ΛΟΓΕΙΟΝ
About
Menu

διαβάλλω

διαβάλλω, διαβάλλω, throw or carry across; set at variance; discredit, attack the character of, slander

διαβάλλω, fut. -βᾰλῶ: pf. -βέβληκα:—
  • throw or carry over or across, νέας Hdt. 5.33, 34; in wrestling, Ar. Eq. 262 codd.
      • 2 more freq. intr., pass over, cross, ἐκ . . ἐς . . Hdt. 9.114; φυγῇ πρὸς Ἄργος E. Supp. 931; πρὸς τὴν ἤπειρον Th. 2.83: c. acc. spatii, δ. πόρον A. Fr. 69 (dub.); γεφύρας E. Rh. 117; τὸν Ἰόνιον Th. 6.30; τὸ πέλαγος εἰς Μεσσαπίους Demetr.Com.Vet. 1.
      • 3 put through, τῆς θύρας δάκτυλον D.L. 1.118; τύλος διαβεβλημένος διὰ τοῦ ῥυμοῦ Arr. An. 2.3.7 ( = Aristobul. Fr. 4); κρίκων διʼ ἀλλήλων διαβεβλημένων D.Chr. 30.20; διαβληθέντων τῶν ἀγκώνων διὰ μέσων τῶν τόνων Hero Bel. 101.12, cf. 108.6.
    • II in Ar. Pax 643 ἅττα διαβάλοι τις αὐτῷ, ταῦτʼ ἂν ἥδιστʼ ἤσθιεν, for παραβάλοι, whatever scraps they threw to him, with a play on signf. v.
    • III set at variance, ἐμὲ καὶ Ἀγάθωνα Pl. Smp. 222c, 222d, cf. R. 498c; δ. τινὰς ἀλλήλοις Arist. Pol. 1313b16; set against, τινὰς πρὸς τὰ πάθη, πρὸς τὴν βρῶσιν, Plu. QConv. 2.727d, 730f; bring into discredit, μή με διαβάλῃς στρατῷ S. Ph. 582; δ. [τινὰ] τῇ πόλει Pl. R. 566b:— Pass., to be at variance with, τινί Id. Phd. 67e; to be filled with suspicion and resentment against another, Hdt. 5.35, 6.64, Th. 8.81, 83; οὐδὲν ὑπολείπεται ὅτῳ ἄν μοι δικαίως διαβεβλῇσθε And. 2.24; πρός τινα Hdt. 8.22, Arist. Rh. 1404b21, Plb. 30.19.2; τοὺς -βεβλημένους πρὸς τὴν φιλοσοφίαν Isoc. 15.175; to be brought into discredit, ἐς τοὺς ξυμμάχους Th. 4.22; διαβεβλημένος discredited, Lys. 7.27, 8.7.
    • IV put off with evasions, δ. τινὰ μίαν (sc. ἡμέραν) ἐκ μιᾶς Sammelb. 5343.41 (ii A. D.), cf. PFlor. 36.23 (iv A. D.).
    • V attack a manʼs character, calumniate, δ. τοὺς Ἀθηναίους πρὸς τὸν Ἀρταφρένεα Hdt. 5.96; Πελοποννησίους ἐς τοὺς Ἕλληνας Th. 3.109; διέβαλλον τοὺς Ἴωνας ὡς διʼ ἐκείνους ἀπολοίατο αἱ νέες Hdt. 8.90; διαβαλὼν αὐτοὺς ὡς οὐδὲν ἀληθὲς ἐν νῷ ἔχουσι Th. 5.45; accuse, complain of, without implied malice or falsehood, PTeb. 23.4 (ii B. C.): c. dat. rei, reproach a man with . ., τῇ ἀτυχίᾳ Antipho 2.4.4; δ. τινὰ εἴς or πρός τι, Luc. Demon. 50, Macr. 14:—Pass., διεβλήθη ὡς Ev.Luc. 16.1; ἐπὶ βίῳ μὴ σώφρονι διαβεβλημένος Hdn. 2.6.6.
      • 2 c. acc. rei, misrepresent, D. 18.225, 28.1, etc.: speak or state slanderously, ὡς οὗτος διέβαλλεν Id. 18.20, cf. ib. 14; τοῦτό μου διαβάλλει ib. 28: generally, give hostile information, without any insinuation of falsehood, Th. 3.4.
      • 3 δ. τι εἴς τινα lay the blame for a thing on . ., Procop. Arc. 22.19.
      • 4 disprove a scientific or philosophical doctrine, Gal. 5.289:—Pass., Id. 5.480, Plu. Fac.lun. 2.930b.
      • 5 δ. ἔπος declare it spurious, Id. Thes. 34.
    • VI deceive by false accounts, impose upon, mislead, τινά Hdt. 3.1, 5.50, 8.110, E. Fr. 435:—Med., Hdt. 9.116, Ar. Av. 1648 (ubi v. Sch.), Th. 1214:—Pass., Hp. Nat.Puer. 30, Pl. Phdr. 255a, Plu. Vind. 2.563d.
    • VII divert from a course of action, πρὸς τὴν κακίαν τινάς ib. Praec. 809f:—Pass., ψυχὴ -βέβληται πρὸς μάχην Arr. Epict. 2.26.3.
    • VIII Med., contract an obligation (?), Leg.Gort. 9.26.
    • IX διαβάλλεσθαι ἀστραγάλοις πρός τινα throw against him, Plu. Symp. 2.148d, Aet.Gr. 272f.

Saved

Recent