ἀπάγχω
ἀπάγχω, to strangle, throttle
Could not find ἀπαγξάμενον in Logeion dictionaries.
ἀπαγξάμενον aorist middle participle masculine accusative singular, aorist middle participle neuter nominative singular, aorist middle participle neuter vocative singular, aorist middle participle neuter accusative singular of ἀπάγχω
- strangle, throttle, ὁ μὲν λάε νεβρὸν ἀπάγχων Od. 19.230; γαλῆν ἀ. Ar. Pax 795, cf. Plu. Mar. 27, Luc. Lex. 11; ὃ μάλιστά μʼ ἀπάγχει chokes me with anger, Ar. V. 686:—Med., aor. ἀπηγξάμην, and Pass., hang oneself, to be hanged, Archil. 67, Hdt. 2.131, Hp. Aph. 2.43, A. Supp. 465, And. 1.125, Philem. 130, etc.; ἐκ δένδρων Th. 3.81; ὥστε μʼ ἀπάγχεσθʼ am ready to choke, Ar. Nu. 988; ἀπάγξασθαι ῥηγνύμενος Arr. Epict. 2.20.31.
1 estrangular, ahogar, ahorcar
νεβρόν
γαλῆν
σφᾶς αὐτοὺς καὶ τὰ τέκνα
τὰ νήπια τῶν τέκνων
ἑαυτόν
• en v. med. ahorcarse
ἄξιον Ἐφεσίοις ... ἀπάγξασθαι
ἡ παῖς ἀπήγξατο ὑπὸ ἄχεος
ἐκ τῶν δένδρων τινὲς ἀπήγχοντο
οὐκ ἀπάγξομαι τάχυ;
¿no me colgaré enseguida?
2 sofocar, irritar
ὃ μάλιστα μ' ἀπάγχει
• en v. med. angustiarse
ὥστε μ' ἀπάγχεσθαι
• fig. maltratar en v. pas.
σὺ γὰρ δὴ παρὰ φίλων ἀπάγχεαι
3 v.
1. act. wurgen;
2. med. zich ophangen;
[ἀπ-, ἀπο- 7.]
To throttle Od. 19.230.
Strong 519
to strangle; mid., to hang oneself (or, to choke; v. M, Pr., 155): Mt 27:5.†
βαυκύων, ἐξορκίζω σε, Κέρβερε, κατὰ τῶν ἀπαγξαμένων καὶ τῶν νεκρῶν καὶ τῶν βιαίως τεθνηκότων
perro ladrador, te conjuro, Cérbero, por los ahorcados, los difuntos y los que han muerto violentamente
- to strangle, throttle, Od., Ar.; to choke with anger, Ar.:—Mid. and Pass. to hang oneself, to be hanged, Hdt., Attic: to be ready to choke, Ar.