ὑπνοποιός
ὑπνοποιός, causing sleep
ὑπνο-ποιός, όν,
- causing sleep, Dsc. 1.1, al., Gal. 1.585, 19.382, Ael. NA 6.14, Gp. 8.3.
ὑπνο·ποιός, ός, όν, qui fait dormir, soporifique, El. N.A. 16, 27 ; Gal. 19, 382 ; Geop. 8, 3.
Étym. ὕ. ποιέω.
ὑπνοποιός, schlaf machend, einschläfernd, Ael. H.A. 16.27.