δυσυπόστατος
δυσυπόστατος, hard to withstand
Could not find δυσυποστάτου in Logeion dictionaries.
δυσυποστάτου masculine genitive singular, feminine genitive singular, neuter genitive singular of δυσυπόστατος
δῠσυπό-στᾰτος, ον,
- hard to withstand, βία D.S. 17.11; of a person, Plu. Cor. 8.
irresistible
βία
βάρος
• de pers. al que es difícil hacer frente D.S.29.19, Plu.Cor.8.
δυσ·υπόστατος, ος, ον [ῠῠᾰ] dont il est difficile de soutenir le choc, irrésistible, DS. 17, 11 ; Plut. Cor. 8.
Étym. δ. ὑφίστημι.
δυσυπόστατος, dem schwer zu widerstehen ist ; καὶ φοβερὸς ἐντυχεῖν πολεμίῳ Plut. Coriol. 8 ; βία DS. 17.11.
δυσυπόστατος
δυσ-υπόστᾰτος, ον
- hard to withstand, Plut.