μέγας

μέγᾰς, μεγάλη [ᾰ], μέγα [ᾰ], gen. μεγάλου, ης, ου, dat. μεγάλῳ, ῃ, ῳ, acc. μέγᾰν, μεγάλην, μέγα [ᾰ]; dual μεγάλω, α, ω; pl. μεγάλοι, μεγάλαι, μεγάλα, etc.: the stem μεγάλο- is never used in sg. nom. and acc. masc. and neut., and only once in voc. masc., ὦ μεγάλε Ζεῦ A. Th. 822 (anap.).

• • I big, of bodily size: freq. of stature, εἶδος. . μ. ἦν ὁράασθαι Od. 18.4; κεῖτο μ. μεγαλωστί Il. 16.776; ἠΰς τε μ. τε Od. 9.508; φῶτα μέγαν καὶ καλόν ib. 513; καλή τε μεγάλη τε 15.418; κάρτα μεγάλη καὶ εὐειδής Hdt. 3.1; φύσιν τίνʼ εἶχε φράζε; Answ. μέγας S. OT 742.
  • • • b full-grown, of age as shown by stature, νῦν δʼ ὅτε δὴ μ. εἰμί Od. 2.314; μήτε μέγαν μήτʼ οὖν νεαρῶν τινα A. Ag. 358 (anap.); later, elder of two persons of the same name, Wilcken Chr. 305 (iii B. C.); Σκιπίων ὁ μ. Plb. 18.35.9.
      • c of animals, μ. ἵπποι, βοῦς, σῦς, Il. 2.839, 18.559, Od. 19.439; αἰετός Pi. I. 6(5).50.
    • 2 generally, vast, high, οὐρανός, ὄρος, πύργος, Il. 1.497, 16.297, 6.386; wide, πέλαγος, λαῖτμα θαλάσσης, Od. 3.179, 5.174; long, ἠϊών, αἰγιαλός, Il. 12.31, 2.210: sts. opp. ὀλίγος, κῦμα οὔτε μέγʼ οὔτʼ ὀ. Od. 10.94; but usu. opp. μικρός or σμικρός, πρὸς ἑαυτὸ ἕκαστον καὶ μ. καὶ σμικρόν Anaxag. 3; τὸ ἄπειρον ἐκ μεγάλου καὶ μικροῦ Arist. Metaph. 987b26, etc.
  • II of quality or degree, great, mighty, freq. epith. of gods, ὁ μ. Ζεύς A. Supp. 1052 (lyr.), etc.; μεγάλα θεά, of Demeter and Persephone, S. OC 683 (lyr.); θεοὶ μεγάλοι, of the Cabiri, IG 12(8).71 (Imbros), etc.; Μήτηρ μ., of Cybele, SIG 1014.83 (Erythrae, iii B. C.), 1138.3 (Delos, ii B. C.); Μήτηρ θεῶν μ. OGI 540.6 (Pessinus), etc.; Ἴσιδος μ. μητρὸς θεῶν PStrassb. 81.14 (ii B.C.); μ. ἡ Ἄρτεμις Ἐφεσίων Act.Ap. 19.28; τίς θεὸς μ. ὡς ὁ θεὸς ἡμῶν; LXX Ps. 76(77).13; ὁ μ. θεός Ep.Tit. 2.13; of men, μ. ἠδὲ κραταιός Od. 18.382; ὀλίγος καὶ μ. Callin. 1.17, etc.; μέγας ηὐξήθη rose to greatness, D. 2.5; ἤρθη μ. ib. 8; βασιλεὺς ὁ μ., i. e. the King of Persia, Hdt. 1.188, etc. (θεῶν β. ὁ μ., of Zeus, Pi. O. 7.34); βασιλεὺς μ. A. Pers. 24 (anap.); as a title of special monarchs, Ἀρδιαῖος ὁ μ. Pl. R. 615c; ὁ μ. Ἀλέξανδρος Ath. 1.3d; ὁ μ. ἐπικληθεὶς Ἀντίοχος Plb. 4.2.7, etc.; μ. φίλος E. Med. 549; πλούτῳ τε κἀνδρείᾳ μ. Id. Tr. 674; ἐπὶ μέγα ἦλθεν ἰσχύος Th. 2.97.
  • • 2 strong, of the elements, etc., ἄνεμος, λαῖλαψ, Ζέφυρος, Od. 19.200, 12.408, 14.458; of properties, passions, qualities, feelings, etc., of men, θάρσος, πένθος, ποθή, etc., 9.381, Il. 1.254, 11.471, etc.; ἀρετή Od. 24.193, Pi. O. 8.5; θυμός Il. 9.496, E. Or. 702; κλέος Il. 6.446; ἄχος 9.9; πυρετός Ev.Luc. 4.38 (incorrect acc. to Gal. 7.275); ἡ μ. νοῦσος epilepsy, Hp. Epid. 6.6.5, cf. Gal. 17(2).341.
    • 3 of sounds, great, loud, ἀλαλητός, ἰαχή, πάταγος, ὀρυμαγδός, Il. 12.138, 15.384, 21.9, 256; θόρυβοι, κωκυτός, S. Aj. 142 (anap.), E. Med. 1176; οὐκ ἔστι ὅκως τι νεῖκος ἔσται ἢ μέγα ἢ σμικρόν Hdt. 3.62; μὴ φώνει μέγα S. Ph. 574.
    • 4 generally, great, mighty, ὅρκος Il. 19.113; ὄλβος, τιμά, Pi. O. 1.56, P. 4.148; μ. λόγος, μῦθος, a great story, rumour, A. Pr. 732, S. Aj. 226 (lyr.); ἐρώτημα a big, i.e. difficult, question, Pl. Euthd. 275d, Hp.Ma. 287b; weighty, important, τόδε μεῖζον Od. 16.291; μέγα ποιέεσθαί τι to esteem of great importance, Hdt. 3.42, cf. 9.111; μέγα γενέσθαι εἴς τι X. HG 7.5.6; μ. ὑπάρχειν πρός τι Id. Mem. 2.3.4; μέγα διαφέρειν εἴς τι Pl. Lg. 780c; οὐκ ἂν εἴη παρὰ μέγα τὸ δικολογεῖν not of great importance, Phld. Rh. 2.85 S.; τὸ δὲ μέγιστον and what is most important, Th. 4.70, cf. 1.142; οἱ μέγιστοι καιροί the most pressing emergencies, D. 20.44; μ. ὠνησάμενοι χρημάτων for large sums, Plb. 4.50.3, etc.
    • 5 with a bad sense, over-great, μέγα εἰπεῖν to speak big, and so provoke divine wrath, Od. 22.288; λίην μέγα εἶπες 3.227, 16.243; μέγα ἔργον 3.261, Pi. N. 10.64; ἔργων μ. A. Ag. 1546 (anap.); ὠμὸν τὸ βούλευμα καὶ μ. Th. 3.36; ἔπος μ., μ. λόγοι, S. Aj. 423 (lyr.), Ant. 1350 (anap.); μ. γλῶσσα ib. 127 (anap.); μηδὲν μέγʼ εἴπῃς Id. Aj. 386; μὴ μέγα λέγε Pl. Phd. 95b; μὴ μεγάλα λίαν λέγε Ar. Ra. 835; μέγα φρονεῖν S. OT 1078, E. Hipp. 6; μεγάλα φρονεῖν Ar. Ach. 988; μεγάλα, μεῖζον ἢ δικαίως πνεῖν, E. Andr. 189, A. Ag. 376 (lyr.); μέγα τι παθεῖν X. An. 5.8.17; μὴ μέγα λέγων μεῖζον πάθῃς E. HF 1244.
    • 6 of style. impressive, Demetr. Eloc. 278; μεῖζον more striking, ib. 103.
    • 7 of days, long, Gal. 12.714.
• B Adv. μεγάλως [ᾰ] greatly, mightily, Od. 16.432, Hes. Th. 429, Hdt. 1.16, 30, al., X. Cyr. 8.2.10, Parth. 28.1, etc.; strengthd., μάλα μ. Il. 17.723; δμαθέντες μ. A. Pers. 907 (lyr.); with Adjs., Hdt. 1.4, 7.190.
• • II more freq. neut. sg. μέγα as Adv., very much, exceedingly, μ. χαῖρε all hail!, v.l. for μάλα in Od. 24.402; esp. with Verbs expressing strong feeling, μ. κεν κεχαροίατο Il. 1.256; μ. κήδεται 2.27, etc.: with Verbs expressing power, might, μ. πάντων . . κρατέει 1.78; ὃς μ. πάντων. . ἤνασσε 10.32; πατρὸς μ. δυναμένοιο Od. 1.276, cf. Hom. Epigr. 15.1, A. Eu. 950 (anap.), E. Hel. 1358 (lyr.), Ar. Ra. 141, Pl. R. 366a; μ. δύνασθαι παρά τινι Th. 2.29; πλουτέειν μ. Hdt. 1.32; or those expressing sound, loudly, μ. ἰάχειν, ἀῧσαι, βοῆσαι, εὔξασθαι, ἀμβῶσαι, Il. 2.333, 14.147, 17.334, Od. 17.239, Hdt. 1.8 (also pl., μεγάλʼ εὔχετο Il. 1.450; μ. αὐδήσαντος, μ. ἤπυεν, Od. 4.505, 9.399): strengthd., μάλα μ. Il. 15.321; μ. δʼ ἔβραχε φήγινος ἄξων 5.838, etc.: so in Trag. with all kinds of Verbs, μ. στένειν, σθένειν, χλίειν, A. Ag. 711 (lyr.), 938, Ch. 137: also in pl., μεγάλα. . δυστυχεῖς Id. Eu. 791 (lyr.).
  • • 2 of Space, far, μέγα προθορών Il. 14.363; ἄνευθε μέγα far away, 22.88; οὐκ ἂν μέγα τι τῆς ἀληθείας παρεξέλθοις Pl. Phlb. 66b.
    • 3 with Adjs., as μέγʼ ἔξοχος, μέγα νήπιος, Il. 2.480, 16.46; μ. νήπιε Orac. ap. Hdt. 1.85; μ. πλούσιος Id. 1.32, 7.190; ὦ μέγʼ εὔδαιμον κόρη A. Pr. 647: with Comp. and Sup., by far, μέγʼ ἀμείνονες, ἄριστος, φέρτατος, Il. 4.405, 2.82, 16.21.
• C degrees of Comparison (regul. μεγαλώτερος, -ώτατος late, EM 780.1, 2):
• • • 1 Comp. μείζων, ον, gen. ονος, Ep., Att. (also Delph., SIG 246 H 260 (iv B. C.)); Ion., Arc., Dor., Aeol. μέζων, ον, Heraclit. 25, Hp. Acut. 44, Hdt. 1.26, IG 7.235.16 (Oropus), 5(2).3.18 (Tegea), Epich. 62 (also early Att., IG 1(2).22.65, but [με]ίζων ib. 6.93, by analogy of ὀλείζων ib. 76,95); dat. pl. μεζόνεσσι Diotog. ap. Stob. 4.7.62: written μέσδων in Sapph. Supp. 7.6, Plu. Lyc. 19: cf. μέττον· μεῖζον, Hsch. (dub.); later μειζότερος 3 Ep.Jo. 4 (used as title, elder, POxy. 943.3 (vi A. D.), etc.); μειζονώτερος A. Fr. 434:—greater, longer, taller, Il. 3.168, 9.202, etc.; freq. also, too great, γέρας Pl. Sph. 231a; Μηνόφιλος μείζων M. the elder, Ostr.Bodl. v C 2 (ii A. D.); as title, μειζων κώμης headman of a village, POxy. 1626.5 (iv A. D.), etc.: generally, the higher authority, PLond. 2.214.22 (iii A. D.), POxy. 1204.17 (pl., iii A. D.); οὔτε μεῖζον οὔτε ἔλαττον, a strong form of denial, nothing whatever, D.H. Comp. 4; οὐδαμὰ προὔφηνεν οὔτε μείζονʼ οὔτʼ ἐλάττονα S. Tr. 324. Adv. μειζόνως E. Hec. 1121, Th. 1.130, X. Cyn. 13.3, Isoc. 9.21, etc.; Ion. μεζόνως Hdt. 3.128, Herod. 4.80, etc.: neut. as Adv., μεῖζον σθένειν S. Ph. 456, E. Supp. 216; μ. ἰσχύειν D. Ep. 3.28; ἐπὶ μ. ἔρχεται S. Ph. 259.
    • 2 Sup. μέγιστος, η, ον, Il. 2.412, etc.: neut. as Adv., μέγιστον ἴσχυσε S. Aj. 502; δυνάμενος μ., c. gen., Hdt. 7.5, 9.9: with another Sup., μέγιστον ἐχθίστη E. Med. 1323: in pl., χαῖρʼ ὡς μέγιστα S. Ph. 462; θάλλει μ. Id. OC 700 (lyr.); τὰ μέγιστʼ ἐτιμάθης Id. OT 1203 (lyr.); ἐς μέγιστον ib. 521; ἐς τὰ μ. Hdt. 8.111:—late Sup. μεγιστότατος PLond. 1.130.49 (i/ii A. D.). (Cf. Skt. majmán- ‘greatness’, Lat. magnus, Goth. mikils ‘great’.)

μέγας, μεγάλη, μέγα (magnus, mächtig), acc. μέγαν, μεγάλην, μέγα, alle übrigen Casus von der Grundform *μεγάλος, welche nicht mehr vorkommt, der voc., μεγάλε Ζεῦ, nur einmal, Aesch. Spt. 824 ; – groß, zunächst:
a) von körperlicher Größe belebter Wesen u. anderer Dinge, häufig von der Leibesgröße des Mannes, verbunden ἠΰς τε μέγας τε u. καλός τε μέγας τε, seltener von Frauen, καλή τε μεγάλη τε, Od. 15.418 ; νῦν δʼ ὅτε δὴ μέγας ἐσσὶ καὶ ἥβης μέτρον ἱκάνεις 18.216, vgl. 2.314, wie unser »da du groß geworden«, als Ausdruck des Erwachsenseins ; von Tieren, μέγας σῦς, 4.457 u. A.; αἰετός, Pind. I. 5.48 ; oft auch von Waffen, Il.; δρῦς, Pind. P. 4.264, πόλεις, 4.19 ; πεδία, Aesch. Spt. 715 ; Her. sagt auch μεγέθεϊ μέγας, μέγιστος, an Größe groß, 1.51, 7.117, wie auch μεγάθει σμικρός 2.74 gesagt ist.
b) von allen Ausdehnungen nach den verschiedenen Richtungen ; hoch, οὐρανός, Ὄλυμπος, ὄρος, πέτρη, πύργος u. ä., Hom.; αἰθήρ, Soph. Aj. 1172, öfter ; – von der Ausdehnung in die Länge, ἠϊών, ποταμός, τάφρος, Hom.; – weit, geräumig, πέλαγος, λαῖτμα, ὄρχατος, τέμενος u. ä., Hom., u. eben so bei den Folgdn. – Uebertr. in mannigfachen Beziehungen ; – groß, gewaltig, mächtig, von den Göttern u. Königen, bes. Ζεύς, Hom., Aesch. Ch. 243, Soph. Tr. 398, der μέγας θεῶν βασιλεύς heißt, Pind. Ol. 2.34 ; βασιλεύς, Aesch. Pers. 24, welches in Prosa sehr gewöhnliche Bezeichnung des Perserkönigs ist, der Großkönig, auch häufig ohne Artikel, Xen. An. u. Hell.; Soph. εὐδαίμων ἀνύσει καὶ μέγας, Phil. 711 ; ἡ μεγάλη μοῖρα, 1466 ; ἐν ὅρκῳ μέγας, O.R. 653 ; – μεγάλαι θεαί sind besonders Demeter u. Persephone ; – Ἀρδιαῖος ὁ μέγας, der mächtige, Plat. Rep. X.615c ; vgl. ὁ μέγας ἀνὴρ ἐν πόλει, Legg. V.630d ; – τὰ μεγάλα, große, wichtige Dinge, Xen. u. A. – So von Naturkräften, ἄνεμος, λαῖλαψ, ζέφυρος, heftiger, großer Sturm, Hom. u. A.; ὁ ποταμὸς μέγας ἐρρύη, ging hoch mit Wasser, Dem. 59.99 ; u. übertr. von menschlichen Verhältnissen und Gemütszuständen, in vielen Beziehungen, κράτος, ἀλκή, κλέος, κῦδος, τιμή, ἀρετή, σθένος, μένος, θυμός, ποθή, ἄτη, ἄχος, πένθος, πῆμα u. ä., Hom.; ἀρετά, Pind. P. 5.98, νόος, 5.122, ἐλπίς, 8.93, ὄλβος, Ol. 1.56, τιμά, κῦδος u. ä.; ὠφέλημα, Aesch. Prom. 251, ἄχη, Spt. 78, πλοῦτος, Pers. 159, ὀμώμοται γὰρ ὅρκος ἐκ θεῶν μέγας, Ag. 1257, wie Pind. Ol. 6.20, τύχη, πένθος u. ä.; χόλος, Soph. Phil. 327, θόρυβος, Aj. 142, wie Pind. Ol. 11.76 ; bei Hom. von allen starken Eindrücken, auch des Gehörs, laut, ἰαχή, ἀλαλητός, ὀρυμαγδός, πάταγος ; κωκυτός, Soph. Aj. 838 ; μεγάλῃ τῇ φωνῇ, Plut. u. A.; τῇ φωνῇ μέγα λέγων, laut sprechend, Plat. Prot. 310b ; μέγα βοᾶν, Symp. 212d ; ᾄ δειν, Legg. IX.854d ; ähnl. μέγα στενάζειν, Eur. I.T. 953, στένειν, Med. 291 ; μέγα στενάξας, Dem. 27.69, u. sonst in Prosa (s. unten). – Es enthält auch einen tadelnden Nebenbegriff des zu Großen, Uebermäßigen, wie Od. 22.287, μήποτε πάμπαν εἴκων ἀφραδίῃς μέγα εἰπεῖν ἀλλὰ θεοῖσιν μῦθον ἐπιτρέψαι, Etwas sagen, das über die Schranken der Sterblichen hinausgeht u. womit man sich gegen die Götter versündigt ; λίην μέγα εἰπεῖν, 16.243 ; μηδὲν μέγʼ εἴπης, Soph. Aj. 379, wie μεγάλοι λόγοι, stolze, übermütige Reden, Ant. 1329 (vgl. μεγαληγορέω u. ä. Kompp.); μὴ μέγα λέγε, Plat. Phaed. 95b ; Soph. 238 u. A. Eben so φρονεῖν μέγα, Soph. Ant. 475 ; Eur. Phoen. 41, Or. 806 ; εἴς τινα, Hipp. 6, gegen Einen stolz sein ; auch μεγάλα λέγειν u. φρονεῖν, Sp., τὰ τῶν βαρβάρων μεγάλα ποιεῖν, groß machen, preisen, Isocr. 4.143 ; μέγα ποιεύμενος ταῦτα, es hoch anschlagend, Her. 3.42 ; c. partic., 9.111, wie Xen. Cyr. 5.3.19 ; μέγα ἐστί τι εἴς τι, πρός τι, es ist wichtig, von Bedeutung für Etwas, Xen. Mem. 2.3.4, Hell. 7.5.6.
• Adv. ist μεγάλως , Od. 16.432 ; μάλα μεγάλως, Il. 17.723 ; ὄλωλεν, Aesch. Pers. 976 ; Τροίαν ἐπύργωσαν, Eur. Troad. 843 ; auch in Prosa, καὶ θαυμασίως εἴρηκας, Plat. Hipp. mai. 291e ; τοὺς μεγάλους μεγάλως λέγουσι, Euthyd. 284e. Häufiger ist μέγα bes. bei Hom. so gebraucht, auch μεγάλα, sehr, stark, gewaltig, μέγα χαῖρε, sei sehr gegrüßt, Od. 24.402 ; oft μέγα κρατεῖν, ἀνάσσειν, δύνασθαι, stark, gewaltig herrschen, viel vermögend sein, vgl. Lobeck zu Phryn. p. 197 ; μέγα σθένει, Aesch. Ag. 912, wie Soph. O.C. 738 ; πλουτεῖν, Ant. 1153 ; ὀλβισθείς, Eur. Troad. 1253 ; τὸν μεγάλα δυνάμενον, Plat. Rep. I.343c ; bei den Verbis, die das Hervorbringen eines Lautes bezeichnen, μέγα ἀϋτεῖν, ἰάχειν, βοᾶν, ὀχθεῖν, εὔχεσθαι u. dergl., laut, Hom., der bei diesen Verbis auch μεγάλα sagt, u. Folgde (s. oben); τιμᾶν, σεβίζειν, Aesch. Ch. 253, Eum. 12 ; στέργειν, Soph. O.R. 1023 ; vom Raume, weit, μέγα προθορών, Il. 14.363, μέγα ἄνευθε, weit entfernt, 22.88 ; οὐκ ἂν μέγα τι τῆς ἀληθείας παρεξέλθοις, Plat. Phil. 66b ; bei adj., sehr, sowohl beim posit., μέγα νήπιος, Il. 16.46, μέγα ἔξοχος, 2.480, Od. 15.227, als auch beim Kompar. u. superl., μέγʼ ἀμείνων, ἄριστος, μέγα φέρτατος, Hom.; so auch die Folgdn, ὦ μέγʼ εὐδαίμων κόρη, Aesch. Prom. 650, τὸν μέγα στυγούμενον, 1006 ; κατὰ μέγα u. κατὰ μεγάλα, Plat. Phaedr. 262a, Tim. 65a ; σοφὸς τὰ μεγάλα, in großen Dingen, Rep. IV.426c ; τὰ μεγάλα νικᾶν τοὺς φίλους εὖ ποιοῦντα, Xen. An. 1.9.24.
Kompar. μείζων, ον, Hom. u. Att.; ion. μέζων, Her., dor. μέσδων u. böot. μέσσων, Sp. auch μειζότερος u. bei Byz. μειζονότερος, größer, in allen den beim Positiv erwähnten Beziehungen ; μείζω ἐκτενῶ λόγον, die Rede ausdehnen, Soph. Tr. 676 ; ἐνέχει τύχᾳ τᾷδʼ ἀπὸ μείζονος, Phil. 1086, von einem Größeren, Mächtigern, d.i. von einem Gotte ; τοῦ θεοῦ μεῖζον σθένειν, Eur. Suppl. 216 ; – μεῖζον φθέγγεσθαι, Plat. Prot. 334c ; auch zugroß, größer oder mehr als billig, φρονείτω μεῖζον ἢ κατʼ ἄνδρα, Soph. Ant. 764 ; vgl. Eur. Phoen. 710 ; μεῖζον ἢ καθʼ ἡμᾶς, Plat. Tim. 404 (vgl. κατά), auch μείζω τινὰ δύναμιν εἶναι ἢ ἀνθρωπείαν, Crat. 438c ; οὔτε μεῖζον οὔτε ἔλαττον ist eine starke Verneinung, vgl. Soph. Tr. 323 ; Schäfer zu Dion.Hal. C.V. p. 71.
Superl. μέγιστος, Hom. u. Folgde. Bei sehr Sp. auch μεγαλώτατος, s. Lobeck Phryn. p. 93 ; πάντων μεγίστῳ Ζηνί, Aesch. Ch. 243 u. sonst ; μεγίστη Παλλάς, Soph. O.C. 167 ; adverbialisch, χαῖρʼ ὡς μέγιστα, Phil. 460 ; μέγιστον ἴσχυσε στρατοῦ, Aj. 497, τὰ μέγιστʼ ἐτιμάθης, O.R. 1202. – In Prosa bes. oft τὸ μέγιστον, was das wichtigste, die Hauptsache ist, entweder τὸ μὲν μέγιστον ὅτι, Plat. Symp. 196b, Rep. III.407b, oder für sich stehend, parenthetisch, Plut. u. A.; τὸ μὲν μέγιστον αἰσχυνόμενος, Xen. An. 1.3.10, 5.6.29, Cyr. 3.1.1 u. öfter, was die Hauptsache betrifft ; τὸ δὲ μέγιστον· οἷς γὰρ κτλ., Isocr. 3.21 (vgl. γάρ); καὶ τὸ μέγιστον, und was das wichtigste ist, Thuc. 4.70. So auch noch Sp., wie Luc. D.D. 20.13, Nigr. 2. – Adverbialisch, βοῶντα μέγιστον Plat. Euthyd. 300b, ὡς μέγιστα καὶ ὡς κάλλιστα Symp. 198e ; Eur. verbindet es auch mit einem superl., μέγιστον ἔχθιστος, Med. 1320.

μέγας

μεγάλη, μέγα. Comp. μείζων, -ονος. Neut. μεῖζον. Superl. μέγιστος, -η, -ον.

• • 1

    Of great longitudinal extent, long (as applied to weapons commonly a mere epithet) : ξίφος Il. 1.194, τάφρον Il. 7.441, Il. 9.350. Cf. Il. 3.272, Il. 4.124, Il. 15.677, Il. 22.307, etc. : ἔγχος Od. 1.100. Cf. Od. 10.262, Od. 21.74, Od. 24.172, etc.

  • 2

    Of great upward extent, high, tall, lofty : πύργον Il. 6.386. Cf. Il. 15.619, Il. 16.297, Il. 21.243 : ἐρινεός Od. 12.103. Cf. Od. 4.501, Od. 8.569, Od. 12.71, Od. 22.466, etc.

    Epithet of Olympus Il. 1.530, Il. 8.443.

  • 3

    Of persons, tall, of large build, goodly : ἠΰς τε μέγας τε Il. 2.653. Cf. Il. 4.534, Il. 5.628, Il. 18.518, Il. 21.108, etc. : καλόν τε μέγαν τε Od. 1.301. Cf. Od. 9.508, Od. 13.289, Od. 18.4, 382, Od. 21.334, etc.

    In comp. : κεφαλῇ μείζονες ἄλλοι ἔασιν Il. 3.168. Cf. Od. 6.230= Od. 23.157, Od. 10.396, Od. 24.369.

    Of parts of the body, well developed, stout, strong : μηρούς Od. 18.68. Cf. Il. 15.695 : Od. 17.225.

    Of the voice, great, full : ὄπα Il. 3.221.

    Of horses or oxen, stout, goodly Il. 2.839= Il. 12.97, Il. 23.750. Cf. Od. 18.372.

    In superl. Il. 10.436.

    Grown-up, come to man’s estate Od. 2.314, Od. 18.217, Od. 19.532.

  • 4

    Wide, broad, spacious, extensive : τέμενος Il. 12.313. Cf. Il. 2.210, 332, Il. 4.483, Il. 5.448, Il. 7.462, Il. 13.588, Il. 18.588, Il. 21.239, Il. 24.452, etc. : ὄρχατος Od. 7.112. Cf. Od. 3.107, Od. 5.461, Od. 14.7, Od. 17.299, Od. 19.178, etc.

    Of flocks : οἰῶν μέγα πῶϋ Il. 3.198, Il. 11.696, Il. 15.323 : Od. 12.299.

    Of garments, wide, flowing : φᾶρος Il. 2.43, Il. 8.221 : Od. 5.230, Od. 8.84. Cf. Od. 14.521, Od. 18.292, etc.

    In superl. Il. 6.90, 271, 294 := Od. 15.107.

    Covering a wide space : ὀμίχλην Il. 13.336.

    Sim. : κεῖτο μέγας μεγαλωστί Il. 16.776. Cf. Il. 18.26 : Od. 24.40.

    Epithet of οὐρανός Il. 1.497, Il. 5.750= Il. 8.394, Il. 21.388.

    Of the sea (no doubt sometimes with notion of depth also) Il. 14.16, Il. 19.267 : Od. 3.179, Od. 4.504, etc.

  • 5

    Of great size, great, large : λίθον Il. 7.265. Cf. Il. 3.23, Il. 5.213, Il. 11.265, Il. 16.158, Il. 18.344, 476, etc. : ἀσκόν Od. 5.266. Cf. Od. 2.94, Od. 5.234, Od. 9.240, Od. 12.173, Od. 14.530, Od. 18.118, Od. 21.177, Od. 24.80, etc.

    Sim. : λυκίων μέγα ἔθνος Il. 12.330.

    In comp. : μείζονα κρητῆρα Il. 9.202. Cf. Il. 7.268 : Od. 8.187, Od. 9.537, Od. 12.96.

    Of waves, big, swollen Il. 15.381, Il. 17.264, Il. 21.268, 313 : Od. 3.295, Od. 5.320, Od. 10.94, Od. 12.60, etc.

    Of springs, great, welling forth in abundance : κρουνῶν Il. 4.454.

    Of a meal, abundant, sumptuous : δόρπον Il. 19.208.

  • 6

    Of sound, mighty, loud, resounding, far-sounding : ἀλαλητῷ Il. 12.138, Il. 14.393. Cf. Il. 15.384, Il. 21.9, 256, 387 : Od. 24.463.

    In comp. Il. 14.4.

    In reference to a report or rumour or to fame, wide-spread, known far and wide : κλέος Il. 6.446, κῦδος Il. 8.176, etc. Cf. Od. 3.79, etc.

    In comp. : μεῖζον κλέος Od. 8.147. Cf. Od. 18.255= Od. 19.128.

    In superl. Od. 9.264.

  • 7

    Great, thick, stout, strong : σάκος (his ponderous shield) Il. 3.335, κληῗδα Il. 24.455. Cf. Il. 12.57, 134, 257, etc. : τειχίον Od. 16.165. Cf. Od. 12.436, etc.

    In comp. Il. 14.377.

    In superl. Il. 14.371.

    Of fire, etc., with powerful blaze, blazing strongly or fiercely : πῦρ Il. 8.521, Il. 9.211, σέλαϊ Il. 17.739. Cf. Od. 5.59, Od. 23.51.

    Of wind, blustering Od. 12.408, Od. 14.458, Od. 19.200.

  • 8

    Of the heart, great, distended with pride, full of spirit or daring, swollen, swelling: δάμασον θυμὸν μέγαν Il. 9.496. Cf. Il. 2.196, Il. 7.25, Il. 9.184, Il. 21.395.

    In superl. Il. 17.21.

  • 9

    Of great power or influence, of might, of power, mighty, powerful : θεός (θεόν) Il. 5.434, Il. 8.200, Il. 16.531, Il. 19.410, Il. 24.90.

    Sim. of the Scamander Il. 20.73, Il. 21.192, 248, 282, 329.

    Epithet of gods and heroes, mighty, the mighty Il. 2.134, 816, Il. 4.295, Il. 5.39, 610, 721, Il. 7.427, Il. 11.501, Il. 12.136, etc. : Od. 4.27, Od. 8.226, etc.

    Distinguishing the Salaminian from the lesser Aias : αἴας ὁ μέγας Il. 16.358.

    In superl. Il. 2.412, Il. 3.276 = 320= Il. 7.202= Il. 24.308, Il. 3.298.

  • 10
  • • a

      Of occurrences, emotions, qualities, etc., of great weight, efficacy, effect, significance, importance or value, great, mighty, weighty, heavy, potent, important, serious, significant of much : ὅρκον Il. 1.233, πένθος 254, σθένος Il. 11.11, etc. Cf. Il. 4.38, Il. 5.285, Il. 9.9, Il. 10.282, Il. 13.122, Il. 16.208, Il. 19.270, etc. : πῆμα Od. 2.163, ἔργων Od. 21.26, ἀρετῇ Od. 24.193. Cf. Od. 3.275, Od. 5.289, Od. 8.136, Od. 11.195, Od. 22.149, Od. 23.188, etc.

      In comp. Il. 9.498, Il. 13.120, Il. 15.121 : Od. 2.48, Od. 11.474, Od. 16.291, etc.

      In superl. Il. 1.525, Il. 2.118, Il. 15.37, Il. 22.288, etc. : Od. 1.70, Od. 5.4, 185.

      Of great value, price or amount, valuable, costly, precious : δῶρον Il. 9.576, χρεῖος Il. 11.698. Cf. Il. 10.304, 401, Il. 22.163, etc. : ἄγαλμα Od. 8.509.

      In comp. Il. 1.167, Il. 23.551, 593.

      In superl. Il. 23.640.

      Absol. : σὺν μεγάλῳ ἀπέτεισαν (with a heavy penalty, at a grievous rate) Il. 4.161 : λίην μέγα εἶπες (too great a thing to be looked for) Od. 3.227, etc.

    • b

      In bad sense, violent, outrageous, audacious, evil : ἔργον Od. 3.261, Od. 11.272, Od. 12.373, Od. 19.92, Od. 24.426, 458.

  • 11

    In neut. sing. μέγα as adv.

  • • a

      Greatly, much, in a high degree, to a great extent, far : μ. κεν κεχαροίατο Il. 1.256. Cf. Il. 1.103, Il. 2.27, Il. 6.261, Il. 9.509, Il. 18.162, Il. 23.682, etc. : μ. δυναμένοιο Od. 1.276. Cf. Od. 4.30, 503, Od. 15.376, Od. 16.139, Od. 21.247, etc.

      With power or might : μ. πάντων Ἀργείων ἤνασσεν Il. 10.32, μ. ἔξιδεν (with all his might) Il. 20.342. Cf. Il. 1.78, Il. 16.172 : Od. 11.485, Od. 15.274.–μ. φρονέων, with great things in the mind, at a high pitch of resolve or endeavour Il. 8.553, Il. 11.296, 325, Il. 13.156, Il. 16.258, 758, 824, Il. 22.21.–μ. εἰπεῖν, to talk big Od. 22.288.

    • b

      Strengthening an adj. or adv., in a high degree, exceedingly, very : μ. νήπιος Il. 16.46, ἄνευθε μ. νῶϊν Il. 22.88. Cf. Il. 1.158, etc. : Od. 9.44, etc.

      Strengthening a comp. or superl., by much, by far, much : μ. ἄριστος Il. 2.82, μ. ἀμείνονες Il. 4.405. Cf. Il. 2.239, Il. 19.216, Il. 22.158, etc. : Od. 11.478, Od. 22.374, Od. 23.121, etc.

      Sim. : μ. ἔξοχος Il. 2.480. Cf. Od. 15.227, Od. 21.266.

    • c

      In reference to sound, loudly, with a loud voice or sound : μ. ἴαχον Il. 2.333. Cf. Il. 2.784, Il. 14.147, 399, Il. 16.334, Il. 20.260, Il. 22.407, etc. : μ. ἔπταρεν Od. 17.541. Cf. Od. 9.395, Od. 10.323, Od. 17.239, etc.

  • 12

    In neut. pl. μεγάλα as adv.

  • • a

      Strengthening other words : μ. ἤλιθα πολλή Od. 9.330.

    • b

      In reference to sound, loudly, with a loud voice or sound : μεγάλʼ εὔχετο Il. 1.450. Cf. Il. 1.482, Il. 8.75, 347, Il. 16.391, 429, Il. 23.119, etc. : μεγάλʼ αὐδήσαντος (app. connoting boastfulness) Od. 4.505. Cf. Od. 2.428, Od. 9.392, 399, Od. 14.354, Od. 20.113, Od. 21.413.

      Sim. in reference to the loud beating of the heart in agitation : κραδίη μ. πατάσσει Il. 13.282.

μέγᾰς

• 1 (μέγας, -αν, -άλοι, -άλων; -άλα, -άλας, -άλᾳ, -άλαν, -άλαι, -αλᾶν, -άλαις, -άλας; μέγα, μεγάλῳ, μέγα, μεγάλων, μεγάλα.)
• • a great in size.
  • • α of people, animals. τὸν μέγαν πολεμιστὰν ἔκπαγλον Ἀλκυονῆ N. 4.27 ἀρχὸν οἰωνῶν μέγαν αἰετόν I. 6.50
    • β of things, μέγαν ὄλβον O. 1.56 θόρυβον μέγαν O. 10.73 μεγάλας δρυός P. 4.264 “μέγαν ἄλλοθι κλᾶρον ἔχω; Pae. 4.48 ]ἐσελθὼν μέγα[ (sc. στέγος, simm.) fr. 169. 18. λιπαρᾶν τε Θηβᾶν μέγαν σκόπελον fr. 196.
  • b
  • • α of people, mighty, sovereign †ἄλλοισι δʼ ἄλλοι μεγάλοι (ἐπʼ ἄλλοισι coni. byz.) O. 1.113 πατὴρ μέγας (Π: γᾶς codd.: Kronos) O. 2.76 θεῶν βασιλεὺς ὁ μέγας Zeus O. 7.34 σεμνᾷ μὲν κατάρχει Ματέρι πὰρ μεγάλᾳ ῥόμβοι τυπάνων Δ. 2. 9. Ματρὸς μεγάλας fr. 95. 3. μεγάλας θεοῦ Great Mother fr. 96. 1.
    • β of things, great μεγάλων ἀέθλων ἁγνὰν κρίσιν O. 3.21 μέγαν ὅρκον ὀμόσσαις O. 6.20 θεῶν δʼ ὅρκον μέγαν μὴ παρφάμεν O. 7.65 μεγάλαν ἀρετὰν O. 8.5 μέγα τοι κλέος αἰεὶ O. 8.10 μεγάλαις ἀρεταῖς O. 11.6 εἴ τι καὶ φλαῦρον παραιθύσσει, μέγα τοι φέρεται πὰρ σέθεν pr. weighty P. 1.87 ἔδωκεν μέγα κῦδος P. 2.89 ὁ μέγας πότμος P. 3.86 σμικρὸς ἐν σμικροῖς, μέγας ἐν μεγάλοις ἔσσομαι P. 3.107 “μεγαλᾶν πολίων” P. 4.19, P. 5.16 “μεγάλας Λακεδαίμονος” P. 4.48 “μεγάλαν προγόνων τιμὰν” P. 4.148 μεγαλᾶν δʼ ἀρετᾶν (v. l. μεγάλαν δʼ ἀρετὰν) P. 5.98 Διός τοι νόος μέγας P. 5.122 ὁ δὲ καλόν τι νέον λαχὼν ἁβρότατος ἔπι μεγάλας ἐξ ἐλπίδος πέταται (perhaps ἀπὸ κοινοῦ with ἁβρότατος and ἐλπίδος) P. 8.89 “μεγάλαν δύνασιν” P. 9.30 ἀρεταὶ δʼ αἰεὶ μεγάλαι πολύμυθοι P. 9.76 θέμεν αἶνον ἀελλοπόδων μέγαν ἵππων pr. N. 1.6 μεγάλων δʼ ἀέθλων N. 1.11 ἐν κορυφαῖς ἀρετᾶν μεγάλαις N. 1.34 ταῖς μεγάλαις Ἀθήναις N. 2.8 Ἀχιλεὺς παῖς ἐὼν ἄθυρε μεγάλα ἔργα N. 3.44 αἰδέομαι μέγα εἰπεῖν N. 5.14 ἔλπομαι μέγα εἰπὼν σκοποῦ ἄντα τυχεῖν ὥτʼ ἀπὸ τόξου ἱείς having made a proud claim N. 6.27 ἀλλά τι προσφέρομεν ἔμπαν ἢ μέγαν νόον ἤτοι φύσιν ἀθανάτοις N. 6.4 ἀρετὰς ἀποδεικνύμενοι μεγάλας N. 6.47 ταὶ μεγάλαι γὰρ ἀλκαὶ N. 7.12 παρὰ μέγαν ὀμφαλὸν εὐρυκόλπου μόλεν χθονός N. 7.33 καὶ μέγα ἔργον ἐμήσαντʼ ὠκέως N. 10.64 μεγάλαι δʼ ἀρεταὶ I. 3.4 μή μοι μέγας ἕρπων κάμοι ἐξοπίσω χρόνος ἔμπεδος Pae. 2.26 ]ν ἐν Ἄργει μεγάλῳ Δ. 1. 7. ἀρχὰ μεγάλας ἀρετᾶς fr. 205. ὁ μέγας κίνδυνος O. 1.81 ἔπαθον μεγάλα O. 2.23 ταύταν μεγάλαν ἀυάταν P. 3.24 πεδὰ μέγαν κάματον P. 5.47 ἡσυχίαν καμάτων μεγάλων ποινὰν λαχόντʼ ἐξαίρετον N. 1.70 ἐκ μεγάλων δὲ πενθέων λυθέντες I. 8.6 πρὸ πόνων δέ κε μεγάλων Pae. 6.90 τὸν μονοκρήπιδα πάντως ἐν φυλακᾷ σχεθέμεν μεγάλᾳ P. 4.75
    • γ n. s. pro adv., greatly συγγενεῖ δέ τις εὐδοξίᾳ μέγα βρίθει N. 3.40
    • δ frag. ]ιαντα μεγαν[ fr. 169. 14.
• 2 comp., μείζων. (-ων, -ω; -ονα acc.) greater κτίσεν δʼ ἄλσεα μείζονα θεῶν P. 5.89 δαέντι δὲ καὶ σοφία μείζων ἄδολος τελέθει (pr.: v. von d. Mühll, M. H., 1963, 200) O. 7.53 ἦ μὰν πολλάκι καὶ τὸ σεσωπαμένον εὐθυμίαν μείζω φέρει I. 1.63 ]κε μεζον θε[ (Π^S: μεγα Π.) P. Oxy. 2445, fr. 6.
• 3 superl., μέγιστος. (-ῳ, -ον, -οι; -αν, -αις; -ον nom., acc., -α acc.)
• • a of people, mightiest πατρὶ μεγίστῳ Zeus O. 10.45, cf. O. 9.61 Δαναῶν ἧσαν μέγιστοι <¯˘¯> the sons of Talaos N. 9.17 σθένει κραιπνοὶ σοφίᾳ τε μέγιστοι ἄνδρες αὔξοντʼ fr. 133. 4.
  • b of things, preeminent, foremost ἑορταῖς θεῶν μεγίσταις O. 5.5 τεθμόν τε μέγιστον ἀέθλων O. 6.69 τιμὰν μεγίσταν πράγματι παντὶ φέρειν P. 4.278 τὸ μὲν μέγιστον τόθι χαρμάτων ὤπασας P. 8.64 τὰ μέγιστʼ ἀέθλων ἕλῃ τόλμᾳ τε καὶ σθένει P. 10.24 μέγιστον δʼ αἰόλῳ ψεύδει γέρας ἀντέταται N. 8.25 ἀστῶν γενεᾷ μέγιστοι κλέος αὔξων pr. I. 7.29 ἔχεν δὲ σπέρμα μέγιστον ἄλοχος (i. e. τοῦ μεγίστου, of Zeus) O. 9.61
  • c fragg. ὁ μέγιστ[ος Πα. 7. a. 3. ]μεγιστων[ fr. 215c. 2.

μέγας , μεγάλη, μέγα, comp. μείζων, sup. μέγιστος: great, large, of persons, tall (κᾱλός τε μέγας τε, κᾱλή τε μεγάλη τε, Il. 21.108, Od. 15.418); of things with reference to any kind of dimension, and also to power, loudness, etc., ἄνεμος, ἰαχή, ὀρυμαγδός; in unfavorable sense, μέγα ἔργον (facinus), so μέγα ἔπος, μέγα φρονεῖν, εἰπεῖν, ‘be proud,’ ‘boast,’ Od. 3.261, Od. 22.288.—Adv., μεγάλως, also μέγα, μεγάλα, greatly, exceedingly, aloud, etc.

μέγας

• • IRadic. sense, opp. to μικρός, σμικρός, big, great, of menʼs stature, tall, Hom.; of women, καλή τε μεγάλη τε Od.:—also, great, full-grown, of age as shewn by stature, Od., Aesch.
  • • 2vast, high, οὐρανός, ὄρος, πύργος Hom.
    • 3vast, spacious, wide, πέλαγός, αἰγιαλός, etc., Hom.
  • IIof Degree, great, strong, mighty, of gods, Hom., etc.; μεγάλα θεά, of Demeter and Proserpine, Soph.; μέγας ηὐξήθη rose to greatness, Dem.; βασιλεὺς ὁ μέγας, i. e. the King of Persia, le grand monarque, Hdt.; βασιλεὺς μέγας Aesch.; ὁ μ. ἐπικληθεὶς Ἀντίοχος the Great, Polyb.
  • • 2great, strong, violent, etc., ἄνεμος, λαῖλαψ Hom.; of properties, passions, etc., Hom., etc.
    • 3of sounds, great, loud, Hom., etc.; μὴ φώνει μέγα Soph.;—but, μέγας λόγος a prevailing rumour, Aesch.
    • 4great, mighty, weighty, important, μέγα ἔργον Od.; μέγα ποιεῖσθαί τι to esteem of great importance, Hdt.; καὶ τὸ μέγιστον and what is most important, Thuc.
    • 5in bad sense, over-great, μέγα εἰπεῖν to speak big, λίην μέγα εἰπεῖν Od.; μέγα, μεγάλα φρονεῖν to have high thoughts, be presumptuous, Soph., Eur.; μεγάλα πνεῖν Eur.
• Badv. μεγάλως [ᾰ], greatly, mightily, exceedingly, Lat. magnopere, Hom., Aesch.
• • IIneut. sg. and pl. μέγα and μεγάλα as adv., very much, exceedingly, Hom.; with verbs of sound, aloud, loudly, Hom.; so in Attic
  • • 2of Space, far, μέγα ἄνευθε far away, Il., etc.:—with comp. and Sup. by far, μέγʼ ἀμείνων, ἄριστος, φέρτατος Hom.
• Cdegrees of Comparison:
• • • 1comp. μείζων (for μεγyων), -on, gen. -ονος, Hom., Attic; Ionic μέζων, ον, Hdt.; later also μειζότερος, NTest.:— greater, Hom., etc.; also, too great, too much, more than enough, Plat.:—adv. μειζόνως Eur.; Ionic μεζόνως Hdt., etc.; also neut. as adv., μεῖζον σθένειν Soph., etc.
    • 2Sup. μέγιστος, η, ον, Hom.:—neut. as adv., μέγιστον ἰσχύειν Soph.; with another Sup. μέγιστον ἔχθιστος Eur.:—also in pl., χαῖρʼ ὡς μέγιστα Soph.