ἐμός

ἐμός, ή, όν, possess. Pron. of 1st pers.: (ἐγώ, ἐμοῦ):—

• mine; contr. with the Art., οὑμός, τοὐμόν, τοὐμοῦ, τὠμῷ, τἀμά, Trag. (not Com., τἀμὰ γὰρ διοίχεται is paratrag. in Ar. Ec. 393), rarely in Prose, οὑμός Pl. Ep. 354c; τἀμά Id. Plt. 258b; οὑμός even in Il. 8.360; and (acc. to some Gramm.) τὠμῷ 11.608, Od. 4.71; τἠμῇ Il. 9.654:—poet. ἀμός (q.v.):
• • I with a Subst.:
  • • 1 subjectively, mine, of me, ἐμὰ δάκρυα Il. 1.42; χεῖρες ἐμαί ib. 166; ἐμός τε πατὴρ καὶ σός Hes. Op. 633: with the Art., τὸν ἐμὸν χόλον Il. 4.42, etc.: in Poets sts. joined with gen., to strengthen the possessive notion, ἐμὸν αὐτοῦ mine own, 6.446, Od. 2.45; δαὴρ . . ἐμὸς ἔσκε κυνώπιδος Il. 3.180; θρῆνον ἐμὸν τὸν αὐτῆς A. Ag. 1323; τἀμὰ δυστήνου κακά S. OC 344, cf. El. 252; τὸν ἐμὸν αὐτοῦ . . βίον Ar. Pl. 33.
    • • b mine, i.e. favourable to me, τεκμήρια ἐμά, οὐ τούτων Antipho 2.4.10.
    • 2 objectively, relating to me, against me, ἐμὴ ἀγγελίη Il. 19.336; τὸν ἐμὸν γάμον Od. 2.97; τὴν ἐμὴν αἰδῶ respect for me, A. Pers. 699 (troch.); τἀμὰ νουθετήματα warnings to me, S. El. 343; τὠμῷ πόθῳ by love for me, Id. OT 969; αἱ ἐμαὶ διαβολαί slanders against me, Th. 6.90; δωρεὰ ἐμή a gift to me, X. Cyr. 8.3.32; sts. with another gen. added, τὰς ἐμὰς Λαΐου διαφθοράς murder of L. by me, S. OT 572; τοὐμὸν αἷμα πατρός his blood shed by me, ib. 1400; τὰ ἐμὰ δῶρα Κύπριδος (Dind. for Κύπρις) her gifts to me, E. Hel. 364 (anap.).
  • II without a Subst., mine, οὐ γὰρ ἐμὸν παλινάγρετον my word, Il. 1.526; τὸ μὲν ἐμόν [ἐστι] ʼtis my counsel, Pi. I. 8(7).42: in Trag. and Prose, it is my duty, my business, E. Ion 1020, Pl. Lg. 664b.
  • • 2 ἐμοί my friends, Il. 20.205; οἱ ἐμοί X. Cyr. 3.2.28, etc.; ὁ ἐμὸς Ἡράκλειτος my dear Heraclitus, Arr. Epict. 2.2.17.
    • 3 τὰ ἐμά my property, Pl. Prt. 310e, etc.; of children, S. El. 538, OC 922; τὸ τύπτειν καὶ ἐμὲ καὶ τὰ ἐμὰ ἀδίκως Pl. Grg. 508e; of servants. PEdgar 4.6 (iii B.C.), etc.; but also τὰ ἐμά or τὸ ἐμόν, my part, my affairs, my interest, οὕτω τὸ ἐμὸν ἔχει things stand thus with me, Hdt. 4.127; τὰ τούτου μᾶλλον ἢ τοὐμόν S. Aj. 124; ἔρρει τἀμὰ παντελῶς X. Cyr. 6.1.3; τὸ ἐμὸν εὖ πράττει Pl. R. 463e, etc.; in full, τοὐμὸν μέρος S. Tr. 1215: hence in Trag. and Att., my conduct (almost periphr. for ἐγώ), Id. El. 1302, Tr. 1068, Ar. Th. 105; τὸ μὲν οὖν ἐμὸν οὐκ ἐμποδὼν ὑμῖν ἔσται Lys. 8.19, cf. Pl. Grg. 452c, etc.: abs., τό γε ἐμόν for my part, as far as concerns me, Hdt. 1.108, Pl. Prt. 338c, Sph. 237b.
    • 4 ἡ ἐ. (sc. γῆ) my country, Th. 6.78; also (sc. γνώμη) my opinion, ἐὰν ἡ ἐ. νικᾷ Pl. R. 397d; κατά γε τὴν ἐ. Ar. Ec. 153, Pl. Plt. 277a.

ἐμός, ἐμή, ἐμόν, mein, Hom. u. Folgde, mit dem Artikel οὑμός, τοὐμόν, Il. 8.360 u. Tragg., wie in Prosa. Oft wird noch ein genit. hinzugesetzt, ἐμὸν αὐτοῦ, mein eigen, Od. 2.45, Il. 3.180 ; θρῆνον θέλω λέγειν ἐμὸν τὸν αὐτῆς Aesch. Ag. 1296 ; τἀμὰ δυστήνου κακά Soph. O.C. 344 ; in Prosa ἐμαυτοῦ, ἐμαυτῆς ; – οὐκ ἐμὸν τόδε, das ist nicht meine Sache, Soph. O.C. 197 ; οὐ γάρ ἐστι τοιοῦτον τὸ ἐμόν Plat. Alc.I, 106b ; οὐκ ἐμὸν ἀνοίγειν Men. Stob. fl. 112.2 ; εἰ τοὐμὸν ἀλγεῖς, mein Unglück, Soph. Trach. 1057 ; τὰ ἐμά, das Meinige, mein Eigentum, Phil. 583, 654 ; οἱ ἐμοί, die Meinigen, die Verwandten, Ant. 48 u. öfter ; – τὸ ἐμόν, u. häufiger τό γʼ ἐμόν, was mich betrifft, meinerseits, z.B. ἐπεὶ τό γʼ ἐμὸν οὐδὲν διαφέρει Plat. Prot. 338c ; τὸ δὲ δὴ ἐμόν τε καὶ τῆς ἐμῆς τέχνης σιγῶ, von mir u. meiner Kunst, Theaet. 161e ; τό γʼ ἐμὸν οὐδὲν ἂν προθυμίας ἀπολείποι Rep. VII.533a, für ἐγὼ ἀπολείπω. Mit Auslassung von γνώμη, δόξα, κατά γε τὴν ἐμήν Plat. Polit. 277a ; ἐὰν ἥ γʼ ἐμὴ νικᾷ Legg. IX.862a ; auch ἡ ἐμή = mein Vaterland, Thuc. 6.78. – Objektiv ist es zu fassen in ἐμὴ ἀγγελία, eine mich betreffende Botschaft, Il. 19.336, vgl. Od. 2.97 ; τὴν ἐμὴν αἰδῶ μεθείς, Ehrfurcht gegen mich, Aesch. Pers. 685 ; οὑμὸς πόθος, nach mir, Soph. O.C. 420 ; τἀμὰ νουθετήματα, Ermahnungen an mich, El. 343 ; εὔνοια ἐμή, gegen mich, Xen. Cyr. 3.1.28 ; δωρεὰ ἐμή, Geschenk an mich, 8.3.13 ; aber τὰ δʼ ἐμὰ δῶρα = das Geschenk, das ich selbst war, Eur. Hel. 364 ; αἱ ἐμαὶ διαβολαί, gegen mich, Thuc. 6.90, woran sich auch die Beispiele reihen, wo es für ἐμοί zu stehen scheint ; ὁμογενὴς ἐμός Eur. I.T. 918, vgl. σούς γε φύντας ἐκγόνους El. 673 ; vgl. Theocr. 2.3 ; τοῖς ἐμοῖς εὔνοις Xen. Apol. 27 ; τὸ ἐμόν, mein Vorteil, Nutzen, Eur. u. A.

ἐμός

-ή, -όν

[ἐμέ.]

My Il. 1.31, 42, 154, 166, 183, etc.: Od. 1.248, 251, 264, 417, Od. 2.96, etc.

With the article: τὸν ἐμὸν χόλον Il. 4.42. Cf. Il. 6.523, etc.: Od. 2.97, Od. 11.452, etc.

Absol.: οὐκ ἐμὸν παλινάγρετον (nothing of mine) Il. 1.526.

As predicative adj., mine: ἵππον δώσω ἐμήν περ ἐοῦσαν Il. 23.610: εἰ ἐμός ἐσσι Od. 16.300. Cf. Il. 7.191.

ἐμός (ἐμόν, -ῶν; -ά, -ᾶς, -ᾷ, -άν, -ά, -ᾶν, -αῖς; -ον nom., acc., -ῶν.)

• 1my, our referring normally to both chorus and Pindar, but occasionally to the chorus alone Πα. 2. 29 e. g., and apparently to Pindar alone P. 3.78, P. 10.56, e. g. ματρομάτωρ ἐμὰ Στυμφαλίς, εὐανθὴς Μετώπα, πλάξιππον ἃ Θήβαν ἔτικτεν O. 6.84 ἐμῶν δʼ ὕμνων ἄεξʼ εὐτερπὲς ἄνθος O. 6.105 πόθι φρενὸς ἐμᾶς γέγραπται O. 10.3 ὁ μέλλων χρόνος ἐμὸν καταίσχυνε βαθὺ χρέος O. 10.8 ἀλλʼ ἐπεύξασθαι μὲν ἐγὼν ἐθέλω Ματρί, τὰν κοῦραι παρʼ ἐμὸν πρόθυρον σὺν Πανὶ μέλπονται θαμὰ σεμνὰν θεὸν ἐννύχιαι (ὅτι ἐγειτνία τῇ Πινδάρου οἰκήσει Μητρὸς θεῶν ἱερὸν καὶ Πανός, ὅπερ αὐτὸς ἱδρύσατο. Σ, but v. Fränkel, Hermes 1961, 392 on Kallistratos) P. 3.78 τὸν δʼ ἀμφέποντʼ αἰεὶ φρασὶν δαίμον ἀσκήσω κατʼ ἐμὰν θεραπεύων μαχανάν P. 3.109 τὸ δʼ ἐμὸν γαρύει ἀπὸ Σπάρτας ἐπήρατον κλέος (ἀπὸ τοῦ χοροῦ ἢ ἀπὸ τοῦ ποιητοῦ. Σ, but possibly both. cf. O. 6.84) P. 5.72 ἐμᾷ ποτανὸν ἀμφὶ μαχανᾷ P. 8.34 Ἀλκμᾶνα στεφάνοισι βάλλω γείτων ὅτι μοι καὶ κτεάνων φύλαξ ἐμῶν ὑπάντασεν ἰόντι γᾶς ὀμφαλὸν παρʼ ἀοίδιμον (reference unknown) P. 8.58 Ἐφυραίων ὄπʼ ἀμφὶ Πηνειὸν γλυκεῖαν προχεόντων ἐμὰν P. 10.56 ἐμὰν ποιπνύων χάριν τόδʼ ἔζευξεν ἅρμα Πιερίδων P. 10.64 θυμέ, τίνα πρὸς ἀλλοδαπὰν ἄκραν ἐμὸν πλόον παραμείβεαι; N. 3.27 κεῖνος ἀμφʼ Ἀχέροντι ναιετάων ἐμὰν γλῶσσαν εὑρέτω κελαδῆτιν N. 4.85 Αἰακὸν ἐμᾷ μὲν πολίαρχον εὐωνύμῳ πάτρᾳ (ἑᾷ Hermann: “quo sensu Aeacus Thebanorum πολίαρχος dici potuerit ignoramus.” Puech: cf. v. 61 ξεῖνός εἰμι) N. 7.85 τὸ δʼ ἐμὸν οὔ ποτε φάσει κέαρ N. 7.102 ναὶ μὰ γὰρ ὅρκον, ἐμὰν δόξαν κάλλιον ἂν δηριώντων ἐνόστησʼ ἀντιπάλων (κατὰ τὴν ἐμὴν δόκησιν. Σ.) N. 11.24 μᾶτερ ἐμὰ, χρύσασπι Θήβα I. 1.1 ταῦτα, Νικάσιππʼ, ἀπόνειμον, ὅταν ξεῖνον ἐμὸν ἠθαῖον ἔλθῃς i. e. to Thrasyboulos of Akragas I. 2.48 τὸ δʼ ἐμόν, οὐκ ἄτερ Αἰακιδᾶν, κέαρ ὕμνων γεύεται I. 5.19 ματρὸς δὲ ματέρʼ ἐμᾶς ἔτεκον ἔμπαν a chorus of Abderitans sing of their founding city Teos Pae. 2.29 ἦλθον ἔταις ἀμαχανίαν ἀλέξων τεοῖσιν ἐμαῖς τε τιμαῖς Pae. 6.11 ]ἐμὸν τ[ Pae. 10.17 ]νας ἐμᾶς διψῶντα[ Παρθ. 2. 76. μελισσοτεύκτων κηρίων ἐμὰ γλυκερώτερος ὀμφά fr. 152. ὤνασσʼ Ἀλάθεια, μὴ πταίσῃς ἐμὰν σύνθεσιν τραχεῖ ποτὶ ψεύδει fr. 205. 3. in direct speech, “ποθέω στρατιᾶς ὀφθαλμὸν ἐμᾶς” O. 6.16 “ἀρχαίαν κομίζων πατρὸς ἐμοῦ τιμάν” P. 4.106 “εἴ ποτʼ ἐμᾶν, ὦ Ζεῦ πάτερ, θυμῷ θέλων ἀρᾶν ἄκουσας” I. 6.42 “τὸ μὲν ἐμόν, Πηλέι γέρας θεόμορον ὀπάσσαι γάμου Αἰακίδᾳ” (τοῦτο ἰσοδυναμεῖ τῷ κατὰ ἐμὲ ἢ κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην. Σ.) I. 8.38 “ἐμὰν ματέρα λιπόντες καὶ ὅλον οἶκον Pae. 4.44

ἐμός , ή, όν, no voc.: my, mine; rarely with art., Il. 11.608, Od. 4.71; οὑμός (= ὁ ἐμός), Il. 8.360; strengthened by gen. of αὐτός, ἐμὸν αὐτοῦ χρεῖος, ‘my own,’ Od. 2.45; equiv. to obj. gen., ἐμὴ ἀγγελίη, ‘about me,’ Il. 19.336.

ἐμός, ή, όν ἐγώ, ἐμοῦ

• • • 1possess. Pron. of first pers., mine, Lat. meus, Hom., etc.; by crasis with the Art., οὑμός, τοὐμόν, τοὐμοῦ, τὠμῷ, τἀμάto strengthen the possessive notion, ἐμὸν αὐτοῦ mine own, Il.; τὸν ἐμὸν αὐτοῦ βίον Ar.
    • 2objectively, to me, relating to me, against me, ἐμὴ ἀγγελίη Hom.; τὴν ἐμὴν αἰδῶ respect for me, Aesch.; αἱ ἐμαὶ διαβολαί slanders against me, Thuc.; τοὐμὸν αἷμα πατρός his blood shed by me, Soph.
    • 3τὸ ἐμόν, τὰ ἐμά my property, Ar., etc.:—but also, τὰ ἐμά or τὸ ἐμόν, my part, my affairs, my interest, οὕτω τὸ ἐμὸν ἔχει things stand thus with me, Hdt.; ἔρρει τἀμά Xen.;—hence periphr. for ἐγώ or ἐμέ, Soph.; or absol., τό γε ἐμόν, τὸ μὲν ἐμόν, for my part, as far as concerns me, Hdt., etc.
    • 4ἡ ἐμὴ (sub. γῆ) my country, Thuc.