19.324, cf. 16.88; χρῆμα μὲν οὐ πρήξεις, σὺ δʼ ἐτώσια πόλλʼ ἀγορεύσεις Hes. Op. 402; κλέος ἔπραξεν won it, Pi. I. 5(4).8; ἔπραξε δεσμόν achieved bondage, i.e. brought it on himself, Id. P. 2.40; τινὰ Νηρεΐδων π. ἄκοιτιν Id. N. 5.36; ὕμνον π. grant power of song, ib. 9.3; λεόντεσσι π. φόνον do slaughter upon them, ib. 3.46; τὴν Κυπρίων ἀπόστασιν π. Hdt. 5.113; π. εἰρήνην, φιλίαν, bring it about, D. 3.7, 18.162; π. τι παρά τινος get something from . ., ὧν δέονται πάντων πεπραγότες εἶεν παρὰ βασιλέως X. HG 1.4.2; ἐλπὶς πράξειν τι παρὰ τῶν θεῶν ἀγαθόν Isoc. 2.20; also, attempt, plot, δήμου κατάλυσιν And. 3.6: c. dat. pers., δαίμοσιν π. φίλα A. Pr. 660; Λοξίᾳ χάριν E. Ion 37, cf. 896 (lyr.), El. 1133, etc.; σὺ τοῦτο πράξεις ὥστε . .; A. Eu. 896:—Pass., πέπρακται τοὖργον Id. Pr. 75; φεῦ φεῦ πέπρακται E. Hipp. 680; τὰ πεπραγμένα Pi. O. 2.15, etc.; ἡ ἐπὶ τοῖς πεπρ. ἀδοξία D. 1.11; τὰ πεπρ. λῦσαι Id. 24.76; τὰ πραχθέντα A. Pr. 683, etc.; τὰ ἔργα τῶν πραχθέντων the facts of what took place, Th. 1.22; οὐ γὰρ ἂν τό γε πραχθὲν ἀγένητον θείη Pl. Prt. 324b.
  • • 2 abs., effect an object, be successful, δὸς Τηλέμαχον πρήξαντα νέεσθαι Od. 3.60; ἔπρηξας καὶ ἔπειτα Il. 18.357.
    • 3 of sexual intercourse, ἐπράχθη τὰ μέγιστα Theoc. 2.143.
    • 4 to be busy with, σὺ μὲν τὰ σαυτῆς πρᾶσσʼ mind your own business, S. El. 678; πράττων ἔκαστος τὸ αὑτοῦ Pl. Phdr. 247a, cf. Plt. 307e; τὰ αὑτοῦ π. καὶ μὴ πολυπραγμονεῖν Id. R. 433a, cf. 400e, etc. (whereas πολλὰ π. = πολυπραγμονεῖν, Hdt. 5.33, E. HF 266, Ar. Ra. 228, etc.); φιλοσόφου τὰ αὑτοῦ πράξαντος καὶ οὐ πολυπραγμονήσαντος Pl. Grg. 526c, cf. Ap. 33a, etc.; οὐδʼ εὖ . . οἰκοῦνται αἱ πόλεις, ὅταν τὰ αὑτῶν ἕκαστοι πράττωσι (ironical) Id. Alc. 1.127b; μὴ τὰ αὑτῶν π. not to act their part, Id. R. 452c; π. τὰ δέοντα X. Mem. 3.8.1.
    • 5 manage affairs, do business, act, εἰπεῖν τε καὶ πρᾶξαι ib. 2.9.4, cf. 2.8.6; πράττειν τὰ πολιτικὰ πράγματα, τὰ τῆς πόλεως, manage state-affairs, take part in government, Pl. Ap. 31d, Lys. 16.20; τὰ Ἀθηναίων Pl. Smp. 216a; οἱ τὰ κοινὰ π. καὶ πολιτευόμενοι Arist. Pol. 1324b1: abs., without any addition, ἱκανωτάτω λέγειν τε καὶ πράττειν, of able statesmen, X. Mem. 1.2.15, cf. 4.2.1, 4; πολιτεύεσθαι καὶ π. D. 18.45, cf. 59, Pl. Prt. 317a.
    • 6 generally, transact, negotiate, manage, οἱ πράξαντες πρὸς αὐτὸν τὴν λῆψιν τῆς πόλεως Th. 4.114; Θηβαίοις τὰ πράγματα π. manage matters for their interest, D. 19.77:—so in Pass., τῷ Ἱπποκράτει τὰ . . πράγματα ἀπό τινων ἀνδρῶν . . ἐπράσσετο matters were negotiated with him by . ., Th. 4.76: but freq. abs., treat, negotiate, manage, act, οἱ πράσσοντες αὐτῷ ib. 110, cf. 5.76; π. πρός τινα Id. 2.5, 4.73, etc.; ἐς (v.l. πρὸς) τοὺς βαρβάρους, ἐς τοὺς Εἵλωτας, Id. 1.131, 132:—Pass., ἐπράττετο οὐ πρὸς τοὺς ἄλλους Aeschin. 3.64; also π. τι ὑπὲρ τῶν κοινῶν D. 26.2; π. ὑπὲρ τῆς πόλεως τὰ πάτρια Id. 59.73; π. περὶ εἰρήνης X. HG 6.3.3; π. τῇ δύναιτο ἄριστα Hdt. 5.30; π. ὡς ἄριστα καὶ πιστότατα Th. 1.129; οἱ πράσσοντες the traitors, Id. 4.89, 113:—folld. by dependent clauses, πρᾶσσε καὶ τὰ ἐμὰ καὶ τὰ σὰ ὅπῃ κάλλιστα ἕξει Id. 1.129; ἐς τὴν Πελοπόννησον ἔπρασσεν, ὅπῃ ὠφελία τις γενήσεται ib. 65; π. ὅπως πόλεμος γένηται ib. 57; π. ὅπως τιμωρήσονται ib. 56, cf. 3.4, 70, etc.: c. acc. et inf., μὴ δεῦρο πλεῖν τὴν ναῦν ἔπραττεν D. 32.22.
    • • b esp. of secret practices and intrigues, εἴ τι μὴ ξὺν ἀργύρῳ ἐπράσσετʼ ἐνθένδʼ unless some bribery was being practised, S. OT 125; καί τι αὐτῷ καὶ ἐπράσσετο ἐς τὰς πόλεις προδοσίας πέρι Th. 4.121, cf. 5.83; μετάστασις ἐπράττετο Lys. 30.10; τούτοις ἔπρασσον τὴν πόλιν Plb. 4.17.12; νῦν δʼ αὔτʼ Ἀτρεῖδαι φωτὶ παντουργῷ φρένας ἔπραξαν have jobbed them (the arms) away to a villain, S. Aj. 446.
  • IV practise, πόνῳ π. θεοδμάτους ἀρετάς Pi. I. 6(5).11; δίκαια ἢ ἄδικα Pl. Ap. 28b, etc.; ταῦτʼ ἔπραξάν τε καὶ ἔλεξαν X. Cyr. 5.1.1; ἃ καὶ λέγειν ὀκνοῦμεν οἱ πεπραχότες Men. 619: then abs., act, π. ἔργῳ μὲν σθένος βουλαῖσι δὲ φρήν Pi. N. 1.26; ὡς πράττοντες as doing, Pl. R. 527a; μεθʼ ἡμῶν ἔπραττεν, i. e. he took our side, Is. 5.14.
  • • 2 study, δράματα Suid. s.v. Ἀριστοφάνης; συλλογισμούς Arr. Epict. 2.17.27; ἐν τοῖς πραττομένοις in the poems which are now studied, made the subject of commentaries, Sch. Nic. Th. 11.
  • V c. dupl. acc. pers. et rei, πράττειν τινά τι do something to one, E. Hel. 1394, Isoc. 12.93; ἀγαθόν τι π. τὴν πόλιν Ar. Ec. 108.
  • VI exact payment from one, αὐτοὺς ἑκατὸν τάλαντα ἔπρηξαν Hdt. 3.58; πράσσει με τόκον he makes me pay interest, Batr. 185; π. τινὰ χρέος Pi. O. 3.7, cf. P. 9.104; ὅσοι πράξεις πεπράγασιν SIG 364.70 (Ephesus, iii B. C.); τοὐφειλόμενον π. Δίκη A. Ch. 311 (anap.); ἀντίποινα Id. Pers. 476: freq. of tax-gatherers or other collectors of public debt, IG 1(2).116.16, al., Pl. Lg. 774d; π. τὰς εἰσφοράς D. 22.77, etc.; φόρον ἔπρησσον παρʼ ἑκάστων obtained or demanded from . ., Hdt. 1.106: c. acc. pers., press for payment, μὴ π. τοὺς ὀφειλέτας Plb. 38.11.10; π. τινά τι ὑπέρ τινος demand from one as the price for a thing, Luc. Vit.Auct. 18: metaph., φόνον π. exact punishment or vengeance for a murder: hence, avenge, punish, A. Eu. 624; τὰ περὶ τὸν φόνον ἀγριωτέρως π. Pl. Lg. 867d:—Pass., ὑπὸ βασιλέως πεπραγμένος φόρους called on to pay up the tribute, Th. 8.5; πραχθεὶς ὑπὸ τῶνδε Lys. 9.21 codd., cf. Pl. Lg. 921c:—Med., exact for oneself, πράξασθαί τινα μισθόν Pi. O. 10(11).30; ἀργύριον, χρήματα, Hdt. 2.126, Th. 4.65, cf. Ar. Ra. 561, etc.; τὴν διπλασίαν π. τὸν ὑποφεύγοντα Pl. Lg. 762b, cf. Plb. 5.54.11; π. τοὺς ἐξάγοντας τριακοστήν D. 20.32; πράσσεσθαι χρέος Antipho Fr. 67; φόρους πράσσεσθαι ἀπό, ἐκ τῶν πόλεων, Th. 8.5, 37; παρʼ αὐτῶν ἃ ὤφειλον Lys. 17.3, cf. And. 2.11: metaph. of exacting punishment, etc., μεγάλʼ ἀντʼ ὀλίγων ἐπράξαο Call. Lav.Pall. 91:—Pass. pf. and plpf. in med. sense, εἰ μὲν ἐπεπράγμην τοῦτον τὴν δίκην if I had exacted from him the full amount, D. 29.2.
  • VII c. acc. pers., πράττειν τινά deal with, finish off, euphem., ἔπρασσε δʼ ᾇπέρ νιν, ὧδε θάπτει A. Ch. 440 (lyr.); πεπραγμένοι is f.l.ib. 132.

πράσσω, ep. u. ion. πρήσσω, att. πράττω, die Tragg. immer πράσσω, vgl. Hermann Soph. Phil. 1435, fut. πράξω, ion. πρήξω usw., perf. πέπραχα, z.B. Ar. Eq. 683. Xen. Cyr. 5.5.14, und intr. πέπραγα, welches bei den ältern Schriftstellern auch trans. ist (ὅτι Λακεδαιμόνιοι πάντων ὧν δέονται πεπραγότες εἶεν παρὰ βασιλέως, Xen. Hell. 1.4.2, sie hätten ausgerichtet), u. deshalb von den Atticisten für die eigentlich attische, πέπραχα für die hellenistische Form erklärt wird;
1) tun, handeln, Geschäfte machen ; οὐδέ τι ἔργον ἐνθάδʼ ἔτι πρήξει, er soll hier weiter Nichts zu schaffen haben, Od. 19.324 ; gew. ausrichten, erlangen, οὔτι πρήσσει, er richtet Nichts aus, gewinnt Nichts, Il. 11.552, 17.661 ; ἔπρηξας καὶ ἔπειτα, du hast doch endlich deinen Zweck erreicht, 18.357 ; πρῆξαι δʼ ἔμπης οὔτι δυνήσεαι, du wirst doch Nichts ausrichten können, 1.362 ; χρῆμα μὲν οὐ πρήξεις, Hes. O. 404 ; bes. κέλευθον, einen Weg vollenden, zurücklegen, Il. 14.282, 23.501, Od. 13.83, ὁδόν, h.Merc. 203, ἅλα, das Meer zurücklegen, es durchfahren, Od. 9.491 (wo schon Rhianus πλήσσοντες lesen wollte), auch c. gen., ὁδοῖο, einen Weg vollenden Il. 24.264, Od. 3.476, 15.47, 219. Einige alte Erkl. nahmen in dieser Vrbdg, in der das Wort nur bei Epikern im praes. vorkommt, ein eigenes Wort πρήσσω an, welches sie von περάω, περάσω ableiten wollten, vgl. EM. 688.1, Schol. Il. 16.282, Eust. zu Od. 15.219. Doch ist der gen. auch ohne diese Annahme zu erklären und findet sich bei den Verbis, die eine Bewegung ausdrücken, auch sonst. Vgl. übrigens Buttmann Lexil. II p. 197, der, die Ableitung von περάω beibehaltend, die Bdtg »zu Ende, zu Stande bringen« als die ursprüngliche anerkennt. – Pind. vrbdt πράσσει ἀρετάς herrlich, Taten ausführen, I. 5.11 ; λεόντεσσιν ἔπρασσεν φόνον, N. 3.46 ; auch κλέος ἔπραξεν, bewirkte, erlangte, I. 4.8 ; ὕμνον πράσσετε, N. 9.3 ; ἄκοιτιν, eine Gattin erlangen, N. 5.36 ; auch pass., τῶν πεπραγμένων ἐν δίκᾳ, Ol. 2.15 ; ἄτερ γνώμης τὸ πᾶν ἔπρασσον, Aesch. Prom. 455 ; τί χρὴ δρῶντʼ ἢ λέγοντα δαίμοσιν πράσσειν φίλα, 663 ; πρᾶσσε τἀπεσταλμένα, Ch. 768 ; κλύεις τὰ πραχθέντα, Prom. 686, u. öfter ; auch mit folgdm ὥστε, σὺ τοῦτο πράξεις, ὥστε με σθένειν τόσον, Eum. 856 (auffallend mit dem accus. der Person, töten, Aesch. Ch. 434 ; daher πεπραγμένοι, 130, es ist um sie geschehen, sie sind verloren); ἔφυν γὰρ οὐδὲν ἐκ τέχνης πράσσειν κακῆς, Soph. Phil. 88 ; ὧν ἐπαινεῖς εἰς δέον πάρεσθʼ ὅδε Κρέων τὸ πράσσειν, O.R. 1417 ; τὰ κηρυχθέντα, Ant. 443, u. sonst ; σὺ μὲν τὰ σαυτῆς πράσσε, El. 668, besorge deine Geschäfte, womit man vgl. τὸ γὰρ περισσὰ πράσσειν οὐκ ἔχει νοῦν οὐδένα, Ant. 68 ; öfter im Ggstz von λέγειν u. ä.; τὰ μὴ καλὰ πράσσειν, Eur. Hec. 1251, u. öfter ; τὸ ἔργον τοῦτʼ ἐμοὶ πεπράξεται, Heracl. 980 ; πράττειν πολλά, Ar. Pax 1023 ; u. in Prosa : τί πολλὰ πρήσσεις, Her. 5.33 ; bes. betreiben, bewerkstelligen, ὅσπερ τὴν Κυπρίων ἀπόστασιν ἔπρηξε, 5.114 ; κατάλυσιν τοῦ δήμου, Andoc. 3.6, εἰρήνην, φιλίαν, Dem. 3.7, 18.162 ; u. übh. von eigenen, bes. Handelsgeschäften, wie sie der Großhändler od. Seefahrer treibt, wie von Staatsgeschäften, τὰ Ἀθηναίων πράττω, Plat. Symp. 216a ; κατὰ νόμους, gesetzmäßig verfahren, Polit. 301b ; ἐν ταῖς πόλεσι πράττειν δυνάμενοι, die Etwas durchsetzen können, Prot. 317a, vgl. ὅσοι διʼ ἀρετὴν ἔπραξαν ὧν ἐδέοντο, Phaedr. 232d ; τὰ πολιτικὰ πράττειν, Apol. 31d ; πράττων ἕκαστος τὸ αὑτοῦ, Phaedr. 247a ; u. oft im pass., οἱ τῷ θυμῷ πραχθέντες φόνοι, die im Zorn verübten Morde, Legg. IX.867b ; ἱκανὸς πράττειν, ein geschickter Staatsmann, Xen. Mem. 1.2.15, 4.2.1 ; aber auch ein geschickter Geschäftsführer, Anwalt, 2.9.4 ; vgl. ἀνὴρ τὰ μεγάλα πράττειν ἱκανός, An. 2.6.16 ; Folgde : τὰ πεπραγμένα λῦσαι, Dem. 24.76. – Es wird auch mit dem dat. der Person vrbdn, πράττειν τινί τι, Etwas für Einen bewirken, tun, Soph. Aj. 441, der sonst sagt οὐδὲν εἰς χάριν πράσσων, O.R. 1351 ; dah. Thuc. οἱ τοῖς Λακεδαιμονίοις πράσσοντες, die für die Lazedämonier tätig sind, es mit ihnen halten, 5.76 (vgl. Θηβαίοις τὰ πράγματα πράττει Dem. 19.77, u. ganz kurz ἔπραττε Φιλίππῳ, 9.59); auch πρὸς τοὺς βαρβάρους, 1.131, womit man vgl. ἐς τοὺς Εἵλωτας πράσσειν τι αὐτόν, 1.132, daß er mit den Heloten unterhandeln, od. für die Heloten Etwas tun wolle, wie etwa 1.65 ἐς τὴν Πελοπόννησον ἔπρασσεν ὅπη ὠφελία τις γενήσεται gesagt ist, u. 4.121 καί τι αὐτῷ καὶ ἐπράσσετο ἐς τὰς πόλεις ταύτας προδοσίας πέρι. Auch μεθʼ ἡμῶν ἔπραττεν, Isae. 5.14 ; οὐδὲν πράττειν δυνάμενος, Nichts ausrichten könnend, Pol. 32.25.10, οὐ τὰ πρὸς διαλύσεις πράττειν, ἀλλὰ πρὸς τὸν πόλεμον, 5.29.4. Es nimmt bei ihm noch, wie πρᾶξις, die Nebenbdtg von listig verraten an, z.B. πράττειν τινὶ τὴν πόλιν, 4.16.11, 13.4.6.
2) intr., sich befinden, in einem gewissen Zustande sein, so und so ablaufen, mit adv., εὖ πέπραγεν, Pind. P. 2.73 ; τοὺς κακῶς πράσσοντας, eigtl. die schlechte Geschäfte machen. denen es schlecht geht, die Unglücklichen, Aesch. Prom. 625, u. öfter ; εἰ πράσσοις καλῶς, ib. 981 ; πόλις εὖ πράσσουσα, Spt. 77, u. öfter ; πῶς ἄρα πράσσει Ξέρξης ; wir sagen : was macht Xerxes ? Pers. 140, u. mit accus. neutr. eines adj., δυστυχῆ πράσσειν, Spt. 321, ἄτιμαδʼ οὐκ ἐπραξάτην, Ag. 1418, was wir durch »leiden« übersetzen müssen ; ἔπραξεν οἷον ἤθελεν, Soph. O.C. 1702, es ging ihm nach Wunsch ; u. oft εὖ πράσσειν, auch εὐτυχῶς, Ant. 697, καλῶς Trach. 57, und im Ggstz κακῶς, wie auch Eur. oft ; ἐμοῦ πράσσοντος ὡς πράσσω τανῦν, Or. 659 ; χρηστόν τι, glücklich sein, Ar. Plut. 341 ; μακαρίως, εὐδαιμόνως, ib. 629, 809 ; ἀθλίως, Eccl. 1221 ; u. in Prosa : πρήσσειν ᾗ δύναιτο ἄριστα, Her. 5.30 ; Μαρδόνιον φλαύρως πρήσσοντα τῷ στόλῳ, 6.94 ; οὐδὲν ἄμεινον φάμενος πρήσσειν οἰκεῦντες Λιβύην, es gehe ihnen nicht besser, 4.157 ; ὁ στόλος οὕτως ἔπρηξε, hatte solchen Erfolg, lief so ab, 3.25 ; ὡς ἔπρηξε, wie es ihm erging, 7.18 ; vgl. Thuc. 7.24 ; ἐξαμαρτεῖν τι καὶ κακῶς πρᾶξαι vrbdt Antiph. 2.6 ; vgl. Plat. ὅστις καλῶς πράττει οὐχὶ καὶ εὖ πράττει, Alc.I, 116b, wer recht handelt, dem geht es gut ; ὅτι ἐπιστημόνως ἂν πράττοντες εὖ ἂν πράττοιμεν καὶ εὐδαιμονοῖμεν, Charm. 173d ; er vbdt auch ὅτι ἂν τύχωσι τοῦτο πράξουσι, sie werden in der Lage sein, die ihnen gerade zu Teil wird, Crit. 45d. – Es werden auch nähere Bestimmungen hinzugesetzt, καλῶς τῇ τέχνῃ πράττειν, Plat. Rep. I.346d, οἱ τὰ γεωργικά, ἰατρικά, πολιτικὰ εὖ πράττοντες, Xen. Mem. 3.9.15, die als Landmann, Arzt, Staatsmann ihre Geschäfte gut betreiben, glücklich sind, vgl. 1.6.8, wo dem εὖ πράττειν das καλῶς προχωρεῖν αὐτοῖς τὴν γεωργίαν entspricht (s. auch εὐπραξία); 2.4.6 stehen den εὖ πράττοντες die σφαλλόμενοι entgegen. – Auch adj. werden so in Prosa gebraucht (dichterische Beisp. s. oben), χείρω πράσσειν, Thuc. 7.71 ; μεγάλα πράττειν, Xen. Cyr. 8.4.6 ; ἄριστα, 1.6.13, wie Isocr. 4.103, ἀγαθόν, Xen. Cyr. 5.1.20 ; vgl. An. 6.3.8, ἀκούοντες καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς παρὰ Κύρῳ πολλὰ καὶ ἀγαθὰ πράττειν, eigtl. viele gute Geschäfte machen, viel erwerben, daß es ihnen sehr gut gehe ; u. Sp., ταπεινά, Dion.Hal. 10.14. Ueberall ist hier das Glück od. Unglück als in Vrbdg mit den Handlungen der Menschen stehend zu denken. und erscheint als selbstverschuldet, während εὐτυχεῖν u. δυστυχεῖν vom Schicksale od. Ungefähr abhängt, vgl. z.B. Xen. Mem. 3.9.14.
3) πράττειν τινά τι, Einem Etwas antun, zufügen, wie ποιεῖν, doch viel seltner (Isocr. 12.92 liest Bekker ἃ περὶ Πλαταιᾶς ἔπραξαν) Gew. πράττειν τινὰ ἀργύριον, Geld von Einem eintreiben, einfordern, πράσσει με τόκον, er treibt Zinsen von mir ein, Batrach. 186, χρέος, Pind. Ol. 3.7, vgl. P. 9.104, Her. 3.58, der aber auch φόρον ἔπρησσον παρʼ ἑκάστων vrbdt, 1.106 ; einzeln auch bei Folgdn. wie Plat. Legg. VI.774d, Xen. An. 7.6.17. – Häufiger im med. für sich eintreiben, einfordern, αὐγέαν μισθόν, Pind. Ol. 11.30 ; Her. 2.126, 5.84, τοὐφειλόμενον, Aesch. Ch. 309 ; ἀντίποινα, Pers. 468 ; auch τὸν πατρὸς φόνον, rächen, Eum. 594 ; Ar. Thesm. 843 ; häufig auch mit dem gehässigen Nebenbegriffe gewaltsamer, unrechtmäßiger Mittel : erpressen, Geld von Einem, in att. Prosa sehr häufig, Εὐρυμέδοντα χρήματα ἐπράξαντο, Thuc. 4.65, der auch φόρους πράσσεσθαι ἐκ τῶν πόλεων vrbdt, 8.37, ἀπὸ τῶν πόλεων, 8.5 ; u. pass., Τισσαφέρνης ἐτύγχανε πεπραγμένος τοὺς φόρους ὑπὸ βασιλέως, es wurde dem Tissaphernes gerade vom König der Tribut abgefordert, 8.5 ; ἀξίως τοῦ μισθοῦ ὃν πράττομαι, Plat. Prot. 328b, u. öfter ; auch von. der verwirkten Buße, τὴν διπλασίαν πραττέσθω τὸν ὑποφεύγοντα, Legg. VI.762b ; neben αἰτεῖν, Apol. 31c ; auch pass., ὃς ἂν μισθοὺς μὴ ἀποδιδῷ, διπλοῦν πραττέσθω, von dem soll das Doppelte eingezogen werden, Legg. XI.921c, πραχθεὶς ὑπὸ τῶνδε, Lys. 9.21 ; – πράττεται τοὺς ἐξάγοντας τριακοστήν, Dem. Lept. 32 ; πράξασθαι πλέον, sich mehr geben lassen, Andoc. 2.9, auch παρʼ αὐτῶν, ἃ ὤφειλον, πράξασθαι, Lys. 17.3, u. sonst bei den Rednern ; μὴ πράττειν τοὺς ὀφειλέτας, Pol. 38.3.10 ; ἑκατὸν τάλαντα ἐπιτίμιον αὐτοὺς πραξάμενος τῆς ἀγνοίας, 5.45, 11 ; τὰ πραττόμενα, das Eingeforderte, der Tribut, 1.72.2.

πράσσω (πράσσει, -ετε, -οντι; -οι; -ων, -όντων; -ειν: fut. πράξει, -ειν: impf. ἔπρασσεν: aor. ἔπραξε(ν); πρᾶξον; πράξαις: pf. πέπρᾶγεν: med. πράσσοιτο: aor. πράξασθαι: pass. pf. πεπραγμένων.)

• • a perform, fulfil
  • • α τῶν δὲ πεπραγμένων ἐν δίκᾳ τε καὶ παρὰ δίκαν ἀποίητον οὐδʼ ἂν Χρόνος ὁ πάντων πατὴρ δύναιτο θέμεν ἔργων τέλος O. 2.15 ὁ δʼ ἐπαντέλλων χρόνος τοῦτο πράσσων μὴ κάμοι O. 8.29 Ἀίδα τοι λάθεται ἄρμενα πράξαις ἀνήρ O. 8.73 Δὶ τοῦτʼ Ἐνυαλίῳ τʼ ἐκδώσομεν πράσσειν O. 13.106 ὁ μέν που τεοῖς τε μήδεσι τοῦτʼ ἔπραξεν P. 10.11 ἀλλʼ ἐπέων γλυκὺν ὕμνον πράσσετε (v. l. πράσσεται.) N. 9.3 εἰ γάρ τις ἀνθρώπων δαπάνᾳ τε χαρεὶς καὶ πόνῳ πράσσει θεοδμάτους ἀρετάς I. 6.11 med., ἔλπετο δʼ οὐκέτι οἱ κεῖνόν γε πράξασθαι πόνον (sc. Ἰάσονα: cf. Schr., (1923), 502; Wackernagel, Sprachl. Unters., 91) P. 4.243
    • β abs., function, be active πράσσει γὰρ ἔργῳ μὲν σθένος, βουλαῖσι δὲ φρήν N. 1.26 εὕδει δὲ πρασσόντων μελέων (sc. ἡ ψυχή) fr. 131b. 3.
  • b
  • • α effect, bring about τὸν δὲ τετράκναμον ἔπραξε δεσμὸν ἑὸν ὄλεθρον ὅγ P. 2.40 μάχᾳ λεόντεσσιν ἀγροτέροις ἔπρασσεν φόνον N. 3.46
    • β win, earn ὥστʼ ἐν τάχει ποντίαν χρυσαλακάτων τινὰ Νηρείδων πράξειν ἄκοιτιν N. 5.36 ἔν τʼ ἀγωνίοις ἀέθλοισι ποθεινὸν κλέος ἔπραξεν (“setzt einen Anspruch auf Ruhm durch,” Fränkel, W & F., 362²) I. 5.8 met., ὡς Αὐγέαν λάτριον ἀέκονθʼ ἑκὼν μισθὸν ὑπέρβιον πράσσοιτο O. 10.30 παύροις δὲ πράξασθʼ εὐμαρές (sc. τὸ καὶ πλουτεῖν καὶ ἐπαινεῖσθαι Σ.) P. 3.115
  • c exact c. acc. dupl. & inf. στέφανοι πράσσοντί με τοῦτο χρέος, φόρμιγγα συμμεῖξαι O. 3.7 ἐμὲ δʼ οὖν τις ἀοιδᾶν δίψαν ἀκειόμενον πράσσει χρέος, αὖτις ἐγεῖραι καὶ παλαιὰν δόξαν ἑῶν προγόνων P. 9.104
  • d
  • • α εὖ πράσσω, fare well, prosper ξείνων δʼ εὖ πρασσόντων ἔσαναν ἐσλοί O. 4.4 εἰ δὲ σὺν πόνῳ τις εὖ πράσσοι O. 11.4 ὁ δὲ Ῥαδάμανθυς εὖ πέπραγεν P. 2.73
    • β ἀντία πράσσω, fare adversely “τὸ δὲ οἴκοθεν ἀντία πράξει” P. 8.52
  • e frag. ]σφίσιν μάλα πρᾶξον [δι]καίως Pae. 8.12

πράσσω

• • Ito pass over, ἅλα πρήσσοντες Od.; πρ. κέλευθον to accomplish a journey, Hom.; also c. gen., ἵνα πρήσσωμεν ὁδοῖο Il.
  • IIto achieve, bring about, effect, accomplish, Il.; οὔτι πρ. to avail naught, Il.; πρ. δεσμόν to cause oneʼs bondage, bring it on oneself, Pind.; πρ. ὥστε, Lat. efficere ut, Aesch.: —Pass., πέπρακται τοὖργον Aesch.; τὰ πεπραγμένα, Lat. acta, Pind., Attic
  • • 2absol. to effect an object, be successful, Hom.
    • 3to make so and so (cf. ποιέω III), Νηρηίδων τινὰ πρ. ἄκοιτιν Pind.
    • 4to have to do, be busy with, τὰ ἑαυτοῦ πράττειν to mind oneʼs own business, Soph., etc.
    • 5πράττειν τὰ πολιτικά, τὰ τῆς πόλεως to manage state-affairs, take part in the government, Plat.:—then, absol., without any addition, ἱκανὸς πράττειν, of a statesman, Xen.
    • 6generally, to transact, negotiate, manage, πρ. Θηβαίοις τὰ πράγματα to manage matters for their interest, Dem.; and in Pass., τῶι Ἱπποκράτει τὰ πράγματα ἐπράττετο matters were negotiated with him, Thuc.;—but τὰ πράγματα may be omitted, οἱ πράσσοντες αὐτῶι those who were treating with him, Dem.; so, πράσσειν πρός τινα Dem.; ἔς τινα Dem.; also, πρ. περὶ εἰρήνης Xen.; οἱ πράσσοντες the traitors, Thuc.; also, πρ. ὅπως πόλεμος γένηται Thuc.; c. acc. et inf., τὴν ναῦν μὴ δεῦρο πλεῖν ἔπραττεν Dem.:—Pass., of secret practices, εἰ μή τι σὺν ἀργύρωι ἐπράσσετο unless some bribery was a-practising, Soph.; ἐπράσσετο προδόσιος πέρι Thuc.
  • IIIto practise, Lat. agere, ἀρετάς Pind.; δίκαια ἢ ἄδικα Plat.: absol. to act, Plat., etc.
  • IVintr. to be in a certain state or condition, to do or fare so and so, ὁ στόλος οὕτω ἔπρηξε Hdt., etc.; εὖ or κακῶς πράττειν to do or fare well or ill, Hdt., etc.; πρ. καλῶς Aesch.; εὐτυχῶς Soph.; πρ. ὡς ἄριστα καὶ κάλλιστα Thuc.; the perf. 2 πέπρᾱγα is mostly used in this sense, Hdt., Ar., etc.
  • Vc. dupl. acc. pers. et rei, πράττειν τινά τι to do something to one, Eur., etc.
  • • 2πράττειν τινὰ ἀργύριον to exact money from one, Hdt.: often in Attic, of state officers, who collected the taxes (cf. εἰσπράσσω, ἐκπράσσω III), Plat., etc.; also, πρ. τι παρά τινος to obtain or demand from another, Hdt.:—metaph., φόνον πρ. to exact punishment for murder, to avenge, punish, Aesch.:—Pass., πεπραγμένος τὸν φόρον called on to pay up the tribute, Thuc.:—Mid., πράξασθαί τινα ἀργύριον, χρήματα, μισθόν, τόκους to exact for oneself, Hdt., etc.; φόρους πράσσεσθαι ἀπό or ἐκ τῶν πόλεων Thuc.:—perf. and plup. pass. are used in mid. sense, εἰ μὲν ἐπεπράγμην τοῦτον τὴν δίκην if I had exacted from him the full amount, Dem.