χρεῖος
χρεῖος2, needing, being in want of
Could not find χρεῖος2 in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
χρεῖος, τό, Ep. for χρέος, q. v.
χρεῖος, ον, (χρή)
- needing, in want of, νῦν γὰρ εἶ χ. φίλων E. HF 1337; πάντων . . χρεῖοι ib. 51: abs., needy, poor, χρεῖος εἶ, ξένη, φυγάς A. Supp. 202; χ. ὢν οὐδὲν σθένει E. Fr. 142; also in later Prose, ἄνθρωποι χ. τροφῆς D.Chr. 32.9; λουτροῦ χρεῖός ἐστιν Luc. Am. 42, cf. Ph. 2.98, etc., v. Moer. p.415P., Thom.Mag. p.400R.
- II useful, ἀνὴρ εἰς οὐδὲν χ. Anon. ap. Eust. 218.8; χρεῖον οὐκ ἔχων ἀγωγῆς τοῦτον τὸν τρόπον holding this form of education unnecessary, Phld. Acad.Ind. p.79M.; ἐὰν . . χρ[ῖ] ον ἔχῃς (sc. ἔλαιον) dub. in POxy. 1665.16 (iii A. D.).
1 χρεῖος, v. χρέος.
2 χρεῖος, ος, ον :
1 qui a besoin de, gén. Eur. H.f. 51, 1337 ; Luc. Am. 42 ; Philops. 2, p. 98 Jacobitz, etc. ||
2 abs. qui est dans le besoin, dans la détresse, Eschl. Suppl. 202.
Étym. χρέος.
2. χρεῖος -ον [χρή] behoeftig, verstoken van, met gen.: πάντων χρεῖοι verstoken van alles Eur. HF 51.
χρεῖος, τό, ep. = χρέος, Hom. u. Hes.
χρεῖος ², ον,
1) brauchbar, nützlich, Aesch. Suppl. 191, l.d.
2) akt., brauchend, bedürftig, c. gen., νῦν εἶ χρεῖος φίλων Eur. Herc.F. 1337 ; λουτροῦ Luc. amor. 42 ; – absol., dürftig, arm, Aesch. Suppl. 199.
1) brauchbar, nützlich, Aesch. Suppl. 191, l.d.
2) akt., brauchend, bedürftig, c. gen., νῦν εἶ χρεῖος φίλων Eur. Herc.F. 1337 ; λουτροῦ Luc. amor. 42 ; – absol., dürftig, arm, Aesch. Suppl. 199.
χρεῖος
χρέος
τό
[χράω1.]
- 1
App., a consulting of a seer : ἦλθον Τειρεσίαο κατὰ χρέος (to consult him) Od. 11.479.
- 2
Necessary affairs, business : ἑὸν αὐτοῦ χρεῖος ἐελδόμενος Od. 1.409. Cf. Od. 2.45.
- 3
Something that one must pay, a debt : οἷσι χρεῖος ὀφείλετο Il. 11.686. Cf. Il. 11.688, 698, Il. 13.746 : Od. 3.367, Od. 8.353, 355, Od. 21.17.
- 1
χρεῖος : see χρέος.
χρεῖος, ον,
χρή
- needing, being in want of, c. gen., Eur.