ἔπειμι

ἔπειμι (A), (εἰμί sum) inf. ἐπεῖναι: Ep. impf. ἔπεσαν Od. 2.344: fut. ἐπέσομαι, Ep. and Lyr. -έσσομαι, 4.756, Pi. O. 13.99:—

• to be upon, c. dat. loci, κάρη ὤμοισιν ἐπείη Il. 2.259; σῆμα δʼ οὐκ ἐπῆν κύκλῳ A. Th. 591; in Prose mostly with Prep., ἐπὶ τοῦ καταστρώματος ἐ. Hdt. 8.118; ἐπὶ [τῷ ποταμῷ] πύλαι ἔπεισι Id. 5.52, cf. 7.176; ἐπὶ ταῖς οἰκίαις τύρσεις ἐπῆσαν X. An. 4.4.2: abs., κώπη δʼ ἐλέφαντος ἐπῆεν Od. 21.7, cf. 2.344, Il. 5.127, A. Ag. 547, etc.
• • • 2 to be upon, be set upon, of names, οὐκ ἔπεστι ἐπωνυμίη Περσέϊ Hdt. 6.53; so ψεύδεσι σεμνὸν ἔπεστί τι Pi. N. 7.23; τοῖσι λόγοις σῶφρον ἔ. ἄνθος Ar. Nu. 1025; to be attached, μελέτη δʼ ἔπεστι παντί Anacreont. 58.3; οὔτε τις τάξις οὔτε ἀνάγκη ἔπεστιν αὐτοῦ τῷ βίῳ Pl. R. 561d; esp. of rewards and penalties, ποινά, κέρδος ἐπέσται, A. Eu. 543 (lyr.), Ar. Av. 597; ἔπεστι νέμεσις S. El. 1467; ἔσχαται τιμωρίαι ἐπὶ ταῖς ἐπαγγελίαις ἔπεισιν Is. 3.47, cf. Pl. Lg. 943d: abs., Ταραντίνων οὐκ ἐπῆν ἀριθμός no count was taken, no number was attached, Hdt. 7.170, cf. 191; to be at hand, be present, τίς τέρψις ἐπέσται; S. Aj. 1216 (lyr.); αἰσχύνη X. Cyr. 6.2.33; πιεῖν δὲ θάνατος οἶνον, ἢν ὕδωρ ἐπῇ Cratin. 273 (s.v.l.); τὰ ἐπόντα accidents or characteristics, opp. τὸ ὑποκείμενον, Plot. 2.4.10.
    • 3 to be in oneʼs possession, ἀνέρες οἷσιν ἔπεστι μέγα κράτος h.Cer. 150.
    • 4 to be imminent, ἐπόντος τοῦ φόβου τούτου D. 21.9; εἰ μηδεὶς ἐπῆν ἀγὼν μηδὲ κίνδυνος ibid.
    • 5 ἔπι for ἔπεστι (v. ἐπί E. II).
  • II of Time, to be hereafter, remain, ἀλλʼ ἔτι πού τις ἐπέσσεται Od. 4.756; to be at hand, οὐδέ τι δειλὸν γῆρας ἐπῆν Hes. Op. 114; ἐπεσσόμενοι ἄνθρωποι generations to come, Orac. ap. Hdt. 6.77, Epigr. ap. Aeschin. 3.184; ἐπεσσόμενοι alone, Theoc. 12.11.
  • III to be set over, τισί Hdt. 7.96, 8.71; ἔπεστί σφι δεσπότης νόμος Id. 7.104; τίς δὲ ποιμάνωρ ἔ.; A. Pers. 241 (troch.), cf. 555 (lyr.).
  • IV to be added, be over and above, of numbers, χιλιάδες ἔπεισι ἐπὶ ταύτῃσι ἑπτά Hdt. 7.184, cf. 185; ἐπόντων τεσσάρων plus four, Arr. Tact. 10.8; τὰ ἐπεσόμενα τούτοις (sc. προβάτοις) Arch.Pap. 1.64 (ii B.C.).
  • V to be added as confirmation, ἔξορκος ἐπέσσεται Pi. O. 13.99.
  • • 2 belong in addition, τὰν περὶ αὐτὸ χώραν ἐπείμειν Πριανέων Schwyzer 289.27 (ii B.C.).

ἔπειμι (B), (εἶμι ibo) inf. ἐπιέναι, serving in Att. as fut. of ἐπέρχομαι: Ep. 3 sg. impf. ἐπήϊεν Il. 17.741; 3 pl. ἐπήϊσαν Od. 11.233, ἐπῇσαν 19.445; Att. ἐπῇα, 3 pl. ἐπῇσαν: ἐπιείσομαι, -εισαμένη (qq. v.) belong to a different word:

• • I come upon (in fut. sense, though this is not so fixed in Hom. as in Att.):
  • • 1 of persons, come upon, approach, Od. 16.42, etc.
    • • b mostly in hostile sense, come against, attack, c. dat., Il. 13.482, etc.; τῷ λόφῳ ἐ. Th. 4.129; in Prose also with Preps., ἐ. ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα, ἐπὶ τοὺς ἀδικοῦντας, Hdt. 7.157, Th. 1.86 (v.l. πρός), etc.; πρὸς τὸ τεῖχος Id. 7.4: abs., Αἰνείαν ἐπιόντα Il. 13.477, cf. 5.238; ἐπάγοντες ἐπῇσαν Od. 19.445; οἱ ἐπιόντες the invaders, assailants, Hdt. 4.11, etc.; ὡς ἐπιών by assault, D. 1.21; but ὁ ἐπιών in Trag., = ὁ τυχών, the first comer, τό γʼ αἴνιγμʼ οὐχὶ τοὐπιόντος ἦν ἀνδρὸς διειπεῖν S. OT 393, cf. OC 752.
      • c get on the βῆμα to speak, v.l. for παριέναι in Th. 1.72; come on, of performers, dub. l. in X. An. 6.1.11.
      • d approach, attack a question, Arist. Ph. 186a4.
    • 2 of events, come upon or over one, overtake, c. acc., πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν Il. 1.29 (but ἔπειμι γῆρας ἔς τε τὸν μόρσιμον αἰῶνα Pi. I. 7(6).41); οἷός σε χειμὼν καὶ κακῶν τρικυμία ἔπεισι A. Pr. 1016: c. dat., come near, ὀρυμαγδὸς ἐπήϊεν ἐρχομένοισιν Il. 17.741; δεινῶν ἐπιόντων πᾶσι Ἕλλησι threatening them, Hdt. 7.145: abs., χειμὼν ἐπιών Hes. Op. 675; νὺξ ἐπῄει A. Pers. 378, cf. X. Mem. 4.3.14, An. 5.7.12; τὸ ἐπιόν the (madness) which threatens me, Pl. Phdr. 238d.
    • • b c. dat. pers., come into oneʼs head, occur to one, εἰ καὶ ἐπίοι αὐτῷ λέγειν if it so much as occurred to him to say . ., Id. R. 388d, cf. 558a; ὅ τι ἂν ἀπὸ ταὐτομάτου ἐπίῃ μοι X. Mem. 4.2.4; ἂν . . ὑμῖν ἐπίῃ σκοπεῖν D. 21.185: abs., τὸ ἐπιόν what occurs to one, Pl. Phdr. 264b.
  • II of Time, come on or after: mostly in part. ἐπιών, οῦσα, όν, following, succeeding, instant, ἡ ἐπιοῦσα ἡμέρα the coming day, Hdt. 3.85, Ar. Ec. 105, Pl. Cri. 44a; ἡ ʼπιοῦσα λαμπὰς θεοῦ E. Med. 352; ἡ ἐπιοῦσα (sc. ἡμέρα) Plb. 2.25.11, LXX Pr. 27.1, Act.Ap. 16.11; τῆς ἐ. νυκτός Pl. Cri. 46a; τῇ ἐ. νυκτί Act.Ap. 23.11; ὁ ἐ. βίοτος E. Or. 1659; τοῦ ἐ. χρόνου Pl. Lg. 769c; ἐν τῷ ἐ. χρόνῳ X. Cyr. 2.1.23; ἡ ἐ. ὥρα τοῦ ἔτους D. 8.18; εἰς τὴν ἐ. ἐκκλησίαν Id. 21.162, IG 2(2).717.16; εἰς τὴν ἐ. Πυλαίαν D. 18.151; τοὐπιόν the future, E. Fr. 1073.6; τῆς ἐ. ἐλπίδος Ar. Th. 870; περὶ τῶν ἐπιόντων D. Ep. 4.3; τῶν ἐ. ἕνεκα because of the consequences, Id. 19.258.
  • • 2 generally, come after, succeed, κύματα . . βάντʼ ἐπιόντα τε S. Tr. 115 (lyr.); ὁ ἐπιών the successor, Id. OC 1532; αὐτόματα ἔπεισιν ἐκ τῶν ἔμπροσθεν ἐπιτηδευμάτων Pl. R. 427a; τὰ ἐπιόντα the words which follow, Id. Prt. 344a, cf. Sph. 257c.
    • 3 rarely, pass, elapse, ἐπιόντος τοῦ χρόνου Id. Ti. 44b.
  • III go over a space, traverse, visit, ἀγρόν Od. 23.359; χώρους Hdt. 5.74; of an officer, ἐ. πύλας E. Ph. 1164; τὸ στράτευμα Th. 7.78, etc.
  • • 2 go over, i.e. count over, φώκας . . ἀριθμήσει καὶ ἔπεισιν Od. 4.411; think over, τῇ μνήμῃ ἕκαστα Luc. Herm. 1; read, Hld. 2.6.

2. ἔπ-ειμι [εἶμι] praes. ook als fut. bij ἐπέρχομαι; Att. poët. ptc. praes. met crasis: οὑπιών (ὁ ἐπιών), τοὐπιόντος (τοῦ ἐπιόντος) etc.
1.  van pers. naar ... toe gaan of komen, op ... af gaan, subst. ὁ ἐπιών de eerste de beste Soph. OT 393; aanvallen, met dat. of prep. ἐπί of πρός: ὅς μοι ἔπεισι die mij aanvalt Il. 13.482; abs.: ἐπάγοντες ἐπῇσαν zij joegen hem op en vielen hem aan Od. 19.445; subst.: οἱ ἐπιόντες de aanvallers Hdt. 4.11.2; van zaken over ... komen, overvallen, met acc.: πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισι eerder zal nog de ouderdom over haar komen Il. 1.29; σε χειμὼν καὶ κακῶν ... ἔπεισι een orkaan van ellende zal over u komen Aeschl. PV 1016; abs.: νὺξ ἐπῄει de nacht viel Aeschl. Pers. 378; bedreigen: ὡς δεινῶν ἐπιόντων ... πᾶσι Ἕλλησι omdat gevaren alle Grieken bedreigden Hdt. 7.145.2.
2.  onpers. het komt bij (iem.) op, met dat. en inf.: εἰ καὶ ἐπίοι αὐτῷ τι τοιοῦτον λέγειν als het bij hem op zou komen zoiets te zeggen Plat. Resp. 388d; abs.: τὸ ἐπιόν wat bij hem opkwam Plat. Phaedr. 264b.
3.  erna komen, volgen, opvolgen; abs.: ἅμα τῇ ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ bij het aanbreken van de volgende dag Xen. An. 1.7.2; ἐν τῷ ἐπιόντι χρόνῳ in de toekomst Xen. Cyr. 2.1.23; τῶν ἐπιόντων ἕνεκα vanwege de gevolgen Dem. 21.258; subst.: ὁ ἐπιών opvolger Soph. OC 1532.
4.  over ... gaan, met acc.: πολυδένδρεον ἀγρὸν ἔπειμι ik zal over het boomrijke land gaan Od. 23.359; overdr. langs ... gaan, inspecteren: φώκας ... ἀριθμήσει καὶ ἔπεισιν hij zal de robben tellen en inspecteren Od. 4.411.

ἔπειμι ¹, ἐπεῖναι (s. εἰμί), dabei, daran, darauf sein ; ἀχλὺν ἀπʼ ὀφθαλμῶν ἕλον, ἣ πρὶν ἐπῆεν Il. 5.127, die auf den Augen lag ; λεπτοτάτη δʼ ἐπέην ῥινὸς βοός 20.276, über dem Schilde ; κώπη δʼ ἐλέφαντος ἐπῆεν, ein Griff war daran, Od. 21.7 ; κάρη ὤμοισιν ἐπείη Il. 2.259 ; σῆμαδʼ οὐκ ἐπῆν κύκλῳ, auf dem Schilde, Aesch. Spt. 573 ; πόθεν τοῦτʼ ἐπῆν στύγος στρατῷ Ag. 533 ; ποινὰ γὰρ ἐπέσται Eum. 514, die Strafe wird folgen ; μελέτη δʼ ἔπεστι παντί Anacr. 59.3 ; λεπτὴ δʼ ἐπῆν κόνις Soph. Ant. 256 ; ἔπεισι τοῖς λύχνοις μύκητες Ar. Vesp. 262 ; γέφυρα ἐπῆν Xen. An. 1.2.5 ; ἐπὶ ταῖς πλείσταις οἰκίαις τύρσεις ἐπῆσαν 4.4.2 ; ὄρος ἔπεστι ἐπὶ τῇ ἐσχατιᾷ Dem. 42.5 ; ἐπὶ τοῦ καταστρώματος ἐπεόντων συχνῶν Περσέων Her. 8.118 ; τἀπὶ τοῦ πίνακος τραγήματα ἐπόντα Ar. Plut. 997 ; aber ἐπὶ τῷ ποταμῷ πύλαι ἔπεισι Her. 5.52 u. χιλιάδες τε ἔπεισι ἐπὶ ταύτῃσι ἑπτά = kommen noch dazu, u. außerdem noch 7000 Mann, 7.184. – Darüber gesetzt sein, vorstehen, τίς δὲ ποιμάνωρ ἔπεστι ; Aesch. Pers. 237 ; καί σφι ἐπῆν στρατηγός Her. 8.71 ; ἔπεστί σφι δεσπότης ὁ νόμος 7.104. Auch οἷσιν ἐπέσται κράτος, bei denen die Macht sein wird, H.h. Cer. 150. – Womit verbunden sein, wie oben ποινά, so νυνὶ πλεῖ· κέρδος ἐπέσται, es wird Gewinn dabei sein, Ar. Av. 597 ; τίς μοι ἔτʼ οὖν τέρψις ἐπέσται Soph. Aj. 1206 ; τῷ ταῦτα ποιοῦντι χάρις ἔπεστι Plat. Symp. 183b ; οὔτε τις τάξις οὐδὲ ἀνάγκη ἔπεστιν αὐτοῦ τῷ βίῳ Rep. VIII.561d, wie X.597c ; φόβος, κίνδυνος ἔπεστι, Dem. 21.9 ; τιμωρίαι ἐπέστωσαν, Strafe soll darauf gesetzt sein, Plat. Legg. XII.943d. – Von der Zeit, zukünftig sein, bevorstehen, γῆρας, Hes. O. 114 ; οἱ ἐπεσσόμενοι, die später leben werden, Theocr. 12.11 ; Epigr. bei Aesch. 3.184 ; – ἀλλʼ ἔτι πού τις ἐπέσσεται, es wird wohl noch Einer übrig bleiben, Od. 4.756.

ἔπειμι ², ἐπιέναι (s. εἶμι), fut. ἐπιείσομαι, Il. 11.367, 20.454, ἐπιεισαμένη, als aor., 21.424, impt. ἐπήϊεν, 17.741, ἐπήϊσαν, Od. 11.233, ἐπῇσαν, 19.445;
darauf zugehen, hinzu-, hinangehen, kommen ; Hom. τῷ δʼ ἕδρης ἐπιόντι πατὴρ ὑπόειξεν Od. 16.42 ; οὑπιὼν ἀεὶ ξένος Eur. Ion 323 ; ὥσπερ ἐκ νάματος ἐπιόντος Plat. Tim. 77d ; ἐπιόντος τοῦ γνωσομένου Crat. 493e ; Folgde : der ind. praes. bes. bei den Att. gew. mit Futurbdtg, wie Hom. vrbdt φώκας μέν τοι πρῶτον ἀριθμήσει καὶ ἔπεισιν, Od. 4.411. Vom Redner, auftreten, Thuc. 1.72 ; Luc. Pisc. 24. – Mit dem acc., ἀγρὸν ἔπειμι Od. 23.359 ; πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν Il. 1.29 ; aber auch ὀρυμαγδὸς ἐπήϊεν ἐρχομένοισιν, 17.741 ; τὸ στράτευμα Thuc. 7.78 ; Sp.; ἔπειμι γῆρας Pind. I. 6.41. – Das part. ὁ ἐπιών, wie ἐπιτυχών, der gerade dazukommende, der erste beste, τό γʼ αἴνιγμα οὐχὶ τοὐπιόντος ἦν ἀνδρὸς διειπεῖν Soph. O.R. 393, vgl. O.C. 752. – Bes.
   a) feindlich anrücken, angreifen, entgegentreten ; c. acc., τοὺς ἄλλους ἐπιείσομαι Il. 11.367, 20.454 ; Aesch. οἷός σε χειμὼν καὶ κακῶν τρικυμία ἔπεισιν Prom. 116, kommt über dich ; τοὺς χώρους, einfallen in, Her. 5.74 ; absol., ὁ ἐπιών, der Angreifende, Il. 5.238, 13.477, wie χειμῶνʼ ἐπιόντα Hes. O. 673 ; Eur. Rhes. 674 ; Thuc. 3.56, 6.18 ; Plat. Tim. 25c u. A.; gew. c. dat., ὅς μοι ἔπεισιν Il. 13.482 ; δεινῶν ἐπιόντων τοῖς Ἕλλησιν Her. 7.145 ; Thuc. 1.137 ; auch ἐπιὼν τῷ λόφῳ 4.129 ; vgl. τοῖς ἀναπαίστοις ἐπίωμεν Ar. Ach. 627 ; ἐπῄει σοβαρῶς τοῖς πολεμίοις Pol. 18.6.7 ; a.Sp.; ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα Her. 7.157 ; ἐπὶ πολλὰ τῆς χώρας ἐπιόντες Thuc. 7.49 ; πρός τινα, 1.86 ; πρὸς τὸ τεῖχος 7.4 ; ἐπιόντος θανάτου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον Plat. Phaed. 106e ; von der Krankheit, anwandeln, befallen, Polit. 283b ; ἴσως κἂν ἀποτράποιτο τὸ ἐπιόν, die Anwandlung, Phaedr. 238d ; ἔπεισί μοι γελᾶν Luc. D.D. 21.2.
   b) in den Sinn kommen, beikommen, beifallen ; εἰ καὶ ἐπίοι αὐτῷ τοιοῦτον ἢ λέγειν ἢ εἰπεῖν Plat. Rep. III.388d ; ἐμοὶ ἔδοξε τοὐπιὸν εἰρῆσθαι τῷ γράφοντι Phaedr. 264b ; ὅ, τι ἂν ἀπὸ ταὐτομάτου ἐπίῃ μοι, συμβουλεύσω ὑμῖν, was mir von selbst gerade einfällt, Xen. Mem. 4.2.4 ; Sp., wie Plut. Flam. 12, Camill. 38.
   c) von der Zeit, herankommen, herannahen, bevorstehen ; ἐν τῷ ἐπιόντι χρόνῳ, in der Folge, Xen. Cyr. 2.1.23 ; τοῦ ἐπιόντος ἀεὶ χρόνου Plat. Legg. VI.769c ; ἐν τῷ ἐπιόντι χρόνῳ Symp. 219a ; τοὐπιόν, die Zukunft, Luc. V.Hist. 2.27 u. öfter ; Phalar.; – folgen, ἅμα ἡμέρῃ τῇ ἐπιούσῃ, mit Anbruch des folgenden Tages, Her. 9.42, wie Xen. An. 1.7.2 u. öfter ; νὴ τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν Ar. Eccl. 105 ; εἰς τὴν ἐπιοῦσαν ἐκκλησίαν ψηφίζεσθαι Dem. 59.89 ; Folgde : auch ohne ἡμέρα, τῇ ἐπιούσῃ, κατὰ τὴν ἐπιοῦσαν, Pol. 5.13.10 u. a.Sp. Auch πράγματα ἐπιόντα, bevorstehende Geschäfte, Verhandlungen, Dem. u. A.; καὶ τὰ ἐπιόντα πάντα τούτῳ μαρτυρεῖ, das Folgende, Plat. Prot. 344a, vgl. Soph. 257b τὶ μηνύει τὸ μή καὶ τὸ οὔ προτιθέμενα τῶν ἐπιόντων ὀνομάτων u. Rep. IV.427a αὐτόματα ἔπεισιν ἔκ τινος, es folgt von selbst. – Ὁ ἐπιών, der Nachfolgende, Soph. O.C. 1529.

†ἔπειμι1

[ἐπ-, ἐπι- 1, ἐπι- 7 + εἰμί.]

3 sing. opt. ἐπείη Il. 2.259.

3 sing. impf. ἐπῆεν Il. 5.127: Od. 21.7. ἐπέην Il. 20.276.

3 pl. ἔπεσαν Od. 2.344.

3 sing. fut. ἐπέσσεται Od. 4.756.

• • 1

    To be upon, to be fitted on or to something: κώπη ἐπῆεν Od. 21.7. Cf. Il. 5.127, Il. 20.276: Od. 2.344.

  • 2

    To be upon.

    With dat.: κάρη ὤμοισιν Il. 2.259.

  • 3

    To be in existence so as to take up an inheritance: ἐπέσσεταί τις ὅς κεν ἔχῃσι δώματα Od. 4.756.

†ἔπειμι2

[ἐπ-, ἐπι- 11 14 + εἶμι.]

1 sing. pres. ἔπειμι Od. 23.359.

3 sing. ἔπεισι Il. 1.29, Il. 13.482: Od. 4.411.

Pple. ἐπιών, -όντος Il. 5.238, Il. 13.477, 482, 836, Il. 15.164, Il. 18.546: Od. 16.42.

3 sing. impf. ἐπήϊε Il. 17.741.

3 pl. ἐπήϊσαν Od. 11.233. ἐπῇσαν Od. 19.445.

• • 1

    To approach, draw near, come, come up: προμνηστῖναι ἐπήϊσαν Od. 11.233. Cf. Od. 16.42, Od. 19.445.

    In hostile sense: τόνδʼ ἐπιόντα δεδέξομαι ὀξέϊ δουρί Il. 5.238. Cf. Il. 13.477, 482, 836, Il. 15.164.

    So, to come up to.

    With dat.: ὅς μοι ἔπεισιν Il. 13.482.

    Of noise, to come to, assail the ears of.

    With dat.: τοῖς ὀρυμαγδὸς ἐπήϊεν Il. 17.741.

  • 2

    To go round a number of persons: δόσκεν ἀνὴρ ἐπιών Il. 18.546.

  • 3

    In pres. with fut. sense.

    With acc., to go to, visit: ἀγρὸν ἔπειμι Od. 23.359.

    Of a state or condition, to come upon one: γῆράς μιν ἔπεισιν Il. 1.29.

    To go over, hold in review: φώκας ἔπεισιν Od. 4.411.

ἔπειμι

• • a lie upon c. gen. ἀλλʼ ὅταν αἴγλα διόσδοτος ἔλθῃ, λαμπρὸν φέγγος ἔπεστιν ἀνδρῶν καὶ μείλιχος αἰών (Heyne: ἔπεστι φέγγος codd.) P. 8.97
  • b c. dat. ἐπεὶ ψεύδεσί οἱ ποτανᾷ τε μαχανᾷ σεμνὸν ἔπεστί τι N. 7.23 ἀλαθής τέ μοι ἔξορκος ἐπέσσεται ἑξηκοντάκι δὴ ἀμφοτέρωθεν ἁδύγλωσσος βοὰ κάρυκος ἐσλοῦ i. e. lends weight to my words O. 13.99 frag. ]γὰρ ἐπῆν πόνος[ Pae. 8.88

ἔπειμι

• • a approach ἕκαλος ἔπειμι γῆρας ἔς τε τὸν μόρσιμον αἰῶνα (fut. ?) I. 7.41
  • b go over ἐπῇεν (sc. Ἀπόλλων) γᾶν τε καὶ θάλασσαν (Schr.: ἐπῄει codd. Strabonis) fr. 51a. 1.

ἔπειμι (1) (εἰμί), opt. ἐπείη, ipf. 3 sing. ἐπέην and ἐπῆεν, 3 pl. ἔπεσαν, fut. ἐπέσσεται: be upon, be remaining, Il. 2.259, Od. 2.344, Od. 4.756. See ἔπι, under ἐπί.

ἔπειμι (2) (εἶμι), ἔπεισι, part. ἐπιών, ipf. ἐπήιε, ἐπήισαν, ἐπῇσαν, mid. fut. ἐπιείσομαι, aor. part. ἐπιεισαμένη: go or come upon or at; abs., or w. acc. of place or person, ἀγρόν, Od. 23.359; met., πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν, ‘shall come upon’ her, Il. 1.29; also w. dat., τοῖς ὀρυμαγδὸς ἐπήιεν, ‘came to their ears,’ Il. 17.741; esp. in hostile sense, attack, w. acc. or dat., Il. 11.367, Il. 13.482.

ἔπειμι εἰμὶ sum inf. -εἶναι fut. -έσομαι Epic -εσσομαι

• • Ito be upon, c. dat., Il., Aesch.; but in Prose with prep., ἐπὶ τοῦ καταστρώματος Hdt.; ἐπὶ ταῖς οἰκίαις Xen.
  • • 2to be set upon, Hdt.:—of rewards and penalties, to be affixed or attached, Aesch., etc.
  • IIof Time, to be hereafter, remain, Od.; ἐπεσσόμενοι ἄνθρωποι generations to come, Orac. ap. Hdt.:—also to be at hand, Soph., Xen.
  • IIIto be set over, Lat. praeesse, τισι Hdt.
  • IVto be added, be over and above, of numbers, Hdt.

ἔπειμι εἶμι ibo inf. -ιέναι serving in Attic as fut. of ἐπέρχομαι Epic 3rd sg. imperf. ἐπήϊεν pl. ἐπήϊσαν ἐπῇσαν Attic ἐπῄειν 3rd pl. ἐπῄεσαν fut. ἐπιείσομαι part. fem. aor1 mid. ἐπιεισαμένη

• • Ito come upon:
  • • 1come near, approach, Od.
    • • bmostly in hostile sense, to come or go against, attack, assault, c. acc., Il.; c. dat., Il., Hdt., Attic; absol., Hom.; οἱ ἐπιόντες the invaders, assailants, Hdt.; but ὁ ἐπιών ὁ τυχών, the first comer, Soph.
      • cto get on the βῆμα to speak, Thuc.: to come on the stage, Xen.
    • 2of events, etc., to come upon one, overtake, c. acc., Il., Aesch.: c. dat. to come near, threaten, Il., etc.
    • • bc. dat. pers. to come into oneʼs head, occur to one, Plat., Xen.;—absol., τοὐπιόν what occurs to one, Plat.
  • IIof Time, to come on or after: mostly in part. ἐπιών, οῦσα, όν, following, succeeding, instant, ἡ ἐπιοῦσα ἡμέρα the coming day, Hdt.; ὁ ἐπιὼν βίοτος Eur.; τὰ ἐπιόντα the consequences, Dem.; ὁ ἐπιών the successor, Soph.
  • IIIto go over a space, to traverse, visit, c. acc., Od., Hdt., etc.
  • • 2to go over, i. e. count over, Od.