ὑπνωτικός
ὑπνωτικός, inclined to sleep, sleepy, drowsy
ὑπν-ωτικός, ή, όν,
- inclined to sleep, sleepy, drowsy, Arist. Somn.Vig. 457a26; μετὰ τὰ σιτία -ώτατοι Id. Pr. 874b17, cf. 876a20 (Comp.). Adv. -κῶς Gal. 19.149.
- II Act., putting to sleep, narcotic, μηκώνιον Hp. Mul. 2.201; θρίδαξ Diph.Siph. ap. Ath. 2.69f; φάρμακα Plu. QConv. 2.652c; πότημα POxy. 1088.66 (i A.D.): as Subst., -κὸν πίνειν a narcotic, Plu. Caes. 34; pl., Arist. Somn.Vig. 456b29, Porph. Abst. 1.27.
ὑπνωτικός, ή, όν :
1 somnolent, Arstt. Somn. 3, 17 ; Probl. 3, 25 ||
2 soporifique, Arstt. Somn. 3, 9 ; Plut. M. 652c ; τὸ ὑπνωτικόν, Plut. Cæs. 34, narcotique ||
Sup. -ώτατος, Arstt. Probl. 3, 25.
Étym. ὑπνόω.
ὑπνωτικός, schläfrig, Arist. Probl. 3.34 ; – einschläfernd, Theophr. u. Sp.; Plut. adv. Col. 7 im adv.