ἐπαΐω
ἐπαΐω, to give ear to, perceive, understand
Could not find ἐπαΐοντας in Logeion dictionaries.
ἐπαΐοντας present active participle masculine accusative plural of ἐπαΐω
ἐπᾱϊω, contr. ἐπᾴω E. HF 773 (lyr.): aor. 1 ἐπήϊσα Hdt. 9.93, A.R. ll.cc.: (v. ἀΐω, εἰσαΐω):—
- give ear to, θεῶν οὐδὲν ἐπαΐοντες A. Supp. 759 (lyr.), cf. E. l.c.; hear, τῆς φωνῆς Plu. Brut. 16.
- 2 perceive, feel, τι Pi. Fr. 75.15 (v.l. ἐπάγοισιν) ; θεοὶ ἔναιμοί τε καὶ σαρκώδεες καὶ ἐπαΐοντες σιδηρίων Hdt. 3.29; δηγμάτων Ael. NA 1.5; τῶν ὄντως ἀγαθῶν Hierocl. in CA 24 p.472 M.: c. part., καταγελώμενος οὐκ ἐπαΐεις Ar. V. 516; ὥστε μηδὲ θιγγανόμενος ἐπαΐειν Hp. Prorrh. 2.16; ἂψ ἀνιόντας, αὐτοὺς παριόντας, A.R. 1.1023, 2.195: abs., ὡς ἐπήϊσε when he perceived it, Hdt. 9.93.
- 3 understand, c. acc., τὴν βάρβαρον γὰρ γλῶσσαν οὐκ ἐπαΐω S. Aj. 1263; esp. of persons under instruction, ἐπαΐονθʼ ὁποῖός ἐστι τῶν ῥυθμῶν κατʼ ἐνόπλιον κτλ., Ar. Nu. 650; ἐ. τό τε καλὸν καὶ μή Pl. Lg. 701a; ἐ. τίς πολιτεία συμφέρει Arist. Rh. 1360a31; ἐ. τι τῆς Ῥωμαίων γλώσσης Luc. Laps. 13, etc.
- 4 to have knowledge of any subject, to be an expert in such subjects, οὓς ἂν οἴωμαί τι τούτων ἐπαΐειν Pl. Tht. 145d; τοὺς μηδὲν αὐλήσεως ἐπαΐοντας Id. Prt. 327c; ὁ ἐπαΐων περὶ τῶν δικαίων καὶ ἀδίκων, i.e. a moral philosopher, Id. Cri. 48a; ἐπαΐεις οὐδὲν περὶ γυμναστικῆς Id. Grg. 518c, cf. Ap. 19c, R. 598c, Hp.Ma. 289e: abs., ὁ ἐπαΐων Id. Prt. 314a, Phdr. 275e; τὸ εἰδέναι καὶ τὸ ἐ. Arist. Metaph. 981a24.
ἐπ·αΐω (seul. prés. et ao.)
1 prêter l’oreille à, faire attention à, acc. Eschl. Suppl. 759 ; gén. Eur. H.f. 772 ||
2 p. suite, entendre : φωνῆς, Plut. Brut. 16, une voix ; fig. entendre, comprendre : βάρβαρον γλῶσσαν, Soph. Aj. 1263, une langue étrangère ; τό τε καλὸν καὶ μή, Plat. Leg. 701a, comprendre ce qui est beau et ce qui ne l’est pas ; avec un part. καταγελώμενος οὐκ ἐπαΐεις, Ar. Vesp. 516, tu ne t’aperçois pas qu’on rit de toi ; particul. s’entendre à, être expert ou connaisseur : τι, Plat. Theæt. 145d ; τινός, Plat. Prot. 327c ; περί τινος, Plat. Gorg. 518c, Crit. 48a, etc. s’entendre à qqe ch. (à faire de la gymnastique, à la philosophie, etc.) ; abs. ὁ ἐπαΐων, Plat. Phædr. 275e, l’homme qui s’entend à qqe ch., le connaisseur ||
➳ Ao. ἐπήϊσα, Hdt. 9, 93. — Prés. contracte ἐπᾴω, Eur. H.f. 772.
1. luisteren naar,
2. bemerken, voelen, met gen.:
3. begrijpen, met acc.:
ἐπαΐω, (ἀΐω), auch ἐπᾴειν, Eur. Herc.Fur. 773 ; ἐπήϊσε, Her. 9.93 ; ἐπήϊσαν [ῐ], Ap.Rh. 1.1023 ; darauf hören, vernehmen, Pind. frg. 45 ; θεῶν οὐδέν, auf die Götter nicht hören, Aesch. Suppl. 740 ; τὴν βάρβαρον γλῶσσαν Soph. Aj. 1242 ; τῶν ἀδίκων Eur. Herc.Fur. 773 ; in Prosa, Her. 3.29 ; τάξεων Plat. Rep. VII.522e ; c. partic., καταγελώμενος οὐκ ἐπαΐεις, merkst du nicht, daß du verspottet wirst ? Ar. Vesp. 516 ; – περί τινος, Etwas von einer Sache verstehen, ὧν πέρι οὐδέν Plat. Apol. 19c, Gorg. 518c u. öfter ; οὐδὲν τῆς τέχνης Phaedr. 268c ; τὸ καλόν Legg. III.701a. Dah. οἱ βάρβαροι οὐκ ἐπαΐουσι καίπερ τῆς φωνῆς ἀκούοντες Sext.Emp. adv. math. 8.12.
ἐπαΐω
contr. ἐπᾴω
- 1to give ear to, c. gen., Aesch., Eur.
- 2to perceive, feel, c. gen., Hdt.
- 3to understand, c. acc., Soph., Ar.
- 4to profess knowledge, to be a professor in any subject, Plat.