μάχομαι

μάχομαι [ᾰ], Ion. pres. opt. μαχέοιτο Il. 1.272, μαχέοιντο ib. 344 (v.l. μαχέονται); part. μαχεόμενος v.l. in Hdt. 7.104 (elsewh. μαχόμενος, 9.75, al.); Ep. μαχειόμενος Od. 17.471, μαχεούμενος 11.403, 24.113: Ep. impf. μαχέσκετο Il. 7.140: fut. μαχήσομαι 23.621, Hdt. 7.209; μαχέσομαι, δια-μαχεσόμεθα (as v.l.) Id. 9.48; also in late Prose, J. AJ 11.8.3, Plu. Apophth. Lac. 2.215f; μαχοῦμαι S. OC 837, Ar. Pl. 1076, etc., μαχεῖται even in Il. 20.26, but μαχέονται 2.366; Ep. μαχέσσομαι v.l. for μαχήσομαι 1.298: aor. ἐμαχεσάμην Hdt. 1.18, etc.; opt. μαχέσαιο Il. 6.329; inf. μαχέσασθαι 17.178, also μαχέσσασθαι 15.633; opt. μαχεσσαίμεσθα Theoc. 22.74; part. μαχεσσαμένω Il. 1.304; later μαχήσασθαι Paus. 1.27.1, (ἀνα-) D.S. 19.93: pf. μεμάχημαι Th. 7.43, Lys. 7.41, Isoc. 6.54: late aor. ἐμαχέσθην Plu. Sollert. 2.970f, Paus. 5.4.9: fut. μαχεσθήσομαι only Sch.rec. A. Th. 672:—

• fight, Hom., etc.; ὑσμῖνι μ. Il. 2.863; πολεμίζειν ἠδὲ μ. ib. 452, etc.; μάχην μ. X. Ages. 5.5: in Hom. mostly of armies and persons fighting as parts of armies, but sts. of single combat, Il. 3.91, 433, 7.51, 111, 279, Od. 18.31, 39; between men and beasts, Il. 15.633, Od. 20.15; between beasts, Il. 16.824:—Constr.: c. dat. pers., fight with, i.e. against, one, ἀνδράσιν ἶφι μ. Il. 1.151, cf. S. Ph. 1253, etc.; μ. ἀντία, ἐναντίον τινός, Il. 20.88, 97; ἐπί τινι 5.124, etc.; πρός τινα 17.471, but πρὸς δαίμονα against heavenʼs will, ib. 98 (in Att. Prose, mostly c. dat. or πρός, μ. τοῖς πολεμίοις D. 4.47; πρὸς ἀλλήλους Isoc. 4.116); μ. σὺν σοί, . . θεά, with thy help, Od. 13.390; μετὰ πρώτοισι μ. among the foremost, Il. 5.575; μετὰ Βοιωτῶν μ. with them, in their ranks, 13.700; πρός τινας μετʼ ἀλλήλων Isoc. 10.53, cf. Pl. Smp. 179a; κατὰ σφέας γὰρ μαχέονται will fight by themselves, Il. 2.366 (but κατʼ ἕνα μ. fight in single combat, Hdt. 7.104); μ. πρό τινος before him: hence, metaph., for him, in his defence, Il. 4.156, 8.56, X. HG 5.4.33, etc.; ὑπὲρ τοῦ νόμου Heraclit. 44; πάτρας ὕπερ E. Ph. 1002; Ἕλλησιν ὑπὲρ Ἑλλήνων Pl. Mx. 239b; περὶ δαιτί Od. 2.245; but later usu. περί τινος, A. Supp. 740, Cratin. 163, Hdt. 1.95; ἀμφί τινι Il. 3.70, 91; ἀμφὶ νέκυι 16.565; εἵνεκά τινος 2.377: c. dat. instrum., τόξοισι, πελέκεσσι μ., 7.140, 15.711 (χερσὶ μαχέσσασθαι, of boxers, Od. 18.39); μ. ἀπʼ ἵππου fight from horseback, Hdt. 9.63; τὸ μήπω μεμαχημένον the force that had not yet come into action, Th. 7.43.
• • • 2 c. acc., fight against, only f.l. in Philostr. Im. 2.23.
  • II generally, quarrel, wrangle, ἔριδι μ. Il. 1.8; μ. ἐπέεσσιν ib. 304, etc.; τινι 5.875, 13.118; τῷ παιδὶ μ. make a scene with . ., Thphr. Char. 23.8; dispute, argue, περί τι μ. Pl. R. 342d, etc.
  • III contend for the mastery in games, etc., πὺξ μ. Il. 23.621; measure oneself with or against, τινι 1.272; παγκράτιον μ. Ar. V. 1190, 1195; μ. Ὀλυμπιάδα Philostr. Gym. 21.
  • IV after Hom., struggle against a force, ἀνάγκᾳ δʼ οὐδὲ θεοὶ μ. Simon. 5.21; ὄμβρῳ Alc. Supp. 26.4; πρὸς ἡνίας μ. A. Pr. 1010; πρὸς ἐπιθυμίας ἢ ἡδονάς Pl. La. 191e; μ. τῷ λιμῷ, τῷ δίψει, X. Cyr. 3.1.5.
  • V c. inf., struggle, make an effort to do, Arist. HA 552a23.
  • VI of arguments, propositions, etc., to be in contradiction or inconsistent, τρία ὁμολογήματα μ. αὐτὰ αὑτοῖς Pl. Tht. 155b, cf. Plb. 16.28.4; μαχόμενα Phld. Mus. p.95 K., S.E. P. 1.198, al.

μάχομαι, ion. μαχέομαι, u. ep. auch μαχείομαι, im part., s. oben, μαχέσκετο, Il. 7.140 ; fut. μαχέσομαι, Her. 7.209 u. Sp., wie Dion.Hal. 3.58 S.Emp. adv. math. 7.422, u. ep., wo es der Vers fordert, μαχέσσομαι oder μαχήσομαι, att. μαχοῦμαι, auch μαχεῖται, Il. 20.26, wo es falsch als ion. praes. genommen wird ; vgl. μαχέονται, 2.366 ; aor. ἐμαχεσάμην, ep. des Verses wegen auch μαχέσσασθαι oder μαχήσασθαι, letztere Form hat Wolf überall im Hom. vorgezogen, wie im fut. μαχήσομαι ; perf. μεμάχημαι, Thuc. 7.43, Isocr. 6.54, Lys. 7.41 ; μεμάχεσμαι, zw., Xen. Cyr. 7.1.14 ; bei Apolld. u. Sp. auch der aor. ἐμαχέσθην, vgl. Lobeck zu Phryn. 732 ; adj. verb. μαχετέον u. μαχητέον, wie z.B. die Lesart schwankt bei Plat. Soph. 249c;
streiten, kämpfen, bes. im Kriege, in der Schlacht, gegen Einen, mit einem Gegner, Hom. und Folgde überall, gew. τινί, z.B. ἀνδράσι παυροτέροισι, Il. 2.121 ; οὔτʼ ἄρα Τρωσίν, ἀλλὰ σοὶ μαχούμεθα, Soph. Phil. 1237 ; El. 1363 ; Her. u. sonsi in Prosa ; μυρίοι ἑκάστοτέ σοι μάχονται, Plat. Theaet. 170d ; ὃς ἂν μάχηται τοῖς πολεμίοις, Lach. 191a ; οἴει γὰρ σοὶ μαχεῖσθαι τὸν ἀδελφόν, Xen. An. 1.7.9. – Auch ἀντία, ἐναντίον τινός, gegen Einen, Il. 20.88, 97 ; – ἐπί τινι, Il. 5.124, 244, 20.26 ; – πρός τινα, Il. 17.98, 471, vgl. βιάζῃ καὶ πρὸς ἡνίας μάχῃ Aesch. Prom. 1012 ; Plat. Legg. XI.919b ; πρὸς ἐπιθυμίας, Lach. 191d ; – μετʼ ἀλλήλων, Plat. Symp. 178e ; – περί τινος, um Etwas kämpfen, Aesch. Suppl. 721 ; Her. u. sonst in Prosa, wie Plat. Rep. III.407a ; auch ἐπεχείρει περὶ αὐτὰ μάχεσθαι, ib. I.342d ; und περί τινι, Il. 16.568, Od. 2.245, wie ἀμφί τινι, Il. 3.70, 16.565 ; – εἵνεκά τινος, Il. 2.377 ; – πρό τινος, eigtl. wie πρόσθε vom Orte, vor Jem. kämpfen, aber auch für ihn, zu seinem Schutze, Il. 4.156, 8.57 ; ὑπέρ τινος, zu Jem. Besten, Plat. Menex. 239b ; – σύν τινι, unter Jemandes Beistand, bes. σὺν θεοῖς, unter der Götter Schutz kämpfen, Od. 13.390, u. in Prosa ; – μετὰ πρώτοισι u. ἐν πρώτοισι μάχεσθαι, unter den Vordersten kämpfen, Il. 5.575 ; μετὰ Βοιωτῶν, mit den Böotern verbündet, 13.700. – Die Waffe, womit man kämpft, steht oft im dat. dabei, τόξοις, πελέκεσσι, u. ä., auch χείρεσσι. – Hom. sagt es auch von Tieren, von Hunden, Od. 20.15, von Löwen, Il. 20.171. Auch vom Zweikampfe zwischen einzelnen Streitern, Il. 3.91, 435, 19.153, zwischen einem Menschen u. einem Tiere, 15.633, zwischen zwei Tieren, 16.824 ; vom Wettkampfe, πὺξ μ., 23.621, wie παγκράτιον μ., Ar. Vesp. 1191 ; sich mit Einem messen, es mit ihm aufnehmen, Il. 1.272, Od. 17.31 ; wetteifern, c. inf., Arist. H.A. 5.19. – Allgemeiner, zanken, streiten, Il. 1.8, 6.329, ἐπέεσσι, mit Worten streiten, 1.304, 2.377. Daher auch = Einem widerstreiten, widersprechen, als Feind, τινί, Il. 5.875, 9.32 ; τρία ὁμολογήματα μάχεται αὐτὰ αὑτοῖς ἐν τῇ ψυχῇ, Plat. Theaet. 155b ; ἐν τοῖς λόγοις, Crat. 430b ; Einem Vorwürfe machen, Il. 13.118.

μάχομαι

3 sing. opt. μαχέοιτο Il. 1.272.

3 pl. μαχέοιντο Il. 1.344.

2 dual imp. μάχεσθον Il. 7.279.

Pple. μαχειόμενος (lengthened fr. μαχεόμενος) Od. 17.471.

Acc. sing. masc. μαχεούμενον Od. 11.403.

Nom. pl. masc. μαχεούμενοι Od. 24.113.

3 sing. pa. iterative μαχέσκετο Il. 7.140.

3 sing. fut. μαχεῖται Il. 20.26.

3 pl. μαχέονται Il. 2.366.

Fut. μαχήσομαι Il. 1.298, Il. 3.290, Il. 9.32, Il. 21.498.

2 sing. μαχήσεαι Il. 23.621.

3 sing. μαχήσεται Il. 9.702, Il. 18.265 : Od. 18.63.

1 pl. μαχησόμεθα Il. 6.84, Il. 7.291, 377, 396, Il. 9.48, Il. 17.719.

3 pl. μαχήσονται Il. 3.137, 254, Il. 7.30.

Pple. μαχησόμενος, -ου Il. 1.153, Il. 2.801, Il. 12.216, Il. 17.146, Il. 18.59, 440, Il. 19.157.

Infin. μαχήσεσθαι Il. 5.833, Il. 17.604.

3 sing. aor. μαχέσσατο Il. 6.184.

1 pl. μαχεσσάμεθα Il. 2.377.

Opt. μαχεσσαίμην Il. 13.118.

2 sing. μαχέσαιο Il. 6.329.

3 sing. μαχέσαιτο Il. 24.439.

Acc. sing. masc. pple. μαχεσσάμενον Il. 3.393.

Nom. dual masc. μαχεσσαμένω Il. 1.304.

Infin. μαχέσασθαι Il. 3.20, Il. 5.496, Il. 7.74, Il. 8.168, Il. 20.171, Il. 22.223, etc. μαχέσσασθαι Il. 15.633 : Od. 18.39. μαχήσασθαι Il. 5.483 : Od. 2.245. (ἀμφι-, προ-)

• • 1

    To fight, do battle, take part in the fight, engage in fight : μαχόμην κατʼ ἔμʼ αὐτόν Il. 1.271, μετὰ πρώτοισι μάχεσθαι Il. 5.536. Cf. Il. 1.153, Il. 3.290, Il. 7.140, Il. 12.2, Il. 15.698, Il. 20.408, Il. 22.243, etc. : οἳ ἄστυ πέρι Πριάμοιο μάχοντο Od. 5.106. Cf. Od. 11.403, Od. 14.491, Od. 16.171, Od. 17.471, Od. 22.65, 245, Od. 24.113.

    Of single combat : Ἀλέξανδρος καὶ Μενέλαος μαχήσονται περὶ σεῖο Il. 3.137. Cf. Il. 3.20, Il. 7.40, Il. 20.88, Il. 21.160, etc.

    To box : ὁ ξεῖνος καὶ Ἶρος ἐρίζετον ἀλλήλοιϊν χερσὶ μαχέσσασθαι Od. 18.39. Cf. Il. 23.621.

  • 2

    To fight, engage in fight, do battle, with.

    With dat. : Τρωσίν Il. 4.156. Cf. Il. 1.151, Il. 5.130, Il. 13.238, Il. 16.520, Il. 21.429, Il. 24.439 (will attack thee), etc. : Od. 2.245, 251, Od. 11.169, Od. 13.390, Od. 14.71, Od. 16.244, Od. 18.63, Od. 22.214.

    With ἐπί: ἐπὶ Τρώεσσιν Il. 5.124, Il. 11.442, Il. 20.26. Cf. Il. 5.244.

    With πρός: πρὸς Τρῶας Il. 17.471.

    Of single combat.

    With dat. : μενοινώω καὶ οἶυς Ἕκτορι μάχεσθαι Il. 13.80. Cf. Il. 1.298, Il. 3.435, Il. 7.74, Il. 20.179, etc.

    Of boxing Il. 23.554 : Od. 18.31, 52.

  • 3

    With cognate acc. : μάχην ἐμάχοντο Il. 12.175. Cf. Il. 2.121, Il. 3.435, Il. 18.533, etc. : Od. 9.54.

  • 4

    To contend with in manly sports.

    With dat. : τίς ἂν φιλέοντι μάχοιτο; Od. 8.208.

  • 5

    Of fighting with a beast : θηρὶ μαχέσσασθαι Il. 15.633.

    Of a beast attacking or fighting with men : ὡς κύων ὑλάει μέμονέν τε μάχεσθαι Od. 20.15. Cf. Il. 20.171.

    Of beasts or birds fighting : ὥς τʼ αἰγυπιοὶ μεγάλα κλάζοντε μάχωνται Il. 16.429. Cf. Il. 16.758, 824.

  • 6

    To fight with words, quarrel, wrangle, dispute, contend : ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν Il. 1.304. Cf. Il. 1.8, Il. 2.377.

  • 7

    To oppose, set oneself against, thwart.

    With dat. : οὐκ ἐθέλησα Ποσειδάωνι μάχεσθαι Od. 13.341.

  • 8

    To be up in arms against (a person), assume an attitude of protest in regard to (him), find fault with or upbraid (him).

    With dat. : σοὶ πάντες μαχόμεσθα· σὺ γὰρ ... Il. 5.875. Cf. Il. 6.329, Il. 9.32, Il. 13.118.

μάχομαι , μαχέομαι, opt. μαχέοιτο, -οίατο (Il. 1.272, 344), part. μαχειόμενος, μαχεούμενος, ipf. (ἐ)μαχόμην, iter. μα-χέσκετο, fut. μαχήσομαι, μαχέσσομαι, μαχεῖται, μαχέονται, aor. inf. μαχήσασθαι, μαχέσασθαι: fight, contend, usually in war, including single combat, but sometimes of friendly contest, Il. 23.621; and of wrangling, quarrelling with words, etc., Il. 1.304, Il. 5.875, Il. 9.32.

μάχομαι Dep.

• • Ito fight, Hom., etc.; c. dat. pers. to fight with, i. e. against, one, Hom., etc.; μ. ἀντία and ἐναντίον τινός Il.; ἐπί τινι, πρός τινα Il.; but, μ. σύν τινι with the sanction, under the auspices of a deity, Od., Xen.; κατὰ σφέας μαχέονται will fight by themselves, Il.; καθʼ ἕνα μ. to fight one against one, in single combat, Hdt.:— τὸ μήπω μεμαχημένον the force that had not yet come into action, Thuc.
  • IIgenerally, to quarrel, wrangle, dispute with one, to oppose, gainsay, τινι Il., Plat.
  • IIIto contend for the mastery in games, πὺξ μάχεσθαι Il.; παγκράτιον μ. Ar.