ὑπνώττω

ὑπνώττω, Ion. ὑπνώσσω [ὕπνος] slapen, in slaap vallen: ἄγαν ὑπνώσσεις je slaapt diep Aeschl. Eum. 121; ὑπνώσσειν Βακχίου νικώμενος door wijn overmand in slaap vallen Eur. Cycl. 454; φόβῳ δ’ οὐχ ὑπνώσσει κέαρ mijn hart kan van angst niet slapen Aeschl. Sept. 287; overdr.: τὸν νῦν βίον ὀνειροπολοῦντα καὶ ὑπνώττοντα gedurende heel het huidige leven dromend en slapend Plat. Resp. 534c.