στάχυς
στάχυς, an ear of grain
στάχυς [στᾰχῡς E. HF 5, but στᾰχῠν Call. Dian. 130, A.R. 1.688], υος, ὁ: pl. στάχυες IG 1(2).280.78, 2(2).1424a333, etc.; Ep. dat. σταχύεσσιν Il. 23.598; acc. στάχῡς Ar. Eq. 393, OGI 56.68 (Canopus, iii B.C.), but στάχυας LXX Ge. 41.7, etc:—
- ear of corn, in pl., Il. l.c., Hes. Op. 473, Ev.Matt. 12.1, etc.; τοὺς ὑπερέχοντας τῶν σ. Arist. Pol. 1284a30: in sg., A. Supp. 761, Fr. 304.7, S. Fr. 395, and freq in E., Hec. 593, al.: metaph., σ. ἄτης A. Pers. 821; ἐκ καλάμης . . στάχυες, of Bacchylides’ poems, AP 4.1.34 (Mel.):—of the Theban Σπαρτοί, E. Ph. 939, HF 5, Ba. 264; of the crop reaped by Cleon in capturing the Spartans at Sphacteria, Ar. Eq. 393; βίον θερίζειν ὥστε κάρπιμον σ. E. Fr. 757.6.
- 2 generally, scion, progeny, σ. ἄρσην Id. Fr. 360.22, cf. Lyc. 214; δισσὸν Βορέον σ. Orph. A. 218; τέκνων Man. 6.304; Ἰνδῶν Nonn. D. 18.267; Ἑλλάδος ἀμώων ἄγαμον σ. AP 9.362.25.
- 3 name of the chief star in the constellation Virgo, Spica Virginis, Arat. 97, Ptol. Alm. 7.5: in pl., Man. 2.134.
- II lower part of the abdomen, Heliod. ap. Orib. 50.26 tit., Poll. 2.168, cf. Eust. 194.4, 410.17.
- III base horehound, Stachys germanica, Dsc. 3.106, Plin. HN 24.136.
- IV νάρδου στάχυς,= ναρδόσταχυς, Gp. 7.13.1; ὁ τῆς νάρδου σ. Gal. 6.267.
- V surgical bandage, ‘spica’ bandage, Heliod. ap. Orib. 48.46 tit., Gal. 18(1).814.
- VI παρὰ τοῖς ναυπηγοῖς τὸ ἐπὶ τῆς φάλαγγος μεριζόμενον, Hsch.
- VII = Hebr. shibboleth, LXX Jd. 12.6.
στάχυς, υος (ὁ) [ᾰ, ῡ aux cas dissyll. chez les Att., ῠ chez les poètes postér. v. ci-dessous ; ῠ aux cas trisyll.]
1 épi, particul. épi de blé, Il. 23, 598 ; Hés. O. 471 ; Eschl. Suppl. 761 ; fr. 304, 305 ; Soph. fr. 462b, etc. ; au plur. Ar. Eq. 393 ; Arstt. Pol. 3, 13, 17 ; p. anal. épi de la Vierge, étoile, Arat. 97 ; au plur. Man. 2, 134 ; fig. fruit, rejeton, en parl. de choses, Eschl. Pers. 821 ; en parl. de pers. Eur. fr. 362, 22 ; Orph. Arg. 216 ; Man. 6, 304 ; Nonn. D. 18, 267, etc. ||
2 épiaire, plante, Diosc. 3, 120 ||
3 νάρδου στάχυς, épinard, Geop. 7, 13, 1 ||
4 sorte de bandage, Orib. 106 Mai ||
➳ [ῡ] aux cas dissyll. Call. Dian. 130 ; A. Rh. 1, 688 ; 3, 1338, 1389, etc. ; Thcr. Idyl. 10, 47, etc. Dat. plur. épq. σταχύεσσι, Il. l. c.
Étym. pré-grec ; cf. ἄσταχυς.
στάχυς, υος, ὁ, die Aehre, Kornähre ; περὶ σταχύεσσιν ἐέρση, Il. 23.598 ; Hes. O. 475 ; die Aehre anderer Pflanzen, βύβλου δὲ καρπὸς οὐ κρατεῖ στάχυν, Aesch. Suppl. 742 ; λειμῶνος ἠρινοῦ στάχυν, Eur. Suppl. 448 ; τοὺς στάχυς, Ar. Eq. 392. – Uebertr., wie Frucht, ὕβρις γὰρ ἐξανθοῦσʼ ἐκάρπωσε στάχυν ἄτης, Aesch. Pers. 807 ; u. bei Eur. χρυσοπήληκα στάχυν Σπαρτῶν, Phoen. 946 ; Sprößling, Sohn, frg. Erechth. 22 bei Lycurg. 24 ; vgl. Artemidor. 5.63, 84.
Bei Poll. 2.168 der Teil des Leibes unter dem Bauche.
Bei Hesych. ein Wort der Schiffbauer, τὸ ἐπὶ τῆς φάλαγγος μεριζόμενον.
Bei Poll. 2.168 der Teil des Leibes unter dem Bauche.
Bei Hesych. ein Wort der Schiffbauer, τὸ ἐπὶ τῆς φάλαγγος μεριζόμενον.
στάχυς
[cf. ἄσταχυς.]
An ear of corn Il. 23.598.
στολίσας αὐτὸν δὸς αὐτῷ ἀνουβιάδα τὸν στάχυν
tras vestirlo dále una espiga de trigo anúbica
στάχυς , υος: ear of grain, pl., Il. 23.598†.
στάχυς
- 1an ear of corn, Lat. spica, Il., Hes., etc.:—metaph., στ. ἄτης Aesch.; of the Theban Σπαρτοί, Eur.
- 2generally, a scion, child, progeny, Anth.