δυσχεραίνω
δυσχεραίνω, to be unable to endure
Could not find δυσχεραίνων in Logeion dictionaries.
δυσχεραίνων present active participle masculine vocative singular, present active participle masculine nominative singular of δυσχεραίνω
- to be unable to endure or put up with, to be disgusted at, c. acc., Isoc. 14.46, Pl. Tht. 195c, D. 19.116, etc.; θεούς Pl. Lg. 900a; δ. τὸ γενέσθαι τι X. HG 7.4.2; τὸ ἀδικεῖν Pl. R. 362b: c. acc. et part., to be annoyed at his doing, Aeschin. 1.158.
- 2 mostly intr., feel dislike, disgust or annoyance, to be displeased, περί τινος And. 3.35; τινί at a thing, D. 55.11; ἐπί τινι Isoc. 1.26; πρός τι D.H. Th. 34, Plu. Pyrrh. 21; κατά τινος Luc. Nav. 10; also δ. ἑαυτῷ to have misgivings, Arist. Metaph. 984a29:—Pass., to be hateful, ὄνομα δυσχεραινόμενον Plu. Publ. 1; δ. ὑπὸ πολλῶν Id. Cic. 24.
- 3 c. inf., scorn to do a thing, Pl. R. 388a: c. acc., δ. τι τῶν λεχθέντων feel qualms about, Id. Plt. 294a; ταῦτʼ οὐκ ἐδυσχέραινεν felt no scruple about, Aeschin. 1.54; to be fastidious, περὶ τὰ μαθήματα Pl. R. 475b.
- II causal, cause annoyance, ῥήματʼ ἢ τέρψαντά τι ἢ δυσχεράναντʼ S. OC 1282; δ. τὴν ὁδόν make it difficult, App. Ill. 18:—Pass., to be disagreeable, τοῖς ἀκούουσι Arist. Rh.Al. 1432b19: abs., ib. 1437a33.
- III δ. ἐν τοῖς λόγοις to make difficulties in argument, to be captious, Pl. Grg. 450e.
I intr.
1 c. suj. abstr. causar disgusto, afligir, ser desagradable, molestar
ῥήματ'
ἥκιστα ... γῆρας ἄρχοντος δυσχεραίνει
la vejez de un poderoso es menos desagradableτὸ χεῖρον
• en v. med. mismo sent.
τὰ μέλλοντα δυσχεραίνεσθαι τοῖς ἀκούουσιν
πολλαὶ ... τιμαὶ πεπόνθασιν ... δυσχερανθεῖσαι
δυσχεραινομένου δὲ τοῦ τῆς μοναρχίας ὀνόματος
2 c. suj. de pers. disgustarse, enojarse c. dat.
τοῖς ... λέγουσι
ταῖς δυσώδεσιν ὀσμαῖς
τοῖς ἀδικήμασιν
ὀλιγαρχίᾳ
τῇ τριβῇ
περὶ ... τῶν ἑτοίμων
ἐπὶ τοῖς κακοῖς δ.
πρὸς τὴν ἀδικίαν τοῦ ἀνθρώπου
καθ' ἡμῶν
ὑπὲρ τίνος ... δυσχεραίνουσιν οἱ θρηνοῦντες τὸν ἀποιχόμενον;
¿por qué se disgustan los que lloran al que se ha marchado?λέξις ... δυσχεραίνοντος
la expresión del que está indignado en la oratoria
• sentir aversión por c. dat.
ἀνθρώπου δυσχεραίνοντος ... τοῖς τόποις
ὅταν τοῖς προεστῶσι ... δυσχεραίνωσιν
ἐδυσχέραινεν αὐτῇ (τῇ θεολογίᾳ)
τὸν ... περὶ τὰ μαθήματα δυσχεραίνοντα
al que siente aversión por el estudio
3 c. suj. de pers. o n. concr. plantear problemas, poner trabas, c. suj. de pers. tender una trampa, ser capcioso
εἰ βούλοιτο δυσχεραίνειν ἐν τοῖς λόγοις
• c. suj. de concr. ofrecer dificultades
ὅπου δ' ἂν ἧττον δυσχεραίνῃ τὸ ποτόν
donde la bebida ofrezca menos dificultades
II tr.
1 ser incapaz de soportar c. ac. de cosa o abstr.
πάσας τὰς οἰκήσεις
τὴν ἐμαυτοῦ δυσμαθίαν
τι ... τῶν λεχθέντων
τὸν Φιλήβου λόγον
ἕν τι
τὸ πρᾶγμα
τῶν βρωμάτων τὰ καθαρειότατα
τὸ ... παρόν
αὐτά
τὸ τοιόνδε μέλος
μὴ δ. τὸ ἀδικεῖν
ἐδυσχέραινόν τινες ... τὸ ... γενέσθαι τοῖς ἐναντίοις αὐτῶν συμμάχους
• c. or. complet. ser reacio a, ser incapaz de
ἵνα ἡμῖν δυσχεραίνωσιν ὅμοια ... ποιεῖν
para que nos sean reacios a imitar
2 dificultar, hacer difícil, poner reparos
δεῖ μὴ δ. παιδικῶς τὴν περὶ τῶν ἀτιμοτέρων ζῴων ἐπίσκεψιν
οὐ γὰρ ἂν τὴν ... μετάστασιν (τοῦ βίου) ... ἐδυσχέραινεν
οἵδε ἔτι μᾶλλον αὐτὴν (τὴν ὁδόν) ἐδυσχέραινον αὐτῷ, τὰ δένδρα κόπτοντες
ταῦτ' οὐκ ἐδυσχέραινεν ὁ μιαρός
el infame no ponía reparos a esas cosasοἱ μὲν ... ἓν φάσκοντες εἶναι τὸ ὑποκείμενον οὐθὲν ἐδυσχέραναν ἑαυτοῖς
los que afirmaron que el sujeto es uno solo no se plantearon esta dificultad
3 c. ac. de pers. irritarse con
Κηφισόδωρον
τοὺς θεούς
δυσχεραίνοντες ... τοὺς Ἀθηναίους οἱ πολλοί
• en v. pas. ser denostado
ὑπὸ πολλῶν δυσχεραινόμενος
1. moeilijk verdragen, ergernis, afkeer voelen (voor), het moeilijk hebben (met);
2. moeilijk doen, pietepeuterig zijn:
1) unwillig, unzufrieden sein od. werden ; oft absolut, Isocr. 4.12, 5.24 u. a. Att.; τί, mit etwas, z.B. τὴν ἐμαυτοῦ δυσμαθίαν Plat. Theaet. 195c ; τὸ πρᾶγμα Dem. 21.86 ; bes. = Widerwillen gegen etwas haben, verwerfen, Ggstz ἀποδέχομαι ; Plat. Polit. 294a ἀποδέχει ἤ τι καὶ δυσχεραίνεις τῶν λεχθέντων ; vgl. Men. 89d ; θεούς Legg. X.900a ; auch Ggstz ἐνδέχομαι, VIII.834d, mit folgdm acc. c. inf., wie Xen. Hell. 7.4.2 ; Luc. nav. 15 auch c. partic., ἐδυσχέραινες ἡμᾶς συμπλέοντας, wie Aesch. 1.158 ; dah. pass., τὸ τῆς μοναρχίας ὄνομα δυσχεραινόμενον, mit Unwillen vernommen, Plut. Poplic. 1 ; ὑπό τινος, gehaßt werden, Cic. 24 ; – περί τι, Plat. Rep. V.475c ; ἐπί τινι, Isocr. 1.26, 12.201 ; Pol. 2.8.9 u. öfter, u. so gew. bei Folgenden ; auch τινί, Dem. 55.11 ; ἐν τοῖς λόγοις Plat. Gorg. 450e, Schwierigkeiten beim Disputieren machen, trügerische Kunstgriffe anwenden ; κατά τινος, Luc. Navig. 10 ; πρός τι, Dion.Hal. Thuc. 34.5 ; Plut. Pyrrh. 21, T.Gracch. 13 ; – δυσχεραντέον, εἰ Plat. Legg. IX.859b.
2) Unwillen erregen ; ῥήματα ἢ τέρψαντα ἢ δυσχεράναντα, bittere Worte, Soph. O.C. 1284 ; auch τὴν ὁδὸν δένδρα κόπτοντες, schwierig machen, App. Illyr. 18.
- Ito be unable to endure a thing, bear with an ill grace, Lat. aegre ferre, c. acc., Plat.; c. acc. et part. to be annoyed at his doing, Aeschin.
- 2intr. to feel annoyance, to be discontented, displeased, vexed, τινός for or because of a thing, Plat., etc.; τινί at a thing, Dem.:—Pass. to be hateful, Plut.
- 3c. inf. to scorn to do a thing, Plat.
- IICausal, to cause vexation, ῥήματα τέρψαντα ἢ δυσχεράναντʼ Soph.
- IIIδ. ἐν τοῖς λόγοις to make difficulties in argument, to be captious, Plat.
-
…, φθειρομένου δὲ κατʼ ὀλίγον εἰς ἀπορίαν καὶ ὀλιγανδρίαν καὶ οὐδὲ ἐλπίδα ἔχοντος ἐς διόρθωσιν. ἐπὶ δὲ τῷ δουλικῷ δυσχεράνας ὡς ἀστρατεύτῳ καὶ οὔποτε ἐς δεσπότας πιστῷ, τὸ ἔναγχος ἐπήνεγκεν ἐν Σικελίᾳ δεσποτῶν πάθος ὑπὸ θεραπόντων γενόμενον, ηὐξημένων…
Appian, The Civil Wars
-
…πάντα ἄνδρα, εἰ μέλλει πλούσιος ἔσεσθαι, καὶ πρᾶξιν πράττειν ὅσιόν τε καὶ ἀνόσιον καὶ πάντως αἰσχράν, μηδὲν δυσχεραίνοντα, ἐὰν μόνον ἔχῃ δύναμιν καθάπερ θηρίῳ τοῦ φαγεῖν παντοδαπὰ καὶ πιεῖν ὡσαύτως καὶ ἀφροδισίων πᾶσαν πάντως παρασχεῖν πλησμονήν .…
Plato, Laws
-
…παρεκινδύνευσεν παθεῖν πρὶν ἀνοσίων αὐτοῖς ἔργων γενέσθαι κοινωνός ἃ δὴ πάντα καθορῶν καὶ εἴ τινʼ ἄλλα τοιαῦτα οὐ σμικρά, ἐδυσχέρανά τε καὶ ἐμαυτὸν ἐπανήγαγον ἀπὸ τῶν τότε κακῶν. χρόνῳ δὲ οὐ πολλῷ μετέπεσε τὰ τῶν τριάκοντά τε καὶ πᾶσα…
Plato, Letters
-
…μή ποτέ τισιν δόξαιμι καταφρονῶν αὐτοῦ τῆς φύσεώς τε καὶ ἕξεως ἅμα καὶ τῆς διαίτης ἔμπειρος γεγονώς, οὐκέτʼ ἐθέλειν δυσχεραίνων παρʼ αὐτὸν ἀφικνεῖσθαι. δίκαιος δὴ λέγειν εἰμὶ τἀληθὲς καὶ ὑπομένειν, εἴ τις ἄρα τὰ γεγονότα ἀκούσας καταφρονήσει τῆς…
Plato, Letters
-
…μέχρι τῆς αἱρέσεως εἶναι δεδωκότας, ἔπειτα αὖ τοὺς μέλλοντας αἱρήσεσθαι τεθράφθαι τε ἐν ἤθεσι νόμων εὖ πεπαιδευμένους πρὸς τὸ δυσχεραίνοντάς τε καὶ ἀποδεχομένους ὀρθῶς κρίνειν καὶ ἀποκρίνειν δυνατοὺς γίγνεσθαι τοὺς ἀξίους ἑκατέρων · ταῦτα δὲ οἱ νεωστὶ συνεληλυθότες ὄντες τε…
Plato, Laws
-
…αὐτό ἐστιν, ἀπέραντα δὲ τὸν ἀριθμὸν τἆλλα οὐκ ἔστιν αὖ. σχεδὸν οὕτως. οὐκοῦν δὴ καὶ ταῦτα οὐ δυσχεραντέον, ἐπείπερ ἔχει κοινωνίαν ἀλλήλοις ἡ τῶν γενῶν φύσις. εἰ δέ τις ταῦτα μὴ συγχωρεῖ, πείσας ἡμῶν τοὺς…
Plato, Sophist
-
…εἰς οὓς ἂν βούληται, συμβάλλειν, κοινωνεῖν οἷς ἂν ἐθέλῃ, καὶ παρὰ ταῦτα πάντα ὠφελεῖσθαι κερδαίνοντα τῷ μὴ δυσχεραίνειν τὸ ἀδικεῖν · εἰς ἀγῶνας τοίνυν ἰόντα καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ περιγίγνεσθαι καὶ πλεονεκτεῖν τῶν ἐχθρῶν, πλεονεκτοῦντα δὲ πλουτεῖν…
Plato, Republic
-
…ὡς ἀληθῶς κινδυνεύει καὶ ἀηδὲς εἶναι ἀνὴρ ἀδολέσχης. τί δέ ; πρὸς τί τοῦτʼ εἶπες ; τὴν ἐμαυτοῦ δυσμαθίαν δυσχεράνας καὶ ὡς ἀληθῶς ἀδολεσχίαν. τί γὰρ ἄν τις ἄλλο θεῖτο ὄνομα, ὅταν ἄνω κάτω τοὺς λόγους ἕλκῃ τις…
Plato, Theaetetus
-
…ὡς αἰτίους ὄντας τῶν τοιούτων διὰ συγγένειαν οὐκ ἂν ἐθέλων, ἀγόμενος δὲ ὑπό τε ἀλογίας ἅμα καὶ οὐ δυνάμενος δυσχεραίνειν θεούς, εἰς τοῦτο νῦν τὸ πάθος ἐλήλυθας, ὥστʼ εἶναι μὲν δοκεῖν αὐτούς, τῶν δὲ ἀνθρωπίνων καταφρονεῖν καὶ…
Plato, Laws
-
…μετέχειν αὖ πάντʼ αὐτοῦ. καὶ μάλα. τὴν κίνησιν δὴ ταὐτόν τʼ εἶναι καὶ μὴ ταὐτὸν ὁμολογητέον καὶ οὐ δυσχεραντέον. οὐ γὰρ ὅταν εἴπωμεν αὐτὴν ταὐτὸν καὶ μὴ ταὐτόν, ὁμοίως εἰρήκαμεν, ἀλλʼ ὁπόταν μὲν ταὐτόν, διὰ…
Plato, Sophist